Klik voor ware grootte

Sinds de laatste kabinetscrisis en de val van de regering weet iedereen weer wat een 'smaldeel' is. Zo weten we dat het PvdA-smaldeel een andere koers voer dan het CDA en de CU en gehavend de rest van het vlootverband verlaten heeft.

Ook de protestantse kerk in ons land (PKN) kent een smaldeel, het vaart met de links-liberale tweekleur in top en met het vaantje van het ICCO wapperend op de achterplecht. Haar officer, zoals het officieel heet, heeft zijn bemanning aangemonsterd, niet te veel en behept met een flinke dosis anti-Israël sentiment.

Natuurlijk mag af en toe een ander de loopplank betreden en die wordt ook wel met een warme hand welkom geheten aan boord, maar er wordt niet overdreven. De bemanning moet immers samengesmeed worden tot een eenheid voor haar grote doel. Eenmaal binnen, spreekt de gezagvoerder de opvarenden via de scheepsomroep indringend toe:

"Natuurlijk worden de orders van de Admiraal wel zeker serieus genomen. Ze zullen een ereplaats krijgen in de Longroom en daar, netjes ingelijst, worden opgehangen naast de vergeelde getuigen van een ver en roemrijk verleden: Het profetische Woord, de Beloften aan Israël en het leven door de Geest. Maar er is een ander en hoger ideaal wat nu alle aandracht vraagt: De IP-nota! Wie deze goed leest en wie kan dat beter uw kapitein zelf, weet dat onze vloot is uitgevaren om de confrontatie met Israël te zoeken. Daar zijn wij immers voortdurend mee verbonden, natuurlijk kritisch en welzeker kritisch maar toch ook verbonden."

Hier en daar kijkt een matroos wat waterig op bij het horen van deze onduidelijke volzin, maar als door de speaker inmiddels de beroemde naam van Schout van Agt klinkt, trekt zijn gezicht weer bij. Het edele doel is duidelijk, voor kerk en vaderland, voor paal en perk en gerechtigheid en voor bevrijding en theologie, leve de rode geest, het tij kentert en de bakens zijn verzet en al zulks dingen meer.

Nauwelijks is de boodschap van de officier met een driewerf houzee afgesloten of een kanonschot davert over de zee. “Bijna raak!" juicht een Sabeelman in het kraaiennest, “Niet geschoten is altijd misgeschoten!” jubelt een matroos met een keerpunt-tricootje opgewonden. "Daar zullen ze van o-o-opkijken!" hakkelt een andere varensgezel met een rood hoofd.

Het is duidelijk dat het smaldeel in Aktie is. De roerganger draait het stuurwiel en laat de zeilen bollen door een linkse wind aan bakboord. Het schuim spat op, het schip kermt terwijl haar boeg door de golven snijdt en in het vooronder maken behendige handen een tweede vuurmond gereed.

Nu moet gezegd worden, dat niet iedereen zo opgetogen is. Er zijn er zelfs die schrikken en zich beteuterd afvragen of dit wel de bedoeling was. Maar het is alsof de kapitein dit verwachtte - hij kent de zijnen - en voorbereid op deze ongewenste reactie verschijnt hij omgeven door zijn compaenen met de IP-nota aan dek. Hij draait hem nog eens rond, houdt hem wapperend omhoog en benadrukt nogmaals dat het hierin allemaal bevolen wordt, van hogerhand, als je maar goed leest, in meerderheid besloten.

Natuurlijk, maant hij begrijpend, was er kritiek te verwachten: Je hebt altijd mensen die geen bloed kunnen zien en geen zeebenen hebben. Natuurlijk komt het schot als een bom binnen bij de Joodse gemeenschap, pardon - de Israëli's, en bij sommigen van Kerk & Israël en bij de evangelischen en hier en daar nog een enkeling die het allemaal nog niet begrijpt, maar men moet zich daar niet door laten afleiden. Deze missie vraagt Aktie en heldenmoed. De rest van de vloot zal weldra het goede voorbeeld volgen. "En of...En of..." klinkt het joelend uit het kraaiennest.

Of toch niet..?
Maar misschien gaat het wel anders. Dat op het vlaggeschip de Admiraal met woede de Aktie van het linkse smaldeel gadeslaat en tot zijn verbijstering ziet hoe op een van zijn schepen de Kapervlag gehesen is. En dat hij misprijzend zijn eskader het bevel geeft zich van het muitende schip af te wenden.

Misschien ligt dat veel meer voor de hand. Is de grote vraag in hoeverre de rest van de vloot nog wel onlosmakelijk verbonden is met dit slinkse smaldeel? En om de beeldspraak te verlaten: De christelijke pers concludeert terecht dat er tussen de vleugels in de PKN een diepe kloof bestaat, een kloof die steeds dieper wordt, zeker als het gaat om Israël.

Maar het is niet alleen Israël, het is zoveel meer: Het gaat om het beeld van God, om de opstanding, om het verzoenend lijden van Christus, om de waarde van het Oude Testament, om het leven door de Geest met een hoofdletter.

En de vraag die onderhand gesteld mag worden: In de negentiende eeuw hebben talloze mensen de protestantse kerk verlaten, die verlating is doorgegaan, de Hersteld Hervormde Kerk en de Voortgezette Gereformeerde Kerk zijn daar de laatste blijken van. Tienduizenden anderen hebben zwijgend in evangelische gemeenten een nieuw thuis gevonden. En waarom? Door het gedrag van een links-liberale minderheid.

Elk jaar verlaten meer dan 50.000 mensen de PKN, dat is het inwoneraantal van een middelgrote stad! De vraag die onderhand gesteld moet worden is wanneer de zaken worden omgedraaid.

En verder...
...Nee, gaat het verhaal verder: Niet dat daardoor het roodgekleurde smaldeel oneindig op de golven rond zal dolen. Aan de horizon zijn inmiddels twee stipjes zichtbaar. Ze zijn niet groot, maar ze zijn er. En wie ze goed beschouwt, ziet al de eerste vlaggetjes van de SP en Groenlinks driftig waaien in de wind.

Het is duidelijk dat deze de bemanning van HMS “Arrogantia” wel aan boord zullen willen nemen. Voor zulke lui is werk genoeg: Het is immers verkiezingstijd!