Rabbi Hillel sprak: "im eijn ani li mi li…" indien ik niet voor mijzelf ben, wie zal het dan wel zijn…. Hillel is nog altijd de grote Joodse Leermeester uit de oudheid, geboren in Babylonische ballingschap, later terugkerend met andere overlevenden daarvan.
Hillel vroeg zich verder af wat het beste tijdstip was om te handelen: Nu. Want kent een mens het uur van zijn dood? Voorts leerde Hillel ons dat het niet genoeg is om enkel voor onszelf op te komen. Waar men ons nodig heeft daar roept ons de plicht te helpen.
Een andere man van meer dan enige faam is voormalig burgemeester van New York, de sympathiek aandoende Ed Koch, een Jood geboren in een andere ballingschap (al noemt hij dat zelf misschien niet zo), de Romeinse die hem in de Nieuwe Wereld, in New York deed belanden.
Als politieke leider, wel ter tale, aarzelde Koch in een toespraak op televisie niet Hillel te citeren. Deze Rabbi was de man die hij nu nodig had om zijn volk, Amerikanen, Joden en anderen, op te roepen deel te nemen aan een protestmars tegen de schandelijke anti-Israël houding van de Amerikaanse president en regering.
Wanneer u dit weblog leest, is het te laat voor die bijeenkomst. Deze vond de 25ste al plaats en werd onderschreven door veel Joodse, Christelijke en Hindoegroeperingen. Wat deze vogels van verschillende pluimage wel met elkaar gemeen kunnen hebben? Zij werden opgeschrikt.
Aan het hoofd van hun 'land der vrije mensen' stond een president die hun vrijheden aantastte door met grote ijver een enkele religie alleen (de Islam), niet de hunne, te eren. Deze tekortkoming blijkt het duidelijkst inzake de Joodse religie die als steeds het oude 'schip op het strand' werd en daarmee een waarschuwing in zee.
Ed Koch sprak zijn verwondering uit over het lange zwijgen van Joods maar ook van christelijk Amerika. Dagelijks zou dat land moeten weergalmen van de protestkreten tegen een regering die het volk van de VS afvalt. Een volk dat verregaand achter Israël blijkt te staan. zestig procent Van Obama's landgenoten gaven zulks te kennen. Onder de Republikeinen is dit percentage niet ver van de negentig procent.
We zien hier een verontrustend fenomeen van een democratisch gekozen president die de democratie aan zijn laars lapt, onbezorgd, alsof hij zijn herverkiezing al in de zak heeft. Ver van New York kon ik tot mijn spijt niet verschijnen op de protestmars terwijl ik toch zeer onder de indruk ben van Ed's woorden: "im eijn ani li mi li".
Precies Ed. Het is niet genoeg wanneer Israëli's naar Haiti snellen om aldaar grote nood te lenigen, wanneer in Israëls ziekenhuizen patiënten uit de hele wereld genezing vinden. Indien Israël, via de antagonistische politiek van Obama niet overeind blijft, kan dat landje, dat volk ook anderen niet langer bijstaan.
Ed Koch gaf in zijn toespraak te kennen beledigd te zijn om de wijze waarop Obama Israël's Premier Netanyahu had bejegend en ook ik voel mij daardoor ook persoonlijk door beledigd, goede Ed. Jij als oud-burgemeester van New York weet toch precies wat Don Corleone zei. Dat alles altijd 'persoonlijk was'.
Nee, ik ben geen mafiosa en alle mafiositeit is mij vreemd, maar in genoemde uitspraak vind ik mijzelf wel degelijk. Persoonlijk. Daarom, Ed, zette ik mij achter mijn computer om Obama een briefje te schrijven en evenmin als jij, Ed, legde ik mijn woorden op een goudschaaltje. Nee. Zonder strijkages.
