Klik voor ware grootteFoto: Wikimedia Commons/Lycaon

Het is al weer jaren geleden dat ik bij een kennis op bezoek ging in Waalwijk. Ik spoedde mij voort op de bekende Maasroute, tot mijn oog viel op een prachtig en exotisch bouwwerk. Mijn eerste gedachte was dat de Efteling haar sprookjespark tot aan de snelweg had uitgebreid, maar bij nader inzien bleek het de pasgebouwde moskee van de Molukse gemeenschap te zijn. Vreemd vond ik het wel, zo in het Brabantse landschap, maar of het me irriteerde?

De inwoners van Zwitserland hebben in een referendum gestemd tegen de verdere bouw van minaretten en de vraag is of wij ook zo'n referendum willen en wat we dan zeggen? Ik kan mij herinneren dat ik in de jaren tachtig een reis naar Galilea maakte en dat de minaretten daar in opkomst waren. Ze zijn er namelijk niet altijd zo nadrukkelijk geweest. In dezelfde periode als waarin vrouwen steeds meer gesluierd gingen, waren zij een expressie van een zelfbewuste en orthodoxe Islam, niet in het minst geïnspireerd door de Iraanse revolutie.

De vraag is of we in evenals in Zwitserland wel zo blij zijn met de bouw van deze smalle torens die als speerpunten naar de hemel wijzen? Maar misschien, als er een referendum komt, moeten we de zaak breder en dieper bespreken. Met het verbieden van minaretten, schiet je op zichzelf niet zoveel op. Het is een signaal van een diepere vorm van ontevredenheid.

Waar ik benieuwd naar ben ik het volgende: Hoe groot is het aantal moslims in ons land? Is het werkelijk zo, dat gemeentebesturen zelfs bestemmingsplannen op de schop gooien om moskeeën te laten bouwen en dat bezwaren tegen de omwoners niet gehoord worden? Wordt de Islam positief gediscrimineerd?

Is er dus een angst om de Islam kritisch te bespreken? Branden politieke partijen zich daar het liefst niet aan? Moet je de poging van kerkmensen om Allah gelijk te stellen met de God van de Bijbel ook zo verstaan? Of, ik noem maar wat, dat cabaretiers een programmalang kunnen vloeken, maar de Islam met geen vinger aanraken?

In welke mate worden de politieke partijen in hun houding ten aanzien van Israël bepaald door het moslimelectoraat? Is het zo dat er in ons land een omgekeerde integratie is? Dat wij dus integreren? Is het waar dat velen geen moeite hebben met een Syrisch-Orthodoxe kerk in hun straat maar wel met een moskee? En wat zit daar dan achter?

De moeite komt dan blijkbaar niet voort uit vreemdelingenhaat. Er zijn ook sinds jaar en dag Chinese, Vietnamese , Griekse en Indiase restaurants. En dat vinden de meeste Hollanders een verrijking. Elkaar betichten van xenofobie is dus te kort door de bocht.

Is het misschien zo dat veel mensen geen moeite hebben met een moskee voor de Molukse gemeenschap of een moskee voor mensen uit Maleisië, maar wel moeite hebben met een Arabische moskee en hoe komt dat dan?

Hebben we er moeite mee om Arabieren te vertrouwen, is dat het? Ik zag onlangs een foto in de krant van de leider van de Palestijnse Autoriteit, Machmoud Abbas, die met veel égards ontvangen werd door president Chavez van Venezulea. Hij werd geprezen voor zijn onafzienbare strijd tegen Israël en was behangen met allerlei decoraties en verheven in de orde van de vergulde banaan.

Dan denk ik: Chavez en de VS zijn toch niet zulke goede vrienden? En wat deden deze Palestijnse leiders na de aanslag op 9/11? Waarom vierden zij feest, aan welke kant stonden zij tijdens de Golfoorlog en toen Koeweit werd binnengevallen door Hoessein? En dan ondertussen het Witte Huis pressen haar zijde te kiezen? Is het dat? Hebben we er moeite mee hen te vertrouwen?

Zoals Lieberman onlangs zei in Den Haag: "Ze hebben ons gesmeekt om Hamas aan te pakken in Gaza en toen we het gedaan hadden, waren zij de eersten om ons voor het forum van de wereld te veroordelen." Gaat het niet eens om alle minaretten, maar om bepaalde minaretten?

Het NOS journaal was er als de kippen bij om te melden dat de meeste landen het besluit van Zwitserland betreurden, maar dat populistische partijen als de PVV van Wilders ook zo'n referendum wilden. Ik moet zeggen dat ik bij die uitdrukking "populistisch" een vies bijsmaakje kreeg, maar misschien was dat wel de bedoeling van de NOS. Want dat is immers nog steeds een bijzonder fenomeen in ons land: de kranten zijn gekleurd.

Je weet nu eenmaal dat de Volkskrant anders is dan het Nederlands Dagblad, je weet dat ook min of meer als het gaat om de omroepen: Van de Vara verwacht je een ander geluid dat van de EO, maar de NOS geeft de indruk om ongekleurd te zijn. Mooi niet! Ja, misschien met de Weersverwachting.

En ik dacht: Wat is dat eigenlijk? Populistisch. Bij Wikipedia krijg ik een vlug en duidelijk antwoord: Gericht op de stem van het volk en tegen de overheersing van een elite. Dat betekent dus dat de meeste partijen populistisch zijn: De PvdA voorop, de SP niet minder, de VVD heeft het zelfs in haar naam. Misschien alleen D66 niet. Haar voorman kun je moeilijk betichten van gevoeligheid voor de mening van de gewone man. Hij doet me altijd wat clownesk aan, onkreukbaar in het pak, als hij zijn vingertje opheft om het braafste jongetje van de klas te spelen en het volkje de les te lezen.

Waarschijnlijk nu als eerste geraakt door zoveel intolerantie in de alpenrepubliek, terwijl de partij zelf een macaber spoor van verwoestingen in het christendom aanricht. Daar moeten blijkbaar alle heilige huisjes tegen de grond. Wat dat betreft geeft '66' je al een vaag vermoeden. Deze partij zal ongetwijfeld opperen dat de kerktorens dan ook maar uit het seculiere landschap van ons land moeten verdwijnen en dat het uit moet zijn met het gebeier van de kerkklokken.

Maar goed, terug naar de minaretten. Je bent er waarschijnlijk niet met een minarettenstop als was het alleen maar omdat werkelijke verandering van binnenuit moet komen. Dat heeft de profeet Jeremia laten zien. Koning Josia had ze bij wijze van spreken allemaal afgebroken, maar daarmee was het klimaat van het land nog niet veranderd en het volk stevende nog steeds onverminderd op de ballingschap af.

Minaretten, kerktorens en (zucht) als ik dan toch bezig ben: Wie zet al die windmolens overal neer? In mijn omgeving bouwen ze het grootste windmolenpark van ons land, als ik langs de oever van het IJsselmeer rijdt, door de Flevopolder, wordt ik zowat tureluurs van alle draaiende wieken. Wie op het vreemde idee gekomen is om iets dergelijks een park te noemen, raadt ik een stevige wandeling door de natuur aan. Wat een horizonvervuiling!

Welke geest heeft bedacht dat er groene, natuurvriendelijke energie opgewekt moet worden door diezelfde natuur te verminken met eindeloze rijen ijzeren kolossen. Nee, dan mogen die minaretten van mij blijven staan en zo'n referendum? Ach, laten we gewoon open en eerlijk praten over waar we ons zorgen om maken in ons lieve vaderland en elkaar diep in de ogen kijken of we werkelijk het goede met elkaar voorhebben.