Shalom Israël vrienden,
Zopas terugekeerd van de vlieghaven in Dnepropetovsk waar Volodya en ik een Joodse familie hebben gebracht vanuit de stad Luganck. Het bejaarde koppel is nog altijd gelukkig getrouwd, nu al 46 jaar lang maar na een aantal omzwervingen was het wel genoeg geweest en besloten de oudjes voorgoed naar ‘huis’ te gaan; naar israel.
Over hun exodus leest u wellicht meer in een van de volgende uitgaven van Israel Aktueel. Het was voor ons allen een vermoeiende reis van meer dan 8 uur lang op geen al te goede wegen maar, prijs de Here, we kwamen zonder noemenswaardige problemen op tijd aan op het vliegveld.
Begin september op een zaterdag mocht ik hier een baptistenvoorganger, Anatoly Michailovich, ontmoeten. Hij houdt zich vooral bezig met het stichtten van kerkjes in een groot deel van het westen van de Oekraine. Bij een kop thee stelde ik Christenen voor Israel voor en ook ons project Breng de Joden Thuis in samenwerking met Ebenezer.
Na wat vragen te hebben beantwoordt zei Anatoly letterlijk: "Wel Koen indien je wilt, al de kerkjes die ik heb gesticht zijn open voor je om je visie over Israël te delen"! Daarbij voegde hij daadwerkelijk de daad bij het woord en vroeg me of ik bereid zou zijn om te spreken in het stadje Gnivan. Dat wilde ik graag en met een stevige handdruk namen we afscheid. De volgende morgen werk ik opgehaald door schoonzoon Venya en dochter Alla en daar gingen we dan op weg.
In een gebouwtje onder constructie werden we hartelijk welkom geheten door voorganger Alexander en na wat liederen te hebben gezongen was het woord aan mij. Ik las enkele profetieën voor uit het eerste testament en legde uit wat ze betekenen in onze tijd en vertelde over onze betrokkenheid daarbij. Aan de reacties was te zien dat er weinig gesproken wordt over Israel maar het leek of ze het (oude) testament nu in een ander licht zagen.
Iedereen was dankbaar en we beloofden zeker terug te komen en dan met het boek "waarom Israel" in de Russische taal. Daarna kregen we lekkere ‘bors’ een maaltijdsoep met brood en toen was het helaas al tijd om huiswaarts te keren.
Groetjes nu uit het Oosten van de Oekraine, de miljoenenstad Dnepropetrovsk.