De Kortste Dag. Ik bijt mij een weinig vast in deze titel, alsof deze een boodschap in zou houden, buiten en boven de gebruikelijke. Zoek ik steun? Zou het een wonder zijn?

De dagen waarin wij leven zien een groeiende verwording, ja verloedering van het geschreven woord, alsof daarvoor geen respekt meer voor zou bestaan. Dit gaat als steeds hand in hand met een delegitimatie van Israël, hecht verbonden met "het geschreven woord".

Geen eerbied betekent geen eerbied over geheel de breedte. Moet dit gebrek aan respect uitlopen op een soort explosie, zo oorverdovend dat een nieuwe stilte de plaats van het huidige, hysterische geschreeuw in kan nemen?
Uw krant zet U ongetwijfeld een dagelijkse portie moeilijk te verteren kost voor, bestaand, overwegend uit min of meer bedekte beschuldigingen richting Israël. Om U daarop later aan het herkauwen te zetten, napijnzend, proevend het haastig ingeslikte?
Voor hen die desondanks meer willen dan het papieren journaaltje is er het Internet waar de porties guller worden uitgedeeld, het kan immers niet op? Virtuele stapels cyberspacekranten wedijveren met elkander om Uw aandacht.

Bekijkt U dit eens:
Gaza Vrijheidsmars op 31/12. Meer dan duizend vredesactivisten (weet men dit ooit vantevoren?) zullen meestappen in de internationale Gaza Vrijheidsmars. En waarom marcheren zij, die vrijheidslievenden? Zij marcheren om "een drie weken durende bloedige oorlog in Gaza, de mensonterende gevolgen ervan plus de naar schatting 1400 dodelijke slachtoffers" van de drie weken durende "Israëlische oorlog".
Ik woon niet in Gaza maar in Jeruzalem waar we ook worstelen, met de nasleep (in dat artikel totaal genegeerd) van een oorlog tegen de Gaza-terreur. Israël wil de gegijzelde soldaat Gilad Shalit terughalen naar een menswaardig bestaan en Hamasstan/Gaza legde Israël een onmenselijk dilemma voor. Kiezen tussen Gilad nu en vele doden later (Israël moet tegenover Shalit honderden moordenaars stellen die het land tot de rand der afgrond zullen trachten te brengen) of, even onmogelijk en hartbrekend, afzien van de koehandel.

De "Israëlische oorlog" is inderdaad een eenzijdige oorlog, het is de oorlog tegen Israël zoals "de Punische oorlogen" allemaal gevoerd werden (door Rome) tegen hetzelfde Carthago totdat Carthago totaal verwoest werd. Zit dit achter de dwaze term "Israëlische oorlog"? Oorlogen immers heten naar de combatanten. Maar Rome wilde Carthago verwoesten en thans wil "men", Israël verwoesten. MO, mondiaal nieuws daargelaten trok een exemplaar (vreemd woord in deze virtuele wereld) luisterend naar de ingetiepte naam "Fris2000" mijn aandacht. Het ging hier om uit het Duits vertaalde kost, oorspronkelijk geschreven door ene Paul Roberts. Deze Herr Roberts brengt een compilatie van enormiteiten te "genieten" via een onfrisse duik in zijn bron van publicaties. Wat zegt U van "kolonisten vallen moskee op de westelijke Jordaanoever aan en verbranden heilige boeken van de Islam", een kop uit de Londense krant "Times". Deze "Times" laat zich wel zeer heftig in de ongezellige kaart kijken. Om te beginnen werden er tot op heden geen verdachten gearresteerd inzake een binnenbrand in een moskee. Op de Times afgaand brandde heel dat bouwwerk af. Maar ook een vuurtje stoken in een gebouw is ten zeerste strafbaar. Dit gezegd hebbende moet toegevoegd worden, nogmaals, dat er geen arrestaties werden verricht, geen schuldigen werden gevonden, dus waarom maar meteen een hele bevolking van "kolonisten", op zichzelf een sterk gekleurd woord zwart kleuren?

