Eens in de zoveel tijd komt een collega van me langs op de redactiekamer. Hij praat vaak vol vuur over iets wat hij heeft gehoord of meegemaakt en waar hij het dan mee eens is of juist helemaal niet. In het begin stuitte het altijd een beetje bij mij als hij begon, kwam het vaak niet echt overeen met mijn overtuigingen. Maar als hij dan doorpraat (je komt niet zo snel van hem af ;-)), weet hij me toch altijd te overtuigen.
Ik ben dat gaan waarderen. Hij heeft een zeer scherpe kijk op de dingen en ik leer daarom veel van hem. "De duivel leert mij verdeeldheid, maar God leert mij eenheid" is een uitspraak van hem die me nog steeds bezig houdt.
Hij zei dat over een ‘christelijke pesachviering’ waarbij de symbolen van het Pesachfeest vanuit de christelijke leer werden uitgelegd.
Prachtig! Dacht ik. Mooi initiatief! Maar hij was er niet zo over te spreken. Waarom? wilde ik weten. En zijn uitleg zette mij toch wel diep aan het denken.
Christenen hebben de neiging om zich te onderscheiden van Joden. Als we een Joods feest willen vieren, gieten we er toch nog een christelijk sausje over. Ook al zijn we Israël-gezind en hebben we een groot hart voor Gods volk, toch zien we de Joden vaak met de bril op dat ze ‘de sluier’ over zich heen hebben, waardoor ze de Waarheid niet zien.
Met die bril op stellen we echter onszelf wel als het ware boven de Joden. Het kweekt een verdeeldheid, hoe subtiel die ook mag zijn, die eraan toedraagt dat we als christenen geen toenadering zoeken tot de Joden. Die verdeeldheid leidt helaas vaak tot een hoogmoedige houding naar onze Joodse broeders en van daaruit kan er minachting ontstaan, antisemitisme, etc etc… de geschiedenis herhaalt zich.
Als we nou eens gewoon de Jood nemen zoals die is en hem niet willen invullen zoals wij denken dat God hem eens zal maken. Dan kunnen we misschien echt putten uit de rijkdom van Gods volk.
Wat zei Paulus ook alweer over de aanname van de Joden? Dat het ‘leven uit de doden zal zijn? Ik denk dat dat ook voor ons geldt. En dat wij in die zin niets te bieden hebben aan de Joden, maar dat zij een rijke zegen zullen zijn voor ons christenen!
En dat is niet alleen toekomstmuziek. Ik heb Gods woord zelden zo helder horen uitleggen als dat bij Joden gebeurd. Zij kennen God ook al iets langer dan wij. Laten we dan proberen om te stoppen de ‘grote broer’ te spelen. Want dat zijn zij.
Ruben Ridderhof
Een heel goed stukje, maar toch weer met een christelijke ondertoon. Want de zin: Als we nou eens gewoon de Jood nemen zoals die is en hem niet willen invullen zoals wij denken dat God hem eens zal maken.
Laat de bekeringsdrang nu eens los.
De Jood blijft een Jood en de Christen blijft een Christen.