Klik voor ware grootte

Zondagavond treffen tientallen gezinnen in Shavei Shomron hun laatste voorbereidingen om terug te keren naar Homesh, een van de vier plaatsen in het noorden van Samaria die in de zomer van 2005 op last van de regering opgegeven en verlaten werden. Duizenden medestanders sluiten zich aan en in de vroege morgen van Maandag 26 maart komt een voorhoede van jongeren als eerste aan op de heuvels van de eens zo bloeiende nederzetting. De rest volgt. Mannen, vrouwen en kinderen met slaapzakken en tenten brengen het verwoeste Homesh nog een keer tot leven.

Ze zijn gekomen om te bidden, te zingen en te dansen en vooral ook om aandacht te vragen voor de situatie van de vele slachtoffers van de ‘Expulsion’ die nog steeds wachten op compensatie en op definitieve huisvesting.

Het leger dat opdracht heeft gekregen om de terugkeer te beletten, reageert terughoudend en zorgt zelfs voor bescherming en begeleiding van de Joden die terugkeren.

Klik voor ware grootte

De woordvoerders van de groep die terugkeert beklemtonen dat het opgeven van de Joodse dorpen in deze regio een grote fout is geweest. Strategisch zijn de heuvels van Homesh van belang, maar ook Bijbels. Een van de voormalige inwoners van de plaats citeert de belofte van God uit het boek Jozua: ‘Elke plaats die uw voetzool betreden zal, geef Ik ulieden.’(H1:3).

Een ander zegt voor tegen een paar journalisten: ‘We bidden dat God onze politieke leiders de kracht zal geven om de buitenlandse druk te weerstaan en het de Joden zal toestaan om overal in het Land Israël te wonen, en dat de Joden van de Diaspora hierheen zullen komen om zich bij ons aan te sluiten en ons nieuwe kracht te geven.’

De blijdschap, maar ook de vastberadenheid valt af te lezen van de gezichten van de mensen die in Homesh zijn aangekomen. Ze hebben de bulten afval gezien die de arabieren overal gedumpt hebben langs de weg naar Homesh, ze verzamelen de brokstukken van wat eens hun huizen waren en sommigen beginnen schuilplaatsen te bouwen tegen de koude wind die in de komende nacht het verblijf op de heuvels zwaar zal maken, kampvuren worden aangelegd.

Klik voor ware grootte

Toch keren velen aan het einde van de eerste dag al weer terug. Ze hebben een duidelijke boodschap uitgezonden en dat is voorlopig voldoende. Een paar honderd blijven over en hun aantal neemt toe als op Dinsdag een besnijdenisplechtigheid gehouden wordt. Een van de eerste bewoonsters van Homesh, die haar man een paar jaar geleden verloren heeft bij een terroristische aanslag en opnieuw getrouwd is, laat op deze bijzondere plaats haar kind in het verbond van God opnemen. Bussen met familie en bekenden komen aan om het ritueel bij te wonen.

Het leger blijft terughoudend optreden, ze verbiedt welliswaar de verdere aanvoer van eten en drinken, maar gaat niet over tot het gebruiken van geweld.

Woensdagmorgen worden de laatste groepen mensen, met name jongeren, gedwongen Homesh te verlaten en de plaats keert weer terug naar de stilte van de weken en maanden daarvoor.

Op dezelfde dag verschijnt de uitslag van een onderzoek uitgevoerd onder de leden van de Arbeiderspartij van minister Amir Peretz. 85% blijkt tegenstander te zijn van gedwongen verdrijving van de Joden in Judea en Samaria. De meesten spreken zich uit voor uitbreiding van de nederzettingen. Een minderheid vindt dat opgave van steden en dorpen in Samaria en Judea allen mag plaats vinden in het kader van een definitieve vredesregeling met de Palestijnse Autoriteit.

De leden van raad van Yesha (Juda, Samaria en Gaza) benadrukken dat met de actie de situatie van de Joodse inwoners van het hartland van Israël opnieuw de aandacht heeft gekregen. Met tevredenheid spreken zij over het gedrag van de politie. Parlementslied Ariel, een voorstander van de religieus zionistische beweging, zegt dat dit gedrag ook in de toekomst de norm moet zijn.