Bij Obama hebben we immers ook niets van plichtplegingen kunnen bespeuren? Ik behoor, zoals je inmiddels duidelijk werd tot die 96 procent der Israëli's die menen dat Obama geen vriend is van Israël, integendeel: pro-Palestijns georiënteerd blijkt. En in de moderne spreektrant is 'Palestina' het negatief van Israël, het is het non-Israël waar menigten, menigten dagelijks voor ijveren.
Mijn brief aan Obama luidt ongeveer als volgt:
"Aan de president van de VS van Amerika,
Geachte President, het zal je weinig verwonderen dat je me zeer teleurstelde. Noblesse oblige en de Presidenten van je gigantische en nog altijd tamelijk machtige land stonden van oudsher met hun voeten ferm geplant in het Boek van Israël, de Bijbel.
Jij meent dat je je kunt veroorloven je daar weinig van aan te trekken, zogezegd je eigen stijl te ontwikkelen en over die stijl wil ik het graag met je hebben. Israël moge als territorium niet naast de deur zijn, de Leer van Israël strekt zich uit over heel je Statenbond, van noord naar zuid, van oost naar west, nergens kun je gaan of staan zonder te worden geconfronteerd met Genesis en Deuteronomium, de Tien Geboden en de Profeten. Het is de vraag of er zonder Israël ooit een VS van Amerika zou zijn gekomen. Je pelgrims en puriteinen meenden dat kennis van de Schrift en de G'dheid essentieel was en dat zij in de Bijbel de sleutel hadden tot alle spirituele begrip. Heeft heel het concept van democratie naar Amerikaanse mode als bron niet die puriteinse levensleer? Obama, je bent niet van de maan gekomen, er is overigens veel te doen over het waar en wanneer, van je komen. Maar dit terzijde. Niet van de maan, je bent een schakel in een keten van Amerikaanse staatshoofden die Amerikaanse waarden te verdedigen hebben. Het lijkt totaal onmogelijk dat die waarden uit Mekka kwamen op een vliegend tapijt. Ze kwamen met de Mayflower uit Europa naar de Nieuwe Wereld, voor die passagiers een baken van religieus licht, een model van geestelijke belofte, een 'city upon a hiel'. Deze 'city', o, Obama, deze stad op een heuvel had niets met Mekka en alles met Jeruzalem te maken. Jouw oude kolonisten van de Mayflower zouden zich de lange haren uit de schedel trekken zo zij wisten hoe Jeruzalem thans wordt bejegend door een president van hun land van belofte. Allemaal niet interessant voor je? Dat is dan erg jammer want een President is zijn volk. Moet opkomen voor het bestwil daarvan. Kijk, prees, je hebt je in Caïro nu wel enorm Egypte-vriendelijk getoond, maar weet jij wat er zal gaan gebeuren, daar aan de Nijl wanneer Mubarak naar de Eeuwigheid vaart? Dat land van hem is niet democratisch, het volk doet er niet toe, waar het om gaat is enkel de nieuwe koning van Egypte die heel goed kan doen of zijn neus bloedt, d.w.z. dat hij van "Jozeph nooit hoorde" en het roer zal richten, terug naar de oude Nasser-politiek. Waarom niet? Wat gebeurt er met Turkije? Wat ik bedoel is dat niet democratische landen weinig vertegenwoordigen dan hun despoot en als zodanig onbetrouwbaar zijn. En jij, oh Prez, jij verguist zo maar het enige MO-land waar je dan wel op rekenen kunt omdat het een heel volk vertegenwoordigt dat al pakweg vijfduizend jaar niet veranderde. Mag ik je eens een voorbeeldje geven (het is immers onvoldoende enkel voor zichzelf te zijn en ik erbarm me niet zozeer over jou maar over je benarde volk) van een non-democratie