“Stop!” De grenspolitieagente houdt de Jeruzalemmers tegen. We zijn op de Ben Yehuda winkelpromenade in Jeruzalem. Ik begrijp onmiddellijk wat er aan de hand is: bomalarm.
Zo’n alarm maak ik geregeld mee als ik in het centrum van Jeruzalem ben. Het komt ook zo’n twee tot drie keer per jaar in onze straat voor. Meestal merk ik dat pas als ik uit een luidspreker van een politieauto hoor: “Achteruit! Uit de buurt blijven!” Als ik dan uit het raam kijk, zie ik dat de auto’s op straat stilstaan.
Speciaal pak
Bij alarm komt er vrij snel een speciaal busje van de politie aanrijden. Een speciaal daartoe opgeleide diender inspecteert het verdachte voorwerp. Hij draagt een speciaal pak, dat hem dient te beschermen tegen in het rond springende scherven, moeren en spijkers die terroristen in het voorwerp kunnen hebben gestopt om zoveel mogelijk mensen te verwonden en te doden.
Vaak ook komt er een speciaal voertuigje uit de politieauto. Dat is een vierwielig karretje, een soort robot, die de politie op veilige afstand bestuurt. Deze rijdt naar het verdachte voorwerp toe en gaat erop schieten. Als er een bom in de tas zit, knalt deze uit elkaar.
In de meeste gevallen betreft het een onschuldige tas die door iemand is vergeten. Gelukkig maar.
Apathisch
Maar er schuilt ook een gevaar in het feit dat er zo vaak sprake is van loos alarm: sommigen neigen weleens apathisch te worden. Ze bellen dan niet meer de politie als ze ergens een verdacht voorwerp zien.
Het gevaar blijft potentieel altijd aanwezig. Dat bleek bijvoorbeeld in maart dit jaar in de buurt van het centraal busstation van Jeruzalem. Net toen de eigenaar van een kiosk de politie belde om melding te maken van een rugzak bij een telefooncel, knalde de bom uit elkaar. Daarbij verloor een Wycliffe bijbelvertaalster het leven.
Ik heb het er graag voor over even te moeten wachten of een straat om te lopen om de politie zijn werk te laten doen. Je weet het maar nooit!
Video: bomalarm in de Ben Yehuda Straat.

1 Reactie(s) RSS
RSS lijst met reacties op dit artikel