Klik voor ware grootte

Vol overgave rekte hij zich uit, er zich van bewust dat hij maar kort geslapen had. Nog voor zonsopgang was het. Vandaag zou de laatste dam klaar komen!

Vanaf het einde van de winter tot nu, eind oktober, waren ze in de langgerekte vallei bezig geweest. Zelfs de hordes kleine kinderen hadden het leuk gevonden alle stenen die ze dragen konden te verzamelen. De stenen werden uit de vallei geraapt zodat de zandbodem zichtbaar werd. Gesorteerd naar grootte werden ze doorgegeven tot aan de eigenlijke bouwers. Hij was blij dat hij in de groep vlak voor de bouwers was ingedeeld. De verantwoording voor het precies pas leggen van de bovenste stenen had hij niet aangedurfd, maar nu had hij wel een hoop geleerd.

Wat stond 'ie nou te leuten? Verschrikt verliet hij 't warme plekje bij het vuur en liep snel naar de vallei waar de eerste werkers al aan het overleggen waren.

Ze werkten aan de laatste dam, die gelegd was van drie rijen stenen op elkaar gestapeld, de onderste ingegraven in het zand. Bijna zou hij, als hij achterom keek in de lengterichting van de vallei, ongeveer om de 75 meter, een hele rij dammen zien. Hij keek naar elke wolk die boven hen dreef. Zou de regen vroeg komen dit jaar? Dan zou hij de regenstroompjes van de heuvels af zien glijden naar het laagste punt. Daar lag vruchtbaar zand te wachten. De dammen zouden het water stoppen. Natte woestijnakkers voor hun landbouw, grijnsde hij breed, en liet een steen op z'n vingers vallen.

Fraidzjah (woestijnvrouw)

Bekijk hier alle columns van Fraidzjah