De "afnemer" wordt bedolven onder dit soort onbezorgd geroddel, te vaak in verband te brengen met een en hetzelfde land, een en hetzelfde volk: Israël. We horen over "het afbreken van huizen, het rooien van Palestijnse olijfbomen, (nimmer van vernielde of gestolen Joodse akkers, bossen, wijngaarden, kassen, veestapels), nimmer over de gewone mensen, de Arabieren levend uit verkiezing (Israël wordt bedolven onder de verzoeken meer en meer Arabieren binnen te laten) binnen Israëls grenzen die ten zeerste lijden, met de Joden en soms meer onder de zonder meer antisemietische hetze tegen Israël. Wat te zeggen van de klacht ener Hassan Abu Libdeh, minister der PA, dat zijn Arabieren kennelijk producten der Joden verkozen boven die uit Ramallah . Ze spendeerden een half miljard dollar per jaar daaraan. Hij wenste dit met geweld te veranderen en beloofde genoemde koopwaar te zullen vernietigen, vergetend dat vele producenten werken met Arabische werknemers. Ook moeten Arabieren stoppen met bouwvakkers te zijn, die Joodse huizen bouwen in Judea of Samaria. Worden ze werkloos dan kunnen ze dienst nemen in het PA-leger dat net weer een 64 miljoen dollar verkreeg van de wereldbank. Altijd is er de laster over de irritante checkposten die steevast "enkel Palestijnen" ophouden hoewel in de praktijk vanzelf alle auto's er moeten stoppen, bij gelegenheid zal ik eens opschrijven hoeveel uren wachttijd dit per jaar betekent voor de niet-Arabische weggebruikers. U zoudt het een soort van tol-posten kunnen noemen waar allen de tol betalen om dit omstreden land te behouden of te verkrijgen. We lezen ad nauseum over DE MUUR die Palestijnen uit de haren der Joden moet houden, we lezen van "gestolen land" altijd slaande op van Palestijnen (door Joden) gestolen land, en hier zie ik zelfs dat de Israëlische regering de Palestijnen bedreigt met volkerenmoord. Genocide. Niet minder. Een zeer speciale vorm van genocide, waarbij het slachtoffer sneller in aantallen toeneemt dan enig ander volk op aarde. Vooral voor het Joodse volk is dit moeilijk te begrijpen. Genocide reduceert. Hoe kan dat anders zijn bij deze Palestijnen? Er valt voorts te lezen over de oude oud-president Jimmy Carter, de Amerikaan die "een goede vriend van Israël" wordt genoemd…een zeer onnauwkeurige omschrijving van deze hatelijke persoon die "volkerenmoord beleefd als apartheid omschrijft"…en als klap op de vuurpijl in de slotalinea: "de sinds decennia gevoerde Israëlische politiek van de LANGZAME GENOCIDE OP DE PALESTIJNEN wordt door Christelijke predikers en "gekochte en betaalde" Amerikaanse politici ook nog gerechtvaardigd. Is dit het juiste moment om op mijn hoofd te gaan staan gillen, of gierend van de lach op tafel te dansen? En wat moeten we wel denken van het volgende citaat: "de Verenigde Staten, de enige supermacht ter wereld" (op zijn retour dan toch) hebben in zaken betreffende het MO geen onafhankelijke stem. De werkelijke macht is in handen van de kolonistengangster Avigdor Lieberman, de Israëlische minister van Buitenlandse Zaken". Loopt het de spuigaten uit? Een verkozen minister aldus aan te duiden? Hier is nog een schoonheid van een zinsnede: "de macho Amerikanen die zich gedragen alsof de wereld van hen zou zijn, zijn nu de marionetten van Israël. De Verenigde Staten zijn geen staat, ze zijn slechts een kolonie". Ja natuurlijk. Van Israël.

Ik kan dit niet anders dan als het ijlen van een zwaar ziek mens zien. Maar misschien vergis ik me en is racisme van dit soort geen simpele ziekte. Misschien is de massale aanval op Israël iets dat noodzakelijk moet accelereren van kwaad tot erger en erger. Tot de aardbeving/zondvloed.
Als voorproefje voor dat "erger" kan men een blik werpen op De Standaard Online – Belgie. Hier is sprake van een 2,5 miljoen Euro die Belgie moet "ophoesten" (niet gewoon betalen zoals dat voor U en mij zou gelden, nee "ophoesten") voor een Israëlische zakenman, ene David Sofer. Die kennelijk geen "meneer" mag zijn. Er bestaat een geschil rond de villa die ooit toebehoorde aan ene Salameh, te Jeruzalem, een heel mooi gebouw waarin het Belgische Consulaat –Generaal gehuisvest is. En….Belgie betaalt de huur niet waartoe het nu bij verstek veroordeeld werd want huur…moet betaald worden. Ja, ook aan Israël, iets wat Belgie kennelijk anders ziet. Het land "daagde niet op" want "betwijfelt de bevoegdheden van de Israëlische rechtbanken".

