Klik voor ware grootteMogolov Podolsky ligt in het zuidwesten van Oekraïne. Vanuit de stad kijk je uit over de rivier die de grens vormt met Moldavië. | Foto's Koen Carlier

Na een bustocht van tweeëneenhalf uur komen we op woensdag 10 maart aan in Mogilov Podolsky. Onze eigen bus is voor twee dagen in de garage voor een nieuwe waterpomp. De teller staat na 15 jaar op 537.000 km.

Mogilov podolsky  ligt in het zuidwesten van Oekraïne vlak aan de grens met Moldavië, aan de rivier. We worden opgehaald door Ruslan, een vriend van Koen, die ons deze twee dagen zal rijden met zijn bus en waar we ook zullen overnachten.

Na eerst een kop koffie gedronken te hebben bezoeken we het Holocaust museum. Het is hier een drukte van jewelste, omdat van hieruit ook de matzes voor de komende Pesachviering worden verdeeld.

Veel Joodse mensen komen hier ook voor hun sociale contacten. Zo ook in de gaarkeuken en de synagoge die een paar straten verderop zijn. We worden rondgeleid door het museum en aan de hand van plattegronden word ons verteld waar zich hier het getto bevond in de tweede wereldoorlog.

De Joodse mensen moesten soms met zes families in een huis wonen. Jaren geleden zijn hier veel gedenktekens opgericht ter nagedachtenis aan de vele Joodse mensen die deze hel niet hebben overleefd.

Klik voor ware grootteKees Fontijn in de synagoge van Mogolov Podolski

In de middag bezoeken we families en in de vroege avond mag ik mijn getuigenis geven in de synagoge waarom ik hier ben en over mijn ervaringen hier.

Aan het eind van mijn verhaal vraag ik hen of er momenten in hun leven waren dat zij naar het land van de vaderen verlangden. Ik moest denken aan wat er staat geschreven in psalm 137. Aan Babels stromen daar zaten wij, ook weenden wij, als wij aan Sion gedachten.

Er was  een stilte. Aan hun gezichten kon je zien dat ze in gedachten waren. De vraag, hoe  kunnen we gaan? Sommigen hebben familie in Israël. Sommigen zijn alleen overgebleven. Sommigen hebben de gezegende leeftijd van meer dan 90 jaar.

We nemen deel met hen aan het avondgebed en bidden dat de God van hun vaderen, ook onze God hun harten zal aanraken en hen duidelijk zal maken wat te doen.

Wordt vervolgd.