Toen de wereld, op 27 januari de Holocaust herdacht, was de man in kwestie al dood, zijn ontzielde lichaam gevonden. Machmoed al Mabchoech (in Nederlandse transliteratie) stierf in een luxueuze omgeving, zoals de wereld dat gewend is van de aanvoerders der Arabisch/Islamitische terreurbenden, geen egalitaire gemeenschap.

In Dubai kunt U onbeschrijflijk luxueuze hotels  vinden, er zijn daar rangen en standen immers en de "Al Bustan Rotana" is  geen jeugdherberg. Romige kazen, fluwelen mousse, zachte bedden, badhanddoeken, elke voetstap dempende tapijten. Ook die stappen van hen, komende uit de wereld waar deze Machmoed een prominente scepter zwaaide. Een wereld van verdord helmgras, magere koeien en hard beton, slapeloze nachten, doorgebracht in stinkende greppels onder een maanloze hemel. De terroristen van Machmoed  wisten daar terdege van mee te praten, hoe dikwijls aasden zij op prooi, schuilend in Israels woestijnen, langs haar overbezette verkeerswegen, gretig volgend de bewegingen  van de eenzame soldaat, de vermoeide, naar huis of basis liftende krijger met de plunjezak over de schouder, zich veilig wanend binnen de grenzen van het knusse, vertrouwde landschap.

Toen een room service butler kwam afruimen na de lunch, leek de gast eenvoudig onwel te zijn geworden. Wat later constateerde de hotelarts de dood van de vijftigjarige ogenschijnlijk volmaakt gezonde man die zo lang de nachtmerrie was geweest der Israelische geheime diensten. Toen dit  doordrong tot de hogere regionen van het terreurapparaat werkzaam tegen Israel ontstond twijfel inzake de oorspronkelijke diagnose van "hartaanval". Als in de laatste dagen van die andere superterrorist, Jasser Arafat richtte men zich om bijstand tot de Franse medische dienst waar men bepaalde elementen gaarne te vriend houdt, door wat "protection" te leveren, zoals in de vorm van een simpel bloedonderzoek dat, oh ‘quel horreur’, wees op vergiftiging. Voor een ‘poudre de succession’ draait men in die regionen sedert lang voor de dagen van de verbannen Napoleon geen  hand om maar hier was sprake van iets anders dan de gebruikelijke middelen aangewend door hen die ongeduldig snakken naar erfopvolging. Hier was een hand kenbaar die zonder een spoor van ongeduld rond had getast in het wereldje der Emiraten, in  de landen der Liga, hopend op een kans te tonen dat Israel's burgers, geregeld doublerend  als soldaten, dat de jonge mannen en vrouwen van Israel niet vogelvrij zijn.

Dat een ontknoping precies vallen zou rond de datum waar internationaal de holocaust wordt herdacht, daar had men zich in de Israelische schaduwen naar waarschijnlijkheid niet mee bezig gehouden maar het was een betekenisvolle bijzonderheid. Machmoed betaalde de prijs voor zijn misdaden.

Hoe en waarom toch had men een hoge Hamas-commandant vermoord in zijn riante hotel. Niet slordig en lawaaiig met geweerkogels, nee, stilletjes, zoals het slachtoffer zelf te werk ging.  De overvaller(s) hadden niet eens vergeten een aan de deurknop bengelend cartonnetje met het opschrift: "maak s.v.p. deze kamer aan kant" te keren naar het verzoek: "niet storen, s.v.p." Zorgzaam, perfectionistisch als immer.  Graag zou ik nu kunnen toevoegen dat het opschrift in het Ivriet gesteld was maar helaas, 't zou overdreven zijn; het leven is niet poetisch edoch kil en zakelijk.

Hoe waren die listige Israeli's naar de Perzische golf gereisd? Oh, da's eenvoudig, hun minister van Nationale Infrastructuur, de keurige Uzi Landau had er vanzelf wat mee te maken. Hoewel hij, Uzi nadrukkelijk de beschuldigingen van de Hamas verwierp dat een lange Israelische arm der wrake tot de Perzische Golf doordrong in de ministeriele entourage, reizende naar een  internationale conferentie aldaar. Dat de executie van Mabchoech werd uitgevoerd met gebruikmaking van wat valse papieren, oh schande, kwam snel bij Hamassers op. Wat er toch al niet mee kan komen in 't kielzog van een Excellentie. En Landau had natuurlijk weer niets gemerkt…De Hamassers waren razend dat hun man werd geveld en riepen welhaast schuimbekkend totaal overbodig iets over wraak, voorbijgaand aan het feit dat de eliminatie van hun man al een wraakoefening was.