Is dit geen te verwachten gevolg van de in zwang geraakte delegitimatie van Israëlische oorden die men "illegaal" noemt, automatisch, zonder nadere verklaring "illegaal" noemt? Wanneer ik dit allegorisch voor probeer te stellen dan denk ik aan een reiziger in een vreemd land. Hij heeft als alle nette mensen een paspoort, een credit kaart, een bankpasje, misschien nog een rijbewijs, al die stukjes papier en plastic waarzonder een mens nauwelijks iets voorstelt. Onze reiziger toont zijn paspoort en men veegt dat slordig van de tafel met de opmerking dat het document niet legitiem is. Hetzelfde gebeurt hem met zijn creditkaart, zijn rijbewijs, al zijn documenten waarop het moderne to be or not to be berust. Hij wordt niet aanvaard, men trekt al zijn bewijsstukken in twijfel, hij werd eenvoudig tot "niemand" verklaard.
Aangaande onze Villa Salameh gebeurde het volgende. Constantine Salameh ontvluchtte Jeruzalem ten tijde van de Onafhankelijkheidsoorlog voor een korte adempauze in de Libanon. De adempauze echter werd eindeloos verlengd want Israël kwam niet in de zee terecht, integendeel. En arme Constantine overleed op zeer hoge leeftijd, in 1990, in Beiroet. Jaren nadat hij zijn villa verkocht aan Israël, de Staat. Die het op de beurt verkocht aan meneer David Sofer. Wat is nu het probleem? Het is de Arabier strikt verboden huizen of villa's te verkopen aan Joden, er staat de doodstraf op. Verkoop wordt daarmede niet gestopt maar na de acte wordt deze daad ontkend om het leven te redden. Aldus ging het ook in de onderhavige kwestie. Waarom toch huur betalen aan een Israëlische eigenaar van een pand dat ooit toebehoorde aan een niet Israëli die altijd zal ontkennen dat..?

Israël geraakt in de positie van de eenzame reiziger in het vreemde land. Wat hij ook doet om zich te legitimeren, het antwoord is steeds "Israël-Nooit Van Gehoord". Israël NVG. Judea/Samaria? NVG. Internationaal Recht, de Bijbel, de Volkenbond, de Verenigde Naties, de oorlog tegen Israël gevoerd sedert de twintiger jaren door een in opmars zijnde nieuwe/oude macht, het Islamitische Arabische volk. Allemaal NVG.
Het is niet zo dat Israël alleen staat, het wordt gesteund door een deel der Christelijke wereld waar men de legitimaties van Israël erkent. Reden waarom Christenen veelvuldig over een kam geschoren worden met het Joodse volk.

Geachte lezer, Deze maand vierde Israël het Chanoeka-feest indachtig de opdracht voor alle tijden dat het volk de strijd der Maccabeers niet mocht vergeten. Niet mocht vergeten hoe Mattitjahoe en zijn zonen hun levens offerden in een strijd om Israël te mogen zijn, zichzelf te mogen zijn waar Griekenland, een grote macht toch, wenste dat de Joden zouden Helleniseren, zoals alle onderworpen volken dat deden. Het Joodse volk ontsteekt elk jaar in de wintermaand kaarsen, om de herinnering aan die heldhaftige vrijheidsstrijd (voor vrijheid van overtuiging) op te roepen voor volk en Eeuwige. Opdat het niet vergeten worde in Israël dat de vrijheid G'd te dienen boven alle politiek staat.

De vergrieksing van de wereld leek in die dagen onontkoombaar, zoals deze vandaag onontkoombaar lijkt. Wie is er geisoleerder dan Israël?
"Schoonheid", zo riepen de Grieken. "Arbeit", zo riepen de Germanen. En de Joden roemden Hun G'd.
Niets is toevallig, geachte lezer. In Auschwitz werd omstreeks deze Chanoeka-dagen dat opschrift gestolen, later hervonden, die Duitse leugenkreet van "Arbeit macht Frei" dat de poort vormde, niet naar Zion maar naar de dood. Hitler en zijn rijk verdwenen, maar de Jood keerde terug naar de Poorten van Zion. Hitler's "awoda" –arbeid, het dienen van Hitler maakte niemand vrij maar Israël werd bevrijd om te leven met de eigen G'd van Israël.
Vandaag is het de Kortste Dag een term die hoop inhoudt. Op eindigheid van duisternis en koude. Er zal weer een tijd komen van warmte en licht, van hoop. Levenskrachten zullen het winnen van de dodelijke, de zwarte, totalitaire macht die leven en groei bevriest.

Wiesje de Lange

Wilt u de nieuwsbrieven van Wiesje de Lange per e-mail ontvangen? Meld u met uw naam, volledige adres en emailadres aan bij Dit e-mailadres is beschermd tegen spambots. U heeft Javascript nodig om het te kunnen zien.