Letterlijk en woord voor woord staat er in Romeinen 11:28 in het Grieks: “Naar het evangelie vijanden om wille van u, Naar de uitverkiezing geliefden om wille van de vaderen.” Let op het prachtige parallelisme.

De NBV nu heeft het woord ‘evangelie’ betrokken op het ‘om wille van u’ en de ‘uitverkiezing’ betrokken op ‘de vaderen’ en in eerste instantie vertaald: “Naar het evangelie om wille van u vijanden, Naar de verkiezing van de vaderen geliefden.”

Dat levert vervolgens de vraag op van wie de Joden dan eigenlijk vijanden zijn? Dat staat er een beetje los achteraan. Van de buren? Van de mensheid? Het staat nergens, dus heeft de NBV het zelf maar aangevuld en ervan gemaakt in ‘hedendaags nederlands’:

“Zij zijn Gods vijanden geworden opdat het evangelie aan u verkondigd kon worden, maar God blijft hen liefhebben omdat Hij de aartsvaders heeft uitgekozen.”

Uiteindelijk komt het dus wel weer goed in de tweede helft van de zin. Maar wat als mensen die tweede helft amper lezen? En dat gevaar is niet denkbeeldig. Immers dat zij vijanden zijn naar het evangelie om wille van ons (NBG) is ook tot veel mensen nog steeds niet doorgedrongen, dan blijft hangen dat de Joden vijanden van God zijn.

Ik geef toe dat heeft de kerk eeuwenlang gepreekt, maar dat staat niet in de Bijbel. Maar nu dus weer wel. Desastreus voor de komende generatie jonge bijbellezers, die niets vermoedend denken dat dit werkelijk in Gods woord staat en dus de waarheid is.

Nee, laat dan gewoon de oude vertaling staan:” Zij zijn vijanden van het evangelie om wille van u, maar naar de verkiezing geliefden om der vaderen wil.” Zonder kunstgrepen is dat heus geen abacadabra voor me, ik ben geen analfabeet.

Eerder in Romeinen 11 komen we de volgende zin tegen: “Want indien hun verwerping  de verzoening van de wereld is, wat zal hun aanneming anders wezen dan leven uit de doden” (15). Hier volgt de NBG van 1951 naadloos de Griekse tekst en gebruikt geen woord verkeerd of teveel.

De bezorgde vertaler van de NBV heeft zich echter het hoofd gebroken over de vraag hoe dat nu toch zit met dat verwerpen en dat aannemen van hen. Immers in het Grieks staat er een tweede naamval waarmee je twee kanten op kunt: Zijn de “hun” onderwerp van verwerping of juist lijdend voorwerp van verwerping.

Nu komen we daar zonder inmenging van buitenaf wel uit. Je hoeft alleen de context te lezen, waar Paulus zegt: “God heeft zijn volk niet verstoten dat Hij tevoren gekend heeft”. Het is duidelijk: zij zijn onderwerp van de verwerping en van de aanneming: Veel Joden hebben Jezus verworpen, maar zullen Hem straks weer aannemen en wat zal dat een geweldig moment zijn.

Maar zie nu toch wat onze vertaler doet, vermoedend dat de tekst zonder zijn ingrijpen een volkomen mysterie is en geheel in lijn met bepaalde kerkelijke tradities vult hij aan wat er niet staat: “Als God zich met de wereld verzoend heeft, toen hij hen verwierp…”

Evenals in vers 28, wordt ook hier “God” niet eens in de oorspronkelijke tekst genoemd. Maar het is wel duidelijk: Israël is tot nader order een vijand van God en door God verworpen.

Christenen die de Bijbel openen op school, op de Bijbelkring of gewoon voor zichzelf, die werkelijk vanuit Gods woord, Gods openbaring willen leven en denken, krijgen dit de komende jaren mee. Het staat er echt, maar niet heus. En je denkt: Als dit gedoe al in één hoofdstuk voorkomt, hoe zit het dan met de rest.

Jammer dat de PKN deze vertaling toegelaten heeft. Onnadenkend, op zijn minst slordig. We zien uit naar de herziene vertaling van 2016 en we hopen dat deze fouten worden goedgemaakt, maar met een bang hart vragen we ons af hoeveel kwaad de NBV de komende jaren nog zal aanrichten voor een goed verstaan van Israël in Gods Woord.

Dat mensen geen visie op Israël hebben, daar is een mens van te redden, maar wat als de Bijbel zelf verdraaid wordt? Dat is het redden van een drenkeling met een lekke boei.