Wie wil weten wat er onder de bevolking leeft, moet de wijk in, praten met de burgers. Wat je dan te horen krijgt? De bijstand is echt moeilijk van rond te komen. Je moet stapels papier invullen om überhaupt in aanmerking te komen voor een of andere uitkering. De woningcorporatie laat niet van zich horen als er een reparatie dringend nodig is. De politie loopt liever een extra blokje om, dan in jouw wijk te surveilleren. Of er wordt voor je deur een groot kantoorcomplex gebouwd of een snelweg aangelegd, weg uitzicht. Dan zijn er nog de eindeloze files en de wachtlijsten in de gezondheidszorg. En dat is nog maar het begin van de lijst.
Meer weblogs van Marijke Terlouw
De discussie over het al of niet verbieden…
Ik sta de afgelopen dagen met verbazing te…
Na de afgelopen dagen zoveel te hebben gehoord…
Een belangrijk onderdeel van deze reis in Oekraïne…
Van 2 tot 9 oktober reis ik met…
De geschiedvervalsing in de moslimwereld kent blijkbaar geen…
Ja, als eindredacteur van Israël Aktueel zit ik…
Thuis in Israël? Kan dat dan? Kun je…
Klachten, dat is wat je hoort. We mopperen op de politiek, de politie, de rijke bankdirecteur. We menen dat ons onrecht wordt aangedaan, dat we gediscrimineerd worden. En misschien is het nog wel terecht ook. Zelfs als we positief insteken, vinden we dat het beter kan en anders moet.
Tegelijk moeten we helaas vaststellen dat onze maatschappij niet volmaakt is, en dat ook nooit zal worden. Er zullen arme mensen blijven, en ook met de groots mogelijke moeite zul je discriminatie nooit kunnen uitbannen, en die snelweg zal toch ergens moeten liggen…
Maar ga nu de een willekeurige wijk in op de Westoever. En wat blijkt? Ook daar mopperen ze, net zoals hier. Palestijnen vinden de reistijden te lang, de woningmarkt te krap, hun inkomen te laag. Navraag in wijken in Israël levert ongeveer gelijkende antwoorden.
Er is alleen een essentieel verschil. Daar in het Midden-Oosten noemen we het soort klachten dat hierboven beschreven staat soms wel erg makkelijk ‘gevolgen van het conflict tussen Israël en de Palestijnen’. En dat is vreemd. In Nederland zijn dezelfde klachten in de eerste plaats ‘een maatschappelijk probleem’.
Als we nou eens in de gebieden op de Westoever de ‘maatschappelijke problemen’ die nu onterecht verstopt zitten onder het label ‘politiek conflict’, een juist label geven? Dan wordt dat ‘politiek conflict’ in ieder geval kleiner. Een kleiner conflict is altijd handig als je naar een oplossing zoekt.