die niet enkel de Joden maar ook Amerika zoveel zorgen heeft gebaard? De gewezen USSR. De supervijand van je eigen land waar je hoogstwaarschijnlijk nog altijd mee in een koude oorlog zou verkeren ware het niet dat Israël je daarvan verloste. Jazeker, peutertje Israël was de 'David' die de Russische 'Goliath' deed vallen. Hoe ze dat daar in Jeruzalem (pardon, Tel Aviv) voor elkaar kregen? De mug maakte de olifant totaal dol. Jouw koude oorlog (zie je hem eigenlijk wel als de jouwe?) was Israëls gloeiend hete oorlog. Israël vocht tegen de Russische wapenen, op den duur onomstootbaar aantonend dat deze minder deugdelijk waren dan de Israëlische, deels Amerikaanse waarmee men oorlogen winnen kon. In tegenstelling tot het wapentuig uit Moskou. Hakte dit geen enorm gat in het ijzig onverwoestbare pantser van de USSR? Als hun wapens dan geen oorlogen konden winnen waarop berustte (niet grappig bedoeld) de vrees van het Westen voor het Warschaupact. Het duurde even, maar tenslotte hadden de Sovjet-satellieten zoals Hongarije, Tsjechoslowakije en de andere rode onderdrukten het helemaal door… zozeer zelfs dat ze, de tirannie bestreden en weer diplomatieke betrekkingen aanknoopten met Israël. Dankbaar ben je kennelijk niet, Obama, want ik zag niets wat op je ambassade kan lijken in Jeruzalem, integendeel, ik zie daar via boze graffiti aan jouw adres dat je de Joden die stad niet echt gunt. Je hebt nimmer de indruk gewekt veel eerbied te koesteren voor de geschiedenis en ik haast mij over te gaan naar het heden. Wat, o, wat zou je doen tegen de wereldterreur die als een reeks orkanen hete as (echte en overdrachtelijke) over de wereld braakt, wat zou je doen zonder mugje Israël, wormpje Ja'acov? Heb je dan geen enkele consideratie met je eigen kiezers? Israël vecht op vele fronten, het technologische en het militaire, tegen de wurgende terreur. Laat me even, modernistisch, een paar trefwoorden noemen. Irak zag in 1981 de atoomcentrale in rook opgaan. Vraag maar in Damascus wat er met de hunne gebeurde. De PLO. Wat zou er zonder Israël geworden zijn van Jordanië, van Libanon (stil maar, de Hezbollah zit er nu, maar ook daartegen vecht Israël), ja van geheel de wereld waar de PLO zo gruwzaam veel schade aanrichtte, niet aarzelend hoge torens te veranderen in bergen puin. Weet je nog Obama? Dan noem ik eenvoudig 'de Israëli'. Wat deed die figuur niet voor een terreurvrij vliegverkeer. En hoeveel Israëlische bewakers varen mee op de wereldzeeën om schepen te verdedigen tegen aanvallen van de huidige, doorgaans Somalische zeerovers? Israël hoeft niet altijd gewapenderhand uit te trekken, het feit van het bestaan van dat kleine landje weerhoudt machtswellustelingen van angstwekkende capriolen. Israël heeft een goede naam, waarmee ik bedoel dat het landje duidelijk niet met zich laat sollen. Geldt dat ook voor Obama? Kijk, wanneer je werkelijk Israël in de steek laat (waar het nu sterk op lijkt) dan zal niemand je op den duur nog vertrouwen. Je toonde dat je niet standvastig bent. Een goede naam is kostbaarder dan goede olie. Van een Amerikaan verwacht ik dat hij weet waar dat geschreven staat. Je zou dat behoren te hebben geleerd van je 'moeder', jazeker Israël is de moeder zowel van christendom als van Islam. En als vertegenwoordiger van die 'moeder' roep ik je toe: "verwerp niet de leer van je moeder (al tintosh torat imecha)" want dan… zal