Klik voor ware grootte Op het Kairos document en de brief van het moderamen van de PKN aan Israël waarover in vorige kerkbladen werd gepubliceerd, volgden vele reacties ook van Joodse organisaties en zelfs uit Amerika van het Wiesenthal Center. Het zijn er teveel om in dit kerkblad een compleet overzicht te geven. Hier volgt een bloemlezing.

1. Teleurstelling over brief aan Israël namens PKN
Met teleurstelling hebben wij (CV, GB, EW, en Christelijke Ambassade NL) kennis genomen van de brief die door de preses en de scriba van de PKN overhandigd is aan de ambassadeur van Israël.

Gezien de geschiedenis van de kerk en haar relatie tot het Joodse volk menen wij dat we bescheiden moeten zijn met onze kritiek in  de richting van  Israël In een tijd van toenemend antisemitisme past het ons als kerk het Joodse volk met liefde te omgeven en uiterste zorgvuldigheid te betrachten als het gaat om zaken waar Israël van beticht wordt. Wat in de richting van Israël beweerd wordt, stoelt immers niet altijd op feiten en is niet zelden onderdeel van een stuk propaganda.

Als men hoor en wederhoor had toegepast aangaande de zaken die in de brief genoemd worden, als men in alle rust de ambassadeur eerst om een toelichting had gevraagd, had men b.v. kunnen horen dat de regering van Israël illegale huizenbouw tegengaat in zowel Oost-als West-Jeruzalem en tegelijkertijd 13.500 wooneenheden gepland heeft in de Arabische buurten van de stad. Wat de brief van het moderamen verder vraagt m.b.t. de veiligheidsbarrière komt in feite neer op het onbeschermd laten van een grote groep Joodse inwoners van steden en dorpen in Judea/Samaria.

Als het gaat om de juridische status van de nederzettingen zou men in elk geval kunnen weten dat daar ook anders over gedacht kan worden en dat er ook argumenten vóór (internationaal) juridische legitimiteit te geven zijn. Verder is het zo dat t.a.v. de nederzettingen zelfs president Obama niet de eisen stelt die in de brief van het moderamen naar voren komen.

Daarnaast moeten wij ons in ons spreken jegens Israël boven alles laten leiden door Gods Woord en de beloften die daarin vervat zijn.

Het is duidelijk dat gerechtigheid een belangrijk bijbels kernwoord is, maar we moeten voorzichtig zijn om anderen daarmee te snel de maat te nemen. Het woord mag geen vrijbrief worden om als gemeente van Christus Israël voortdurend de les te lezen. Het uitgaan van de brief is daarom jammer. Het raakt opnieuw de Joodse gemeenschap - de ambassadeur spreekt in een openlijke reactie over een taal die gebezigd wordt door hen dit Israël delegitimeren - en het mist de instemming van een aanzienlijk deel van onze kerk.

Namens de Beraadsgroep Israël: Ds.C.G. Kant, bestuur Confessioneel Gereformeerd Beraad; Ds.L. den Breeijen, voorzitter Confessionele Vereniging; Ds.D. van Duijvenbode, bestuur Confessionele Vereniging; Dr.M. van Campen, hoofdbestuur Gereformeerde Bond; Drs.C. Blenk, hoofdbestuur Gereformeerde Bond; Ds.H. Eschbach, directeur Evangelisch Werkverband; Ds.H. Poot, bestuur Evangelisch Werkverband;  Ds.G.H. Abma, werkgroep Israël Evangelisch Werkverband; Ds.C.E. Lavooij, werkgroep Israël Evangelisch Werkverband; Dr.Ir.J. Keegstra, directeur Christelijke Ambassade Nederland en werkgroep Israël Evangelisch Werkverband; Ds.E.J. Westerman, werkgroep Israël Evangelisch Werkverband

2. Citaten van Karel van Oordt, oprichter Christenen voor Israël. 2-3-2010
De brief van de Protestantse Kerk in Nederland aan de Israëlische regering heeft Karel R. van Oordt verbijsterd. De kerk is geroepen om Israël te zegenen. En waarom legt de PKN nooit de vinger bij christenvervolging en antisemitisme in islamitische landen? De brief bevat eenzijdige beschuldigingen over wat overtredingen van het internationale recht door de Israëlische overheid genoemd worden. De PKN heeft zich laten informeren door een brief (het zogeheten Kairosdocument) die zij eind vorig jaar kreeg van Arabische christenen. Een kleine delegatie van hen werd in de Utrechtse Dom ontvangen door kerkleiders. De PKN houdt haar mond over het toenemende antisemitisme in Europa en de islamitische landen. Ze slijmt wat over onopgeefbare verbondenheid met Israël. En dan valt ze Israël hard aan.