De Hamas kon voorlopig weinig meer doen dan in diepe rouw de dood berichten van de niet zo goede Mabchoech, een der oprichters van een onderdeel der niet zo beste, want beruchte Izzedine al Kassam Brigades. De Mossad had (allemaal volgens de Hamas) toegeslagen. En om welke redenen? Dat er een reden is, altijd, dat de Mossad geen moordlustige bende is maar een zorgvuldig bestuurd orgaan ter verdediging van Israel waaronder altijd valt het innen van uitstaande "rekeningen", daarover werd geen woord vuilgemaakt. De Mossad had een reden gehad. Meer dan twintig jaren lang een reden gehad voor dit hotelbezoek in Dubai.

Wie een illustratie wenst van het hier gestelde ("Israel geeft de jacht op de moordenaars van haar mensen nooit op"), hij blikke naar Nasrallah van de Ghizballah die nerveus in zijn bunker blijft plakken, ergens in de Libanon, want komt hij in het zonnelicht dan, zo weet Nasrallah,  valt de Mossad prompt bovenop hem om datgene wat hij Israel durfde aan te doen in de rakettenblitz op elke plek in 't landje die zijn projectielen konden bereiken.

De adjudant van Mabchoech, Hoofd van het Hamas-Politbureau, ene Moessa Aboe Marzoek werd in 1997 bijna zelf slachtoffer van Israelische injectienaalden. Zijn leven werd toen gered via een anti-serum haastig aangeleverd door Israel teneinde de levens te redden van twee Israelische agenten, ontvoerd door Jordanie. Het werd een operatie waar niemand trots op kon zijn,  waarom al snel stuivende woestijnzanden het scenario bedekten. Maar nu.. was het anders. Mabchoech had de Israelische soldaten Ilan Sa'adon en Avi Sasportas doen vermoorden en Israel vergat noch vergaf (sorry, niet grappig bedoeld). Waarom Mabchoech in Dubai en niet in Israel verbleef? Israel had hem verbannen, in 1989, om zijn terroristische activiteiten. Die zo lang ongewroken bleven indien men een leven, vluchtend in angst voor het geluid van de eigen voetstappen aldus kan duiden. Kon men Mabchoech staatsvijand nummer een noemen? Ergens wel, gezien het feit dat hij het schaken, folteren en doden van soldaten "uitvond" iets wat Israel hem zeer, maar dan ook zeer kwalijk nam.

Israel zou makkelijk totaal kunnen verzinken in deze materie . De strijd, eindeloos, tegen de golven van vijandigheid die het landje weg willen slaan van de kust der Middellandse Zee. Niet enkel ontvoeringen bedreigen de bevolking. IJverig werkt men in ettelijke landen om "de dijken van Israel te doorsteken" en hiertoe zijn alle middelen heilig. We vernemen van niemand minder dan de Britse Premier, Gordon Brown dat geen vluchten van Jemen naar Londen meer zullen plaatsvinden. Cancelled. Allemaal afgelast. Waarom? Simpel. Daar in Jemen worden terroristen getraind in het fataal molesteren van burgers, bij voorkeur in vliegtuigen. Natuurlijk was dit al lang bekend maar na de griezelige manipulaties van een Nigeriaanse student die in Jemen werd gedrild tot internationale terrorist (in wezen past hier het woord "moordenaar") wil men in het Verenigde Koninkrijk het liefst de banden met Jemen zoveel mogelijk doorsnijden. En dit geldt voor het V.K. Hoe liggen de zaken dan wel voor Israel dat vanuit tientallen landen niets dan vijandschap te verwachten heeft? Men zou echt de pet af moeten nemen voor elk landje dat  kalm weet te blijven onder dergelijke omstandigheden. Zelfs de ene vernuftige beveiligingsmaatregel na de andere ontwerpt en de nationale vliegtuigen  in de lucht weet te houden. Met kunst en….vliegwerk en bij de gratie van Hem die daar in den Hoge verblijft.

