Net even kennisgemaakt met Mister Zol. Mister Zol (“Meneer Goedkoop”) opende deze week op een avond zijn deuren, maar toen ben ik niet naar binnen gegaan vanwege de hoeveelheid mensen.

Niet alleen in de supermarkt, maar ook op het pleintje ervoor had zich een grote menigte verzameld. Kinderen en volwassenen beten in ijsjes alsof ze die nog nooit hadden gehad.

Bij een tafel stonden Israëliërs en Palestijnen gebroederlijk schouder aan schouder om een pitabroodje met hamburger en knakworst te kopen voor de prijs van drie sjekel (een halve euro).

Uit de luidsprekers schalde ter verhoging van de feestvreugde metaalharde popmuziek en een man liet goocheltoeren zien met op de achtergrond de roodgele Judese woestijn bij een ondergaande zon.
Sinds in Nederland de euro is ingevoerd, is het leven in Israël verhoudingsgewijs goedkoper. Dat geldt voor kleding en ook voor vele levensmiddelen. Toen Mister Zol openging, vroeg ik me dan ook af hoe de prijzen nog lager kunnen.
Welnu, het blijkt dat Mister Zol stunt met bepaalde artikelen, maar de producten waarvoor een mens in de eerste plaats naar de winkel gaat – schoon water, melk en brood – houden de oude prijzen vast. Sinaasappelen? 2,95 sjekel (0,53 eurocent per kilo), dat is niet goedkoper dan ze al waren.
Al lopend lazen sommigen hun kassabon toen ze de winkel verlieten. Toch grote tevredenheid, bij mijzelf incluis.
Alfred Muller