Klik voor ware grootte

Het laatste wapen in de psychologische oorlog tegen Israël is het ontkennen van de Joodse geschiedenis. Tot voor kort was het de hobby van PA bazen en de president van Iran. Nu hebben anderen zich in de strijd gemengd, onder hen zelfs Joden die nooit iets leerden over hun eigen geschiedenis en marxisme en andere ideologieën aanhangen.

Uiteraard is dat weer koren op de molen van degenen die uitzijn op het einde van de Joodse staat Israël. Zonder het volk van Israël is er immers ook geen behoefte aan de staat Israël.

In Nederland publiceerde Trouw deze week een artikel van Eildert Mulder waarin een dergelijke poging werd gedaan het bestaan van 'het Joodse volk' in een nieuw daglicht te plaatsen.

Gelukkig bestaan er honderden Joodse historisch religieuze boeken die het onmogelijk maken om de Joodse geschiedenis te wijzigen. Trouw wilde echter vasthouden aan haar nieuwe “geloof” en weigerde het onderstaande weerwoord op te nemen in de krant. Over Joden kan klaarblijkelijk alles geschreven worden in Nederland.

De Kuzari
Volgens de revionisten zouden de Joden in Israël voornamelijk nakomelingen zijn van de Khazaren, een volk dat ooit op de Kaukasus woonde en overging tot het Jodendom. Waar de 'originele' Joden dan gebleven zijn wordt niet duidelijk uit hun theorieën. Het Joodse standaardwerk de Kuzari is echter geheel gewijd aan de Khazaren en hun overgang naar het Jodendom, daaruit wordt direct duidelijk dat juist de Khazaren opgingen in een bestaand Joods volk in Europa.

De Kuzari werd echter in de elfde (!) eeuw geschreven door rabbijn Judah Halevi en bevat een lange discussie tussen hem en de koning van de Khazaren over het Jodendom, de betekenis van het land Israël en het Joodse volk.

Een paar citaten uit dit boek maken direct duidelijk dat er sprake is van een ononderbroken relatie tussen de Joodse gemeenschappen onderling en de relatie tot het land Israël.

"Hij (Yehuda Ha Levi ) had lang uitgezien naar een nieuw, of beter gezegd, oud thuis, naar het Heilige land (...) uiteindelijk besloot hij af te reizen naar Palestina (...) Toen zijn vrouw stierf, zei hij vaarwel tegen zijn famile en vrienden en zijn status. Er was slechts één beeld in zijn hart: Jeruzalem!”

Rabbi Judah gaf daarmee blijk van zijn kennis van de Joodse wet die het gebod om je in Israël te vestigen boven alle andere geboden plaatst.

Verderop in het boek gaat de discussie tussen de rabbijn en de koning over chronologie en geschiedenis in relatie tot de creatie van de wereld. In zijn betoog zegt de rabbijn het volgende: "Er is geen verschil tussen de Chazaarse Joden en de Joden van Ethiopië (!)". Hier uit blijkt kristalhelder dat Juda Halevi wist dat er in Ethiopië Joden woonden.

Voor wie een beetje ingevoerd is in de Joodse wereld is het geen verassing dat een rabbijn uit Spanje wist van het bestaan van Joden in Ethiopië. Joodse gemeenschappen hielden en houden altijd contact met elkaar, die gemeenschappen werden en worden aangeduid als 'Clal YIsraël' (geheel Israël).

Iggeret Teiman
Een ander standaard werk uit de Joodse literatuur is Iggeret Teiman van de legendarische rabbijn Maimonides (Rambam). Het werk bestaat uit brieven die hij schreef in de 13e eeuw vanuit zijn ballingoord in Egypte om de Joodse gemeenschap in Jemen moed in te spreken vanwege de vervolgingen door Moslims. En zo zijn er tientallen boeken die bewijzen dat de Joden een volk bleven in de diaspora.

De Talmoed beschrijft bijvoorbeeld de vervolging en deportatie van de Joden door de Romeinen naar Rome vanwaar zij zich verspreidden over Europa. De Joden in Europa leefden sindsdien bijna altijd in afzondering en waren bijna altijd religieus, dit betekent dat ze zich aan de Joodse wet hielden.

