Niets nieuws uit Teheran en Den Haag
Het was eigenlijk weerzinwekkend, de internationale uitbarsting van verontwaardiging over de uitspraak van de Iraanse president Mahmoud Ahmadinejad, dat Israel van de aardbodem moet worden gewist. Ahmadinejad deed namelijk niets anders dan hardop bevestigen wat al sinds 1979 een van de centrale doelstellingen is van de dat jaar door Ayatollah Khomeini gevestigde islamitische republiek.
Als wij de overspannen reacties uit Parijs, Berlijn, Londen en Den Haag moeten geloven, voert Iran sinds 26 oktober jl. een nieuwe politiek, zijn de moellah’s en andere leden van het regime in Teheran plotsklaps genezen van een langdurige dementie en hebben zij anno 2005 eindelijk de schande en de ontoelaatbaarheid van het bestaan van een Joodse staat onderkend.
Minister Bot van Buitenlandse Zaken, die in mei nog zijn Iraanse ambtsgenoot Kharazzi in Den Haag ontving, ontbood de Iraanse ambassadeur, om te verifiëren wat Ahmadinejad precies had gezegd, alsof er nog twijfel zou kunnen bestaan over de opvattingen van het Iraanse leiderschap. Het was eigenlijk lachwekkend, dat de Iraanse president op vrijdag 28 oktober zijn uitspraken expliciet ten overstaan van de wereldmedia bekrachtigde, terwijl Bot nog druk aan het verifiëren was. En enkele uren later onderstreepten honderden door Teheran gestuurde Hezbollah-demonstranten zo ongeveer aan de overkant van Bots ministerie dat er echt helemaal niets te verifiëren viel.
De demonstratie werd gehouden in het kader van ‘Qudsdag’ (‘Jeruzalemdag’). Dat is de door Khomeini ingestelde jaarlijkse herdenking (op de laatste vrijdag van de ramadan) van de Joodse herovering van Jeruzalem in 1967. Ondanks alle onderlinge islamitische meningsverschillen, speelt de ‘bevrijding’ van Jeruzalem en de rest van het Heilige Land uit handen van de Joden een centrale rol in de ideologie van zowel de Sji’ieten in Teheran en Beiroet als de Soennieten in Riyad en Ramallah. Hetzelfde thema gebruikte Saddam Hoessein, die zich portretteerde als de moderne Saladin, in 1187 de verdrijver van de Kruisvaarders.
Zelfs de Palestijnse Autoriteit veroordeelde de uitlatingen van Ahmadinejad, niet vanwege het feit dat het doodvonnis over Israel nog eens werd uitgesproken, want dat wordt door de media en de onderwijsinstellingen van de PA van harte onderschreven. Het ‘probleem’ is dat Ahmadinejad de Palestijns-Arabische zaak momenteel niet dient. PA-leider Mahmoud Abbas weet dat er maar weinig voor nodig is om zijn seculiere regime ten val te brengen. Dat wordt met hulp van Washington en Brussel in stand gehouden, terwijl Teheran druk doende is het met hulp van Hezbollah-infiltranten en Hamas te ondermijnen.
Wat de Europese leiders waarschijnlijk het meest zenuwachtig heeft gemaakt, was het tweede deel van Ahmadinejads uitspraak: dat er “een historische oorlog” tussen de islam en het Westen aan de gang is. Iran is een flink eind op weg om een kernwapenmacht te worden en het land beschikt al over raketten waarmee atoombommen naar Europa kunnen worden geschoten. Daarnaast is het een van de belangrijkste olieproducenten en kan het de olietoevoer naar het Westen met militaire middelen frustreren (ook die uit andere Golfstaten). De vraag is wat nu te doen. De Israelische regering probeert Iran uit de VN te laten verwijderen, hetgeen in de eerste plaats niet haalbaar is en ten tweede negatief op Israel zelf kan terugslaan. Er zullen ongetwijfeld voorstellen van islamitische staten komen om ook de Joodse staat uit de volkenorganisatie te smijten.