je kiesvolk jou verlaten. Verwondert het je dat ik je waarschuw? Ach, dat Jodendom. Vol erbarmen. Het verkiest terugkeer van een zondig pad boven de ondergang van de zondaar. Ik heb nog een trefwoord, Barack Hoessein. Dat is: Ellis Eiland. Herinner je je uit de geschiedenis de stroom van immigranten die afkwam op het Vrijheidsbeeld aldaar? Misschien zou je het in behoren te pakken en op te sturen naar… ja, naar Israël. In verhouding tot de bevolking heeft dat land meer immigranten opgenomen dan enig ander op aarde. Een Amerikaan zou zichzelf toch moeten herkennen in dit alles en grote sympathie koesteren voor Ellis Eiland aan de Middellandse Zee? Goed, je mag dat beeld houden, wat hebben we aan een beeld? Het zegt geen woord. Maar jij, Prez, wat met jezelf? Waarom zeg je de VN niet eens de waarheid? Dat ze niet alsmaar moeten zeuren over Israël's vermeende wandaden. Dat in de wereld de meest verschrikkelijke misstanden geen enkele aandacht krijgen. Indonesië ken je toch? Ambon? Van gehoord? Een humanitaire ramp. Waarom zwijg je daar nu over in alle talen, waaronder de behasa Indonesia? Of spreek je dat niet? Dat is niet echt belangrijk Obama, niet je talenkennis en niet je afkomst. Waar het om gaat is waar sta je nu?
Israël zal overleven, ook zonder jouw interventie maar kan Amerika dan overeind blijven? Dat is de vraag die te groot is voor jou alleen. Ga te rade bij hen die het niet met je politiek eens zijn. Een betere raad heb ik niet. En breng hen vooral de beste wensen over vanuit mijn gewesten hier aan de voet van de Berg Moria in de ware 'city upon a hiel'.
Geachte lezers, zijn we weer onder ons? Geen Obama en geen Ed Koch? "Im eijn ani li mi li.." als ik niet voor mijzelf ben wie zal het dan zijn? En dat "mijzelf" behelst ook Israël, Zion is het zelf voor Jood en christen.
Voor solidariteit met Israël is tegenwoordig veel moed nodig. Maar meer moed is nodig voor niet-solidariteit. Nieuw is dit alles niet, we hebben het allemaal al eerder gezien. Sommigen vergeten niets en leren niets. Het zijn die anderen, die wel een foute levensstijl kunnen vergeten en wel konden leren, op wie de wereld in stilte of openlijk rekent.
Wiesje de Lange

4 Reactie(s) RSS
Zeer goed gesproken.
Laten wij de Eeuwige verwachten en de goyim aan Hem overlaten.
Als de pres. v/d USA degene is, waarvan ik verwacht wie hij is;word het nog een spannende tijd.
Misschien ken je Helene Iedema. Zij woont in Yerushalayim.
Mevo Yoram 2/4 app 4
E-mail iedema@netvisio n.net.il
Shalom ha Maasiach ben Dawid.
shaloom maria
ik ken je niet zo goed,maar vind het geweldig wat je doet en schrijft.ik ben een kind van jasjoea net als u,en ik heb gods volk lief.iedere dag denk ik aan jullie en bid voor jullie.ik ben uit de modder getrokken wouw he,ik bid dat ik na israel kan de vader bezit al het goud en silver ha ha,ik weet dat de liefde diep in mijn hart zit. want voor mij radicale bekering wist ik niet zo veel van het geloof en onze oudere broer geweldig is het allemaal.ik heb een cursus gedaan cristendom/jodendom wat zijn mijn ogen open gegaan ik heb gehuyilt wat heeft het volk geleden en nog.ik hoop contact met je te houden en vraag om vergeving.
wat zijn we onwetend wiesje ,wat is ons veel dwaalleer voorgeschotelt.maar zie wat de vader doet zijn liefde in harten leggen voor zijn volk
ik hoop van je te horen shalom
liefs maria
RSS lijst met reacties op dit artikel