Afgelopen zomer kwamen er 3.970 katyusharaketten in het noorden van Israël terecht waarvan alleen al 1.012 in Kiryat Shmona en omgeving. Komt er dit jaar weer een oorlog?

Dat is een vraag die velen zich in Israël en daarbuiten regelmatig stellen. Twee deskundigen geven hun mening: de burgemeester van Kiryat Shmona (“Ze zullen ons niet bang maken of uit dit land verdrijven, ook al sturen ze 100.000 Katyusha’s!”) en Israël’s welbekende Midden-Oostenspecialist, tevens tv-commentator, Ehud Yaari. Hij zegt: “Ik denk dat we waarschijnlijk een Israëlische operatie gaan zien - dit jaar of volgend jaar - die de militaire infrastructuur van Hamas zal afbreken.”

Kiryat Shmona betekent, letterlijk vertaald: “Stad van de acht”, genoemd naar acht strijders tegen de Arabieren in de jaren ’20. Ze hielden stand, maar het kostte wel hun leven. Chaim Barbibay, burgemeester van Kiryat Shmona, is nóg aangeslagen als we begin november jl. met een kleine delegatie van Christenen voor Israël bij hem aan tafel aanschuiven om hem even later ter bemoediging een paar duizend tulpenbollen cadeau te doen, in het kader van de Tulpentour 2006 van onze stichting.

Barbibay: “In de 32 dagen van de oorlog zijn hier inderdaad ruim duizend raketten gevallen en zo’n tweeduizend woningen getroffen: zeven scholen, vijftien kleuterscholen, twee van de drie winkelcentra en de synagoge. Daardoor hebben we hier een heel moeilijke tijd doorgemaakt. Toen de oorlog was afgelopen hadden we nog precies tien dagen om de scholen weer op orde te krijgen voor het nieuwe schooljaar.

Tot onze verrassing heeft niet één van de burgers van Kiryat Shmona na de oorlog de stad verlaten. Geen enkel bedrijf is gesloten, de mensen zijn allemaal weer aan de slag gegaan en in die tien dagen tijd hebben ze de meeste huizen en alle scholen kunnen herstellen. In tien dagen tijd slaagden ze erin om de stad vanuit een totale stilte weer te doen herleven tot een levende stad waarvan je je niet kunt voorstellen dat er net een oorlog is geweest.”

Hoe is het mogelijk?
Barbibay: “Journalisten vroegen zich dan ook af hoe het mogelijk was dat je niets meer kon zien van alle raketten die hier waren geland. Kijk, het verschil tussen ons en de mensen in Zuid-Libanon en Beiroet is dat men daar wilde laten zien wat het Israëlische leger had aangericht en hoe zielig ze wel niet waren. Wij hier zijn er alleen maar op uit om ons leven weer op een normale manier te kunnen leven.

In feite ligt deze stad al veertig jaar lang onder de bedreiging van katyusharaketten. Waarom zitten we dan hier? We kunnen op willekeurig welke andere plaats leven, maar we moeten niet vergeten dat dit niet een oorlog is over grenzen of een oorlog tussen de regering van Libanon en de regering van Israël. Het is een oorlog tussen Iran en de Joden (ik zeg dat met opzet zo), via Hezbollah. Maar Hezbollah heeft eigenlijk geen claims.

Als we ons realiseren wie er werkelijk achter die oorlog zit, dan maakt het niet uit waar we ons bevinden, in Israël (bijvoorbeeld hier of in Tel Aviv), in Europa of in Amerika. Iran, of liever gezegd: Iraanse moslim-fundamentalisten, zullen ons overal achterna zitten. Het is geen conflict over land of over bezit, het is een ideologisch conflict. Als wij in Kiryat Shmona er niet meer zijn, dan is de volgende stap dat Haifa er niet meer is. En als Haifa er niet meer is, dan Tel Aviv niet meer… en dan is er geen staat Israël meer. Als de staat Israël zestig jaar geleden had bestaan in de periode van de nazi’s, dan had de moord op zes miljoen Joden nooit op die schaal kunnen plaatsvinden.”

Een vervolg
Ik vraag de burgemeester of hij nog een vervolg verwacht op de oorlog van de zomer van 2006, zoals ik dat ook heb gevraagd aan de loco-burgemeesters van Haifa en Qatzrin, ook in noord-Israël. Die zeiden onomwonden ‘ja’. Chaim Barbibay van Kiryat Shmona: “Zolang er geen vrede is zullen er Katyusha’s zijn. We zitten nu in een korte pauze en hoe lang die zal duren, weten we niet, maar we zitten nog steeds onder de dreiging. Want Iran bewapent Hezbollah nog steeds via Syrië en zolang die driehoek in stand blijft, Iran, Syrië en Hezbollah, blijven wij onder de dreiging van een oorlog zitten. We bereiden ons nu dagelijks voor op een volgende oorlog en we verwachten dat die zwaarder zal zijn dan de oorlog die we hebben gehad. Misschien dat de regering van Libanon een beetje verstandig wordt en dat pseudo-leger van Hezbollah eruit zet. Tot die tijd zullen we sterk moeten zijn.”

Nee
Komt er dit jaar weer een oorlog in Israël? “Nee,” zei de Israëlische topjournalist Ehud Yaari in januari jl. in Nederland na een spreekbeurt, georganiseerd door het CIDI (Centrum Informatie en Documentatie Israël). Yaari is één van Israël’s bekendste Midden-Oostenspecialisten en al meer dan dertig jaar als politiek commentator op de Israëlische tv te zien.

Yaari tegenover Israël Aktueel: “Ik geloof niet dat Hezbollah in een positie is om opnieuw een oorlog met Israël te beginnen. Het enige land dat het tegen Israël kan opnemen is Syrië. Maar ik geloof niet dat de Syriërs willen testen waartoe de Israëlische luchtmacht in staat is. Ik denk dus niet aan een dreiging van een conventionele oorlog. Er is volgens mij gevaar voor een strijd op langere termijn, een combinatie van een guerrilla-oorlog met terreurdaden. We hebben al een goede manier om een dreiging met conventionele wapens het hoofd te bieden.”

Wat kan Israël nu het beste doen?
Yaari: ”We moeten in gesprek zien te komen met gematigde groepen in de Arabische wereld. En als de Palestijnen, geleid door Hamas, niet tot een overeenkomst willen komen, dan zullen we hen moeten passeren en rechtstreeks met de Arabieren moeten praten. Verder zullen we hen moeten bewijzen dat hun doctrine geen kans van slagen heeft. We kunnen dat helaas maar op één manier doen en dat is ze te laten zien dat ze de prijs van een voortgaande strijd niet kunnen betalen. Ik denk dat we waarschijnlijk een Israëlische operatie gaan zien (en ik weet niet of dat dit jaar is of volgend jaar) die de militaire infrastructuur van Hamas zal afbreken. Ik weet dus niet wanneer, maar die operatie komt.”