Wat volgens sommige waarnemers overblijft is de Amerikaanse en/of Israelische militaire optie, waarvoor de VS momenteel echter hun handen niet vrij hebben en waarmee de Russen en de Chinezen nooit akkoord zullen gaan. Zelf zie ik het meest in actieve ondermijning van het regime van binnenuit en met behulp van de omvangrijke Iraanse gemeenschap buiten Iran. Revolutie, met de kracht van NAVO-luchtmachten en -marines in de tweede lijn.
Het paspoort van Karimi
Toen ik tijdens de commotie rond Ahmadinejad mijn Iran-dossiers nog eens doorbladerde, viel mijn oog op een detail dat mij eerder was ontgaan. Het betreft een incident in mei van dit jaar waarbij het GroenLinks kamerlid Farah Karimi betrokken was. Karimi (1960) is van Iraanse afkomst. Zij is een van de honderdduizenden Iraniërs die hun land wijselijk verruilden voor het democratische Westen. Sinds 1989 verblijft ze in Nederland en sinds 1998 is ze lid van de Tweede Kamer, waar ze zitting heeft in de gevoelige commissies van buitenlandse zaken, voor ontwikkelingssamenwerking en van defensie.
De machthebbers in Teheran kunnen zich, op het Israël-dossier, geen betere Nederlandse vertegenwoordiger wensen dan Karimi, die geen gelegenheid onbenut laat de Joodse staat aan te vallen. Nadat Gretta Duisenberg vorige maand op Ben Goerion Airport door de Israëlische veiligheidsdienst was aangehouden en per kerende post naar Nederland geretourneerd, stelde een verontwaardigde Karimi daarover schriftelijke vragen aan minister Bot. (Voorheen, toen haar echtgenoot nog leefde, reisde Duisenberg met een diplomatiek paspoort en kon haar de toegang tot Israel moeilijk worden ontzegd.)
Nu is Karimi een ervaringsdeskundige op het gebied van problematische grenspassages. In mei van dit jaar werd zij na afloop van een familiebezoek aan Iran op het vliegveld van Teheran door veiligheidsmensen gemaltraiteerd. Haar aanranding veroorzaakte een diplomatieke rel en was aanleiding voor een kamerdebat, waaruit bleek dat Karimi op een Iraans paspoort reisde. Het kamerlid is blijkbaar nog steeds Iraans staatsburger… Als je bij de politie wilt, of directeur van de AIVD wilt worden, moet je de vanzelfsprekend de Nederlandse nationaliteit hebben. Maar een volksvertegenwoordiger, iemand die theoretisch premier kan worden of minister van Binnenlandse Zaken (waaronder de AIVD ressorteert), kan blijkbaar een andere of een dubbele nationaliteit hebben.
Welke identiteit en loyaliteit heeft Karimi, voor welk land kiest zij, als er ultieme keuzes moeten worden gemaakt? Ik schrijf dit met de aantekening dat Karimi zich ook zeer scherp keert tegen de binnenlandse misdaden die door het regime in Teheran worden begaan en dat zij een voortrekkersrol zou kunnen vervullen bij de omverwerping van dat regime. Maar over terrorisme tegen Israel of Joden, door Hezbollah, Hamas of andere door Teheran gesteunde organisaties, heb ik haar nog nooit horen klagen. Laat er geen misverstand over bestaan: ik zou het net zo ongewenst vinden als ‘Nederlandse’ kamerleden de Israelische, de Amerikaanse of wat voor andere nationaliteit dan ook zouden hebben. Ik vind dat buitenlanders die zich hier vestigen, die hun lot met dat van ons willen delen, dat met overtuiging en ondubbelzinnig moeten (kunnen) doen.
Vrachtautobom
De riante infiltratie- en chantagemogelijkheden die de gebreken in de Nederlandse wetgeving biedt, zullen in Teheran niet onopgemerkt zijn gebleven. En men zal zich ook realiseren dat het Westen geen alternatief heeft buiten ondermijningsoperaties. Daar zal men zich dus ook tegen wapenen, met represailles (ook tegen nog in Iran woonachtige familieleden van mensen als Karimi), waar nodig en mogelijk gebruik makend van islamitische sympathisanten in de westerse wereld. Een ander mogelijk Iraans antwoord bestaat uit het voeren van een economische oorlog, door manipulatie van de olietoevoer en de olieprijs. Escalatie van het conflict lijkt in ieder geval onvermijdelijk en de toon is door Ahmadinejad gezet.