Het moderamen van de PKN spreekt over onrecht dat Israël de Arabieren zou aandoen. Het veiligheidshek dat de Arabische moordenaars tegenhoudt en effectief blijkt te zijn moet worden afgebroken, vinden de bestuurders van de PKN. Christenen worden wereldwijd in islamitische landen onderdrukt, dáár moet de kerk voor opkomen. Christenen worden ook in de Gazastrook door Hamas vervolgd en vermoord. Daar hoor je de PKN niet over.

Wat is de relatie tussen kerk en Israël? In veel PKN-gemeenten wordt zelfs niet meer gebeden voor Israël.

Rabbijn Evers noemde het Kairos document een oorlogsverklaring aan Israël. Dr. Plaisier moet eens naar de rabbijnen luisteren en niet alleen praten over onopgeefbare verbondenheid zonder daden van liefde en trouw. Jesaja schrijft: ‘Troost, troost mijn volk!’ De Heere zegt tegen Abraham: ‘Ik zal zegenen wie u zegenen, en vervloeken wie u vloekt.’

Israël staat alleen in de wereld. De gemeente moet op grond van de Schrift met heel haar hart, met heel haar wijsheid, met heel haar gezag Israël, zijn volk en zijn land, zegenen. Israël is een teken van hoop. En de Kerk? Bron

De Protestantse Raad voor Kerk en Israël
Uit het Nederlands Dagblad van 18 juni j.l. kritiek op het synodebestuur van de Protestantse Kerk in Nederland (PKN). Er zou te weinig onderling contact zijn waardoor de Raad zich gepasseerd voelt.

Grootste kritiekpunt is dat het synodebestuur op eigen houtje zou opereren en onvoldoende advies zou inwinnen bij de Raad. Afgelopen week sprak de Raad met scriba Arjan Plaisier over het ongenoegen. Aanleiding is in eerste instantie de nu al omstreden Israël-brief van de Protestantse Kerk. In februari schreef de kerk deze brief waarin zij Israël oproept werk te maken van de vrede in het Midden-Oosten. De Protestantse Raad voor Kerk en Israël was niet op de hoogte van de brief.

Het Nederlands Dagblad meldt dat het gevoel van onbehagen zo groot is, dat in de afgelopen tijd drie leden van de Raad uit frustratie al opstapten. Waarom met de Raad doorgaan als die toch geen functie heeft, zo laat de krant doorschemeren. De Raad is het belangrijkste adviesorgaan in de kerk over de relatie met Israël. Zij werd in 2002 – dus al voor de kerkvereniging – opgericht.

4. citaten uit de reactie van Missing Peace Informatie Project
Om te beginnen valt het Kairos document ons op. Daarin wordt de situatie van de Christenen in Bethlehem op een geheel andere wijze voorgesteld dan naar voren komt uit een studie van Professor Weiner. Het is mogelijk dat u deze studie nooit onder ogen heeft gekregen daarom hierbij de link naar het volledige rapport.  http://www.jcpa.org/text/Christian-Persecution-Weiner.pdf

Verder is ons uit gesprekken met Palestijnse moslims in de omgeving van Bethlehem gebleken dat de onderdrukking en de vlucht van vele Christenen in Bethlehem een gevolg was van de politiek van de Palestijnse Autoriteit (PA). Zo werden o.a. in de beginjaren van de tweede intifada huizen van Christenen in Bethlehem (onder dwang) misbruikt door PA Tanzim milities voor beschietingen op de tegenovergelegen wijk Gilo in Jeruzalem. Veel van deze huizen liepen zware schade op door de reactie van het Israëlische leger.

