Klik voor ware grootteMichael Brodman met twee dochtertjes. | Foto's: Koen Carlier

Het is woensdagavond 21.40 uur als Koen en ik vanuit Vinnitsa met de nachttrein naar Odessa vertrekken. We proberen wat te slapen en komen donderdagochtend 06.30 uur aan.

Na een kop koffie en ons opgefrist te hebben in een Mc Donalds wandelen we naar de grote synagoge in de Jodenstraat waar we om 08.00 uur aankomen. We worden verwelkomd door Michael Brodman, een kleinzoon van David Brodman, van het bekende projekt in Savyon in Israël.

We maken het ochtendgebed mee en daarna een ontbijt en een rondleiding op de tweede verdieping waar de Joodse universiteit is gehuisvest.

We maken kennis met de studente Vika die binnenkort voorgoed naar Israël vertrekt. Daarna bezoeken we diverse scholen en internaten van deze organisatie Tikva ('Hoop').

’s Middags maken we met een gids per taxi een ritje door historisch Odessa, met de nadruk op de eens veel grotere Joodse aanwezigheid hier. Nog altijd wonen hier meer dan 30.000 Joden in deze bekende havenstad aan de Zwarte Zee.

Na de rondrit krijgen we samen met een groep Brits-Joodse jongeren meer uitleg over het werk hier van de scholen en internaten. Veel van de meer dan duizend Joodse leerlingen zijn wees.

Klik voor ware grootteKees Fontijn (links) met een klas kinderen bij Tikva.

Wat vooral opvalt tijdens dit bezoek is dat alles tot in de puntjes georganiseerd is. Ook de zorgzaamheid van het onderwijzend personeel en de mensen die leiding geven op de internaten. We hebben constant het gevoel in Israël rond te lopen als we ons tussen de kinderen en het personeel begeven.

Wanneer de leerlingen de opleiding hebben afgerond, krijgen zij de kans om alija te maken. Meer dan 400 leerlingen die hun studie hebben afgemaakt hebben al alija gemaakt.

Nog een late maaltijd in het restaurant van de synagoge en een roerend afscheid van Michael, wandelen we weer naar het station voor de nachttrein. Vrijdagochtend om 06.00 uur zijn we weer in Vinnitsa. We bidden dat de leiding van de school in deze tijd van crisis dit mooie werk kunnen voortzetten.

Wordt vervolgd>