Klik voor ware grootteHet kinderkoor van de Avney Hen school
Klik voor ware grootteJohan van der Ham tijdens de toespraak aan de kinderen
Klik voor ware grootteHenriette Heuvelman overhandigt de poseleinen tulp aan acting mayor Michael Harlap
Klik voor ware grootteEen goepje joodse jongens stopt de bollen in de grond
Klik voor ware grootteEen groep kinderen en begeleiders poot bollen
Klik voor ware grootteOok de meisjes waren volop betrokken
Klik voor ware grootteHet centrale park midden in het snelgroeiende Modi'in Vanmorgen vertrokken we als team naar Modi'in, een bijzondere stad die nog maar 15 jaar oud is en waar inmiddels 80.000 mensen wonen. De stad ligt exact in het midden van Jeruzalem en Tel Aviv, heeft een perfecte treinverbinding van 7 minuten met Ben Gurion itl airport, heeft 50% kinderen op de totale populatie en zal binnen nu en 5 jaar naar 120.000 bewoners uitbreiden en over 20 jaar vermoedelijk een kwart miljoen inwoners tellen. Over ambitie gesproken! De naam Modi'in komt overigens voort uit de historie van de Makkabeeën, en hoort ook bij die fysieke plaats waar het huidige Modi'in ligt.
We werden allerhartelijkst ontvangen op de Avney Hen school waar Ilana Rozen directeur van is. Zij is de man van Reuven Rozen van Keren Hayesod die de ceremonie had georganiseerd. Ook de deputy and acting mayor, Michael Harlap, was aanwezig. Zo ongeveer alle kinderen met veel ouders en leerkrachten hadden zich verzameld op een soort amfitheater-achtige trap voor de school (met een buitengewoon mooi uitzicht) alwaar de ceremonie werd gehouden. De kinderen heetten ons welkom met een prachtig lied, een ander kind las een bedankje voor in het Engels, de acting mayor sprak hartelijke dankwoorden uit en toen sprak namens Christenen voor Israël Johan van der Ham de kinderen en het overige publiek toe. Hij dat dat in plaats van Henriette Heuvelman, die vrijwel geen stem had.
Op een bij de kinderen passende wijze werden er 10.000 tulpenbollen aangeboden en werd er uitgelegd dat er in Nederland verre vrienden zijn die van Israël houden, onvoorwaardelijk. Dit omdat de joodse Thora, de profeten etc ons dat gebieden. Omdat hun God ook de onze is. Omdat we op Joodse wortels staan en hun jongere broeders zijn. Steeds opnieuw blijkt dat als de oprechte en onbaatzuchtige motieven voor hen helder zijn, ze echt ontroerd raken en dat hun harten open gaan. En daarna zie je op de gezichten wat er in de harten leeft. Aan het eind werd staande HaTikva (betekent: 'de hoop', en is het IL-volkslied) gezongen, dat was redelijk emotioneel.
Wat heerlijk dat geheel Israël daarin gaat delen, volgens Paulus in Romeinen 10:26. Am Israël chai! Dus ook de mensen die we gesproken hebben deze tulpentour. Ook diegenen die nog aliyah gaan maken naar het beloofde land.
God zegene het werk van Christenen voor Israël. God zegene het volk van Hem zelf.
Shalom,
Johan van der Ham