Maar in politiek Den Haag slaapt men een jaar na de rituele moord op Koran-criticus Theo van Gogh vooralsnog gewoon verder. Er wordt heel even onrustig gedraaid, als vanuit een islamitische hoofdstad de echo weerklinkt van een al veel eerder uitgesproken en realistisch gebleken oproep tot het plegen van rituele genocide op het Joodse volk, op basis van de Koran en ter navolging van Mohammed. En tijdens de ramadan betoogde CDA-minister Donner van Justitie met vuur op de televisie dat de islam een in-en-in redelijke religie is, die “door slechts enkelen” wordt gebruikt voor het plegen van gewelddaden. Over zijn uitspraak werd Donner op 28 oktober op felle wijze bekritiseerd door ervaringsdeskundige Ayaan Hirsi Ali, maar het vergt waarschijnlijk een vrachtautobom in de Maastunnel om hem uit dromenland te helpen.
Ook de naïviteit van minister Bot kent geen grenzen. In het kamerdebat van 18 mei over Iran, waarin Karimi en Hans van Baalen (VVD) hun behartenswaardigende voorstel verdedigden om het Iraanse volk te gaan informeren (en in opstand te brengen) met vrije media (met door Nederland gefinancierde satellietzenders), koppelde Bot de effectiviteit daarvan aan “de medewerking van de Iraanse autoriteiten”. Gezien het vorenstaande moet er voor worden gevreesd dat de dure kruisraketten, die minister Kamp op zijn fregatten wil laten monteren, waarschijnlijk op Lapland zullen worden gericht. Een Iraanse revolutie zal, zo lijkt het, in ieder geval niet uit Nederland voortkomen.
Meer Artikelen »
Retoriek drijft Iran-crisis verder op de spits 07 Feb
De crisis rond het Iraanse nucleaire programma werd…
Israël gaat een spannend jaar tegemoet 06 Feb
Israël en andere landen in het Midden-Oosten gaan…
EU kiest partij in M.O.-conflict 30 Jan
UPDATE: Naar aanleiding van de publicatie van het …
'Ik blijf dus Jood' 26 Jan
Dit artikel is deel 1 uit een nieuwe …
De lijdende knecht des Heeren 20 Jan
Vanuit onze gunstige positie in Jeruzalem lijkt het…
Een Algerijnse pastor in Israël 20 Jan
Als antwoord op de moderne wedergeboorte van de…
Sjabbat, een ‘proefje’ van het Paradijs 17 Jan
Om het ‘hoe’ te waarderen, moeten we nooit…
Israël zoekt mogelijkheden om banden aan te halen met Afrika 07 Jan
Afrikaanse landen grenzend aan de Sahara met hun…
Brief van een Israëlische reservist 07 Jan
De nu volgende brief werd door onze zoon …
Bedrog als strategie 02 Jan
Achttien jaar zijn gepasseerd sinds de ondertekening van…
Online Winkel »
Bezoek onze Online Winkel voor al uw boeken, cd's en video's of ga naar de website van het Israël Producten centrum.
8 Reactie(s) RSS
Iraans antwoord op aanval van Israël zal 'vernietigend' zijn
20/12/2005 Jtwnetwork - Als Israël Iran aanvalt, zal de Iraanse reactie 'snel, scherp en vernietigend' zijn. Dat heeft de Iraanse minister van defensie, generaal Mostafa Mohammad Najjar, vrijdag voor de staatstelevisie gezegd.
Hier de hele tekst:
http://www.jtwnetwork.nl/index.php?option=com_content&task=view&id=732&Itemid=134
De volken raken God's oogappel en daar zal God zelf mee afrekenen. En vergeet niet de Messias, Jezus die spoedig op de wolken weder zal komen!! Dan zal er echt vrede zijn! God houdt alles in Zijn hand. Hij houdt vast aan Zijn profetiën - beloften. Troost, troost mijn volk Israël!
Nog even volhouden volk Israël en er zal u recht gedaan worden. Niet door de machthebbers van deze aarde, maar door Hem die u lief heeft.
'Emmet' (waarheid) is een fundament in onze wereld/maatschappij en ik dank de Bijbelgetrouwe christenen voor hun steun, integriteit en moed!
RSS lijst met reacties op dit artikel