Er is er nog een ander probleem dat in toenemende mate een oplossing van het conflict frustreert, namelijk het ontbreken van waarheid en compleetheid in veel van de rapportage over de situatie in Israël. Juist dit aspect veroorzaakt dat velen buiten Israël het zicht volledig zijn kwijtgeraakt op de situatie op de grond.

5. NIK reageert op anti-Israëldocument
(NIK is de overkoepelende organisatie van Joodse Gemeenten in Nederland)
Het Nederlands-Israëlitisch Kerkgenootschap (NIK) is geschokt over de inhoud en verbaasd over de aanvaarding van het zogenaamde Kairos-document van Palestijnse theologen door vertegenwoordigers van de Bisschoppenconferentie, de Protestantse Kerk in Nederland en de Raad van Kerken.

Het document is op 11 december in Bethlehem gepubliceerd en wordt op 22 december in de Domkerk in Utrecht aangeboden aan vertegenwoordigers van de christelijke kerken in Nederland en de Raad van Kerken.

Oorlogsverklaring
In een verklaring zegt het NIK:  ‘de Kairos verklaring stelt over vrede te gaan, maar de tekst is zo onmiskenbaar eenzijdig, dat het eerder betiteld kan worden als een regelrechte oorlogsverklaring aan de staat Israël. Eigenlijk demonstreert het precies datgene dat het NIK met de Bisschoppen, de Katholieke Raad voor Israël en in een recente bijeenkomst van het OJEC (Overlegorgaan Joden en Christenen) naar voren heeft gebracht: de vijandige houding ten aanzien van Israël door de christelijke kerken.’ Ook het Nederlands College voor Rabbinale Zaken is verontrust. Dat hebben de rabbijnen Jacobs en Evers, respectievelijk voorzitter en secretaris van het Rabbinaal College, laten weten.

Islamitische oppressie
Het NIK noemt het opvallend dat nergens in het document over islamitische oppressie of vernedering wordt gesproken. Nergens wordt genoemd dat christelijk land door moslims wordt ingenomen, dat christelijke scholen islamitische regels moeten aanhouden, en ook de meest recente berichtgeving over exhumatie van christelijke graven in de Gazastrook, wordt genegeerd.

Verontrustend
Het NIK noemt het verontrustend te signaleren dat de kerkleiding van katholiek en protestants Nederland wordt betrokken, waar deze tot nu afzijdig bleven.

Het document zal op 22 december tijdens een openbare bijeenkomst in de Domkerk in Utrecht door de Palestijnse theoloog en hoogleraar aan Bethlehem University father Jamal aangeboden worden aan dr. Arjan Plaisier, scriba van de Protestantse Kerk Nederland, bisschop Vercammen van de Oud-Katholieke Kerk, de heer Kruis, secretaris van de Nederlandse Bisschoppenconferentie van de Room-Katholieke Kerk en dr. Henk van Hout, voorzitter van de Raad van Kerken.

Slag in het gezicht
Rabbijn R. Evers noemt het ‘een slag in het gezicht van het Joodse volk om dit document in de Domkerk te aanvaarden – al dan niet onder het voorbehoud dat nog bezien moet worden of de Nederlandse kerken akkoord gaan met de inhoud.’ Verder zegt de NIK-rabbijn: ‘Ik ervaar het als een zonde tegen G’d en de mensheid om je Joodse roots zo te verloochenen.’

Zichtbaar
Ook Christenen voor Israël reageert op het Kairosdocument en doet dit uitvoerig, gedegen en in zeer expliciete bewoordingen. Opmerkelijk is het wanneer wordt uitgelegd dat er Palestijnse christenen zijn die wel Israël als staat erkennen. Christenen voor Israël kan hen echter niet meer een podium geven omdat zij na terugkeer uit Nederland hun leven niet zeker zijn.

‘Wat zouden wij hen graag willen laten spreken voor het front van de kerk en de Nederlandse samenleving. Maar helaas, het is duidelijk welk lot hen wacht als zij zouden terugkeren. Wij hebben hen gekend die vermoord zijn, achter een auto door de straten van Bethlehem gesleurd en we voelen ons er nog steeds schuldig over dat we hen zo zichtbaar maakten.’