Wie deze dagen vanuit Nederland in Israël aankomt denkt waarschijnlijk dat de Nederlandse Israëliërs (zo’n 8.000) de versieringen van Koninginnedag nog niet hebben weggehaald,. Veel auto’s hebben oranje vaantjes of balletjes aan hun antennes; als het Nederlands elftal speelt zijn er minder oranje t-shirts en petjes in omloop.

‘Ontruimingsdag’ (door de tegenstanders ‘verdrijvingsdag’ genoemd) komt eraan, en oranje is de kleur die de bewoners van de ‘betwiste gebieden’ hebben gekozen om zich te manifesteren. En gemanifesteerd en gedemonstreerd wordt er tegen de terugtrekking uit Gaza. In de Knesset, maar ook op de straten, in alle media. Duizenden gezinnen wonen daar, sommigen langer dan een generatie. Er zijn kinderen geboren, er zijn buurtcentra, sportfaciliteiten, begraafplaatsen.

De regering Sharon heeft echter besloten dat deze kleine enclaves in dichtbevolkt, vijandig gebied niet tot in de eeuwigheid te handhaven zijn en wil het land aan de Palestijnen overdragen in de hoop dat het de vrede dichterbij zal brengen. De vaak religieus-gemotiveerde bewoners willen hun woningen en bedrijven (meestal succesvolle boerderijen en kwekerijen) niet verlaten om ergens anders alles weer op te moeten bouwen.

Maar los daarvan vertrouwen de Joodse bewoners van Gaza er niet op dat, zelfs na de ontruiming van Gaza, Hamas van ideologie verandert, een miniscule niet-islamitische entiteit accepteert en de terreur tegen Israeli’s binnen de Groene Lijn zal staken.

Met andere woorden hoe wordt Israël er beter van? Nu wordt Gush Katif van tijd tot tijd vanuit Gaza met katyusha’s bestookt, maar wat gebeurt er wanneer heel Gaza aan de Palestijnen is overgedragen? Wordt Israël dan onder vuur genomen vanuit de plaatsen waar eerst die woonwijken en boerderijen stonden? Premier Sharon heeft gezegd dat er geen overdracht plaats zal vinden onder druk van terreur.

Met andere woorden Hamas, die graag de indruk wil wekken dat ze Israël door die aanhoudende beschietingen verdreven heeft, zal zich van haar vreedzame kant moeten laten zien. Maar aangezien islamitische en Arabische landen ook met fundamentalistische terreur te maken hebben, lijkt het onwaarschijnlijk dat Israel daarvan verschoond zal blijven.

De meerderheid van de Israëlische bevolking wil echter rust en vrede en ziet de acties van hun protesterende landgenoten als een obstakel daarvoor. Dat de Israeli’s hun met bloed, zweet en tranen –letterlijker kan het niet- opgebouwde huizen, synagogen en scholen zonder slag of stoot zullen overdragen is niet waarschijnlijk. Er zal dus enige drang van het Israëlische leger nodig zijn, en dat is een beeld waar niemand van Israel’s vrienden zich over zal verheugen: Israëliërs die hun Israëliërs uit hun huizen moeten verdrijven, het is een akelige gedachte.

Niettemin vreest men vooral de ontwikkelingen na de overdracht. De Palestijnen zullen triomferend bezit nemen van de complete Gazastrook. De grote vraag is of de terreur hierdoor afneemt of toeneemt. Is de beloning rust en vrede, dan is het volgens de meerderheid van de Israeli’s de moeite waard.

Volgens de uit protest tegen de ontruiming afgetreden minister Sharansky moeten de Palestijnen Gaza pas krijgen nadat zij eerst een vreedzame, vrije democratie hebben opgebouwd en terreurcultuur (zoals die in schoolboekjes, officiële media en vakantiekampen voor de jeugd wordt onderwezen en verheerlijkt) hebben afgezweerd, zoals de Duitsers na hun totalitaire indoctrinatie jarenlang ge-denazificeerd moesten worden.