Redactievergadering bij een willekeurige grote krant of nieuwsdienst. De reguliere zaken komen over tafel. Coalitiebesprekingen, Europese Unie, Olievlek. "Valt er nog iets te melden over het Midden-Oosten?" vraagt de hoofdredacteur. Een gelaten stilte volgt waarin een redacteur met een klein stemmetje oppert: "Het nieuwe winkelcentrum dat is geopend in Gaza?"
"Dat is toch geen nieuws," is de korte respons. En de kolommen blijven leeg, de nieuwsbulletins stil en de redactieblogs zwijgen over het prachtige drie verdiepingen tellende winkelcentrum in Gaza...
Ik weet natuurlijk niet of het er echt zo aan toe gaat, maar dat hindert niet. Feit is dat de reguliere media zwijgen over zoveel welvaart in Gaza. Dat past natuurlijk niet in het plaatje dat men heeft. Gaza is een openluchtgevangenis, ontbeert alle primaire levensbehoeften. Kapotgeschoten door Israël, dat nu weigert bouwmaterialen voor het herstel toe te laten...
Nieuwe winkelcentra, fancy restaurants en volle marktkramen passen niet in dat plaatje. Daarom is het geen nieuws, denkt de hoofdredacteur. Mensen geloven immers in het derdewereld-hongersnoodplaatje van Gaza. Stel je voor. Als we dat gaan plaatsen, denken de mensen nog dat we onbetrouwbaar nieuws brengen...
Kijk ook hier

2 Reactie(s) RSS
Als ik er bewust voor zou kiezen om Palestijnse producten te kopen omdat die arme Palestijntjes... etc., dan wil ik wel zeker weten dat ze van de omzet géén raketten en dergelijk tuig kopen. 't Is maar wat je "fair" noemt.
En aangezien niemand mij die garantie schijnt te kunnen geven, koop ik liever Israëlische producten.
ik kreeg gisteren een nogal parmantig smsje van mijn vaste tennismaatje.
"ik heb met een liefdevol hart de Palestijnen gesteund door hun Fair Trade couscous te kopen. Mag wel hoop ik?" sms-te hij mij.
ik had hem al geantwoord dat ik mijn geld liever zou uitgeven aan mensen in Afrika omdat die het harder nodig hebben. Nu heb ik hem ook even deze log toe gestuurd.
RSS lijst met reacties op dit artikel