De onlangs uitgevoerde transactie waarbij de gekidnapte Israëlische soldaat Gilad Shalit vrijkwam, bracht de meeste Israëli’s vreugde en opluchting. Zelfs ondanks dat velen een diepe pijn voelden om voor Gilad honderden moordenaars vrij te laten.

Het komt mij niet toe de bepalingen van die transactie te bekritiseren, want het zijn Israëli’s die hun zonen en dochters in het leger laten dienen. Zij zouden alleen de prijs moeten vaststellen die betaald moet worden om hun soldaten veilig thuis te brengen.
Toch heb ik geworsteld met de vraag naar de billijkheid van deze ‘Shalit gevangenenruil’. Totdat ik troost vond in de laatste woorden van het Bijbelse ‘Lied van Mozes’.

“Juich, heidenen, met Zijn volk! Want Hij zal het bloed van Zijn dienaren wreken. Hij zal de wraak laten terugkomen op Zijn tegenstanders, en Zijn land en Zijn volk verzoenen”
(Deuteronomium 32:43).

Dit vers verzekert dat al deze wrede terroristenmoordenaars op een dag door God  verantwoordelijk gesteld zullen worden, ook al lopen ze nu vrij rond.

Deuteronomium 32 is een van de meest opmerkelijke hoofdstukken in de gehele Bijbel: het kondigt feitelijk het hele verloop van de Joodse geschiedenis aan, voordat die zelfs plaats vindt. Israël was aan een lange reis door de geschiedenis begonnen ter wille van de verlossing van de wereld.

Al in het begin, wanneer God in de woestijn de Israëlieten naar Zich toetrok opdat zij Zijn heerlijkheid zouden zien, had Hij reeds ‘de gezindheid van hun hart’ (Deuteronomium 31:21) opgemerkt dat zij uiteindelijk de HERE vaarwel zouden zeggen.

Dus tegen Mozes was gezegd Israël te waarschuwen voor de strenge maar uit liefde gedane terechtwijzingen die zouden komen, voor de tijden waarin God de omringende volken zou gebruiken Israël ‘met mate’ te straffen voor hun rebellie. Maar deze volken zouden trots worden, alsof ze door hun eigen kracht het uitverkoren volk hadden verslagen. Of zij zouden geen barmhartigheid betonen. Dan zou God deze zelfde volken die Hij als correctieroede tegen Israël zou inzetten, op hun beurt zwaar straffen.

Zo is het in de geschiedenis inderdaad gegaan.
Maar Israël is ook verteld dat wanneer de geschiedenis ten einde loopt, dat zij haar lange zware reis zal voltooien met zekere ‘heidenen’ aan haar zijde! Deze mensen vormen een volk dat zich verheugt in Gods uiteindelijke gerechtigheid die Hij aan Israëls vijanden doet geschieden en in de verzoening die Hij voor Zijn land en volk heeft bereid.

Eerst iets over Israëls vijanden.
De ware antisemieten hebben altijd de volgende twee kenmerken gehad:
Ten eerste moesten zij alle redelijkheid buiten werking zetten om de boosaardige leugens over en lasteringen van de Joden, te geloven. Denk eens na: als Joden inderdaad de wereld onder controle hebben, hoe komt het dan dat Israël altijd de verliezende partij is bij al die eenzijdige stemmingen tegen haar in de Verenigde Naties?
Ten tweede moesten zij totaal hun gewetens uitschakelen om de verschrikkelijke gruweldaden in de loop der geschiedenis begaan tegen de Joden, te kunnen uitvoeren en over zijn kant te laten gaan. De Nazi’s trainden systematisch de Einsatzgruppen - de rondtrekkende doodseskaders verantwoordelijk voor het doden van 1 ½ miljoen Joden in Oost Europa - hoe zij hun gevoelens van schuld moesten uitbannen als zij onschuldige vrouwen, kinderen en bejaarden koelbloedig doodschoten.
Met andere woorden: je moet er hard aan werken om zo zonder rede en harteloos te worden. Antisemieten zullen al de goddelijk wraak verdienen die zij toegediend krijgen.

Nu iets over Israëls vrienden.
Ten gevolge van de massale uitdagingen waarmee Israël te maken heeft, heeft zij zoveel vrienden naast zich nodig als ze maar krijgen kan. Sommige van deze vrienden zijn neoconservatieve mensen, zeer pro Israël en haviken waar het de veiligheid betreft; anderen delen in dezelfde democratische waarden; weer anderen zijn grote liefhebbers van Joodse kunst en cultuur. 
Wetend dat er geen hogere menselijke autoriteit in het Jodendom bestaat, zou ik echter mijn Israëlische vrienden de afscheidswoorden van Mozes aanbevelen.
Mozes zei dat, wanneer jullie lange reis ten einde gaat lopen, jullie dan een ‘volk van heidenen’ zouden zien, dat naast jullie staat. Een volk dat zich in de HERE weet te verheugen, dat verlangt Gods gerechtigheid te zien, en dat het goddelijke doel van jullie uitverkiezing is gaan waarderen, en dat Zijn weg van redding verheerlijkt.

Dat is een verbazingwekkende nauwkeurige beschrijving van christen Zionisten. En wij staan hier. Met miljoenen staan wij aan jullie kant.
Kan het einde van de geschiedenis nog heel ver in het verschiet liggen?

Dit artikel van David Parsons verscheen in het decembernummer van The Jerusalem Post Christian Edition 2011. De auteur is media directeur voor de Internationale Christelijke Ambassade te Jeruzalem. | Vertaling: Evelien van Dis