En nu we het toch over petten hebben, misschien zouden deze eens te meer af moeten worden genomen voor de Israeli die zo koppig geen brood ziet in het Oslo-bedrog dat nog altijd de wereld bij de kraag gevat houdt. Heel die fabel van een vrede, te sluiten met de Palestijnse Arabieren in ruil voor het Joodse Land, fikse stukken daarvan….geloven de Israeli's daar nu nog altijd in zoals hen wordt ingeprent door de wereld? En indien niet….waarin dan wel? Een recente opiniepeiling wijst uit dat vrijwel 80% der Israeli's NIET meer gelooft dat de MOGELIJKHEID van een vredesverdrag (ik heb het niet  over  "vrede", nee een vredesVERDRAG) met de Arabische bevolking van de PA bestaat. Slechts één procent (1%) blijft zich vastklampen aan de fictie. Vraagt U mij a. hoe in naam van al wat absurd is dan de politieke "bovenlaag" van Israel maar blijft doordreunen over een dergelijke "overeenkomst" en b. waarin Israeli's dan wel geloven?

Aangaande Netanjahoe en zijn gevolg komt het me voor dat de Premier eenvoudig een jongleur is. De gekste toeren weet hij uit te voeren, tot niemand er meer iets van snapt;  is dat geen bewondering waard? En op "b" kan ik enkel antwoorden dat Israel zich waarschijnlijk vasthoudt aan de oude, de gerenommeerde steun die dat volk altijd overeind hield. En niet alleen DAT volk.

In het gevolg van Netanjahoe vinden we Minister Benny Begin, een Likudman in navolging van vader Menachem. De geleerde Junior, Dr in de geologie zegt niet zo veel maar wat hij gisteren deed…daar zat een boodschap in voor het vaderland. Hij nam deel aan een plechtigheid in Beth Chagai, Judea. Er wordt daar, bij Hebron een nieuwe buurt gebouwd, in deze bevroren tijden. Om alvast wat schaduw te garanderen voor de toekomstige bewoners plantte men er ter ere van het Nieuwjaarsfeest voor de bomen een  serie bomen. Begin zond een simpele boodschap aangaande de fundamenten van de nieuw te bouwen woningen de wereld in. Deze bestonden voordat de geplande bouwstop inging. Begin's gelaat leek gesloten als altijd. Toch, wie hem kende voelde dat hij een soort van plechtige verklaring aflegde door hier te staan, dicht bij de Machpela waar Israel's Aartsvaders en –Moeders rusten.

Wanneer een Staat te rare wetten maakt dan…wordt het volk expert in het ontduiken ervan. In Israel maakt de Staat niet echt de rare wetten, deze wordt in griezelhoeken geduwd (en roepen dan plots "boehoe" in 't gelaat van 't volk) door een internationale politiek die zich ogenschijnlijk met niets anders bezig houdt dan met de Ontruiming (wat een woord toch) van Judea, Samaria, Golan, Jeruzalem (of delen daarvan) en dan noemde ik nog niet de hele lijst-der-schande. Israel zelf dient zich al worstelende tegen de ontruimingsdrift  toch onledig te houden met dagelijkse kost, de zorg voor de bevolking waarvan zovelen nog altijd immigranten zijn met speciale behoeften. Zei iemand:"en de lopende oorlog"? Ach ja. Vergat ik bijna. De schatkist? Toont de bodem want hoe kan dat anders? Oorlog is duur. Oorlog verslindt staten, volkeren. Er is niet tegenop te verdienen. Israel moet zo vindingrijk zijn dat we welhaast terecht komen bij de goochelaar met de hoge hoed. Water. Moet ook uit die hoed komen. Ik vernam net hoe Israel stevig aan het ontzilten sloeg en hoe hemelse genade het Kinerret deed stijgen met een hele meter. En de halve winter ligt nog voor onze boeg, geprezen zij de Hemel. .

Maar terug naar Begin.

Datgene wat men in de wereld ziet van Israel op het gebied van de "vredespolitiek" is schijn. De werkelijkheid dook onder; denkt U ten voorbeeld maar aan de tunnels van Gaza. Israel groef overdrachtelijke tunnels waar U de werkelijkheid zoudt kunnen zien mits het er niet zo donker ware. Dat is wat ik er in oprechtheid over kan zeggen.

In die duisternis kan het geschieden dat de goede waarnemer af en toe een licht opgaat, geholpen door bepaalde suggesties, niet altijd in woorden.

Benny Begin, bomen plantend in de nieuwe buurt van Beth Chagai bij Hebron waar de fundamenten liggen van Israel-het-volk. Israel's Voorouders. Israel's Fundamenten gelegd zo lang, zo lang voordat de ondergraven "bouwstop"  inging.

Wiesje de Lange