Die wet (Thora) is al 3300 jaar ongewijzigd, een letter fout geschreven of ontbrekend maakt een Thora rol 'pasoel' (ongeschikt en verboden te gebruiken). De Thora schreef de Joden voor om niet op te gaan in andere volkeren.

Boeken zoals de Kuzari, Iggeret Teiman en de Talmoed maakten geen deel uit van de bronnen van Shlomo Sand (marxist en activist voor de binationale staat) en Jits van Straten. Alleen op die wijze kan men tot de conclusies komen die zij trokken.

Chromosomen onderzoek
Maar er is meer, chromosomen onderzoek bijvoorbeeld. Wat te denken van het wetenschappelijk onderzoek onder de Cohaniem (de Joodse priesterklasse) die al in de Thora afgezonderd werden van de rest van het volk Israël.

Een Cohen heeft zich aan aanvullende wetten te houden waaronder beperkingen op wie hij kan trouwen. Het wekt dan ook geen verbazing dat bij Cohaniem een bepaald chromosoom werd aangetroffen die het wetenschappelijk bewijs leverde voor de directe afstamming op de eerste hogepriester Aharon.

Het chromosoom werd echter in alle Joodse groepen uit de voormalige diaspora onder Cohaniem aangetroffen. Van Tunesië en India tot aan Polen. Hoe verklaart van Straten dat? Hij zwijgt erover.

Joden uit India
Van Straaten vindt het niet aannemelijk dat Indiase Joden inderdaad Joden zijn. “Ze zien er zo Indiaas uit (...) hoe kunnen mensen die tweeduizend jaar geleden een volk vormden er zo verschillend uitzien,” stelt hij.  Welk een gebrek aan kennis legt hij daarmee aan de dag.

De meeste joden uit India worden 'Bnei Menashe' genoemd (De zonen van Menashe). Menashe was de zoon van Jozef en de Thora meldt dat Jozef getrouwd was met een Egyptische vrouw. Heeft van Straaten ooit afbeeldingen bekeken van de oude Egyptenaren ? Het Aziatische uiterlijk zou hem zijn opgevallen.

Hoorde de stam van Menashe bij de Joden die uit Israël werden verdreven door de Romeinen? Niet dus, zij werden door de Assyriërs lang daarvoor verdreven en vluchtten naar het oosten.

Over de Bnei Menashe is meer te vertellen. In India worden zij aangeduid met het Kuki’s. Deze stam was in de negentiende eeuw het slachtoffer van gedwongen bekering tot het Christendom. Veel van deze 'bekeerlingen' hielden echter vast aan Joodse gewoontes. Zoals besnijdenis en de reinheidswetten in het huwelijk.

Door de massabekeringen was echter assimilatie onontkoombaar, tot op de dag van vandaag zijn de meeste Kuki's christen en trouwen met andere Indiase groepen. Een kleine minderheid leeft nu echter weer als Joden.

Rashi's commentaar
Het Joodse volk is een volk en geen ras. Al in de Bijbel worden gevallen beschreven van vreemdelingen die werden opgenomen in het Joodse volk. Onder hen de vrouwen van Jozef en Mozes en later Ruth. Deze conversies bestaan tot op de dag van vandaag en verklaren bijvoorbeeld waarom er Joden zijn met rood haar, blond haar, zwarte en blanke huid etc. Het enige wat aan een ger (vreemdeling) wordt gevraagd is acceptatie van het volk- en de God van Israël. (In die volgorde).

DNA-onderzoek onder Joden, Cohaniem uitgezonderd, heeft daarom geen zin en bewijst niets over de geschiedenis van het Joodse volk als geheel. De herschrijving van de Joodse geschiedenis, zoals die van Straaten en Mulder in Trouw, is niet meer dan de zoveelste poging om een einde te maken aan Israël.

Die pogingen werden al voorzien door Rashi (Rabbi Shimon Yitzchaki) in de 14e eeuw, die in een commentaar op het eerste vers van de Bijbel voorspelde dat er ooit een tijd zou komen dat er tegen de Joden gezegd zou worden: “het land Israël behoort jullie niet toe”.