Ik vind het altijd weer prachtig om te vliegen. Zodra het vliegtuig opstijgt vanaf Schiphol zie je ons land beneden je met andere ogen: de groene weilanden doorsneden door sloten, de kleiner wordende snelwegen met de minuscule autootjes, de bossen en de rivieren waarvan je de loop door het land ziet gaan.
En dan als het koud en bewolkt is: als je uit het raampje kijkt, zie je flarden van wolken en mist om je heen totdat de machine door het dek breekt en je je ineens bevind in een eindeloze wereld van licht.
Onlangs had ik een gesprek met een vijfdejaars student geschiedenis. Hij had me gevraagd om langs te mogen komen omdat hij bezig was met een scriptie over de Shoa en de visie van Christenen voor Israël daarop. We praatten lang en intensief en ik vergat na het eerste kopje koffie een tweede te serveren.
Van het een kwam het ander en we spraken over de plaats van Israël en over antisemitisme. Het was een gelovige jongen en hij begreep wat ik zei over de bijbelse lijnen, over de machten van de duisternis en over de komst van het Koninkrijk en het verzet er tegen.
Maar op een gegeven moment keek hij op van zijn papier, legde zijn pen neer waarmee hij driftig aantekeningen maakte en verzuchte met een glimlach om zijn mond: “Ik weet niet of dit wel zin heeft. Alles wat u nu aanreikt vanuit de bijbel, kan ik natuurlijk niet in mijn scriptie schrijven. Dat accepteren ze niet. Dat ziet mijn docent niet als objectieve informatie!”
“Dan zul je dus iets anders moeten bedenken”, antwoordde ik wat vlug. Maar later bleef dit gedeelte van het gesprek bij me hangen. Als de waarheid van de Bijbel niet relevant is, omdat hij niet door iedereen gedeeld en geloofd wordt, moet je dus iets anders verzinnen.
Als het gaat om de geschiedenis, als het gaat om de motieven van antisemitisme, als het gaat om de plaats en het wezen van Israël, maar ook als het gaat om de schepping, als het gaat om wat er in de natuur aan de hand is, als het gaat om de toekomst, kortom dan moet je iets anders bedenken als het gaat over het geheim van het hele leven, als het gaat over de dood.
Zo werkt dat blijkbaar.
Maar is dat ook de waarheid? Als je boven Schiphol vliegt, zie je ons land met andere ogen en niemand zal zeggen dat het niet waar is wat je ziet. Als christenen bevinden we ons in het koninkrijk van Christus. Dat bepaalt onze blikrichting en wat we zien als we naar Israël kijken.
Wij leven van informatie die ons van boven wordt medegedeeld. Ik ben ervan overtuigd dat het kortzichtig is om iets anders te bedenken.
