Al bij de eerste doffe druppels die in het stof vielen, was hij wakker geworden. Hij lag het dichtst bij de ingang en was stil over het zand de nacht ingeschoven. Het waren grote, langzame druppels geweest, de eersten uit de wolken boven de Negev. Maar nu hij richting de vallei was gelopen waar ze de dammen gebouwd hadden, was hij al kletsnat geworden.
Bijna dansend en buiten adem van enthousiastme keek hij over de akkers uit die bloot en klaar lagen te wachten op water. Eindelijk! Met zijn hoofd in z'n nek liet hij de druppels in zijn gezicht vallen. Het was al zo laat in de winter... en nu toch!
De zandgrond die zo fijn was als stof, sloeg dicht bij de eerste aanraking door de regendruppels Het was als een kleiachtige gesloten laagje. Vanaf de heuvels naast de vallei stroomden al snel ministroompjes naar beneden die bleven liggen in de vallei en plassen vormden. De zandgrond dronk vooralsnog niets in. Hij tuurde gespannen de donkere verte in.
Achter hem kwamen mannen aanhollen met wie hij maandenlang gebogen in het zand had gestaan en steen voor steen de vallei vrij had geraapt. Langzaam hadden ze de dammen gestapeld. Nu grijnsden ze elkaar aan.
Na een uur begonnen de plassen in de vallei een grote plas te vormen. Een kleine jongen die voor hen uit was gelopen, gaf een opgewonden schreeuw! "Schuim!" Dat betekende wegwezen! Opgewonden gillend klauterde iedereen de hellingen op en zagen de stroom aankomen door de witte schuimlaag die eraan vooraf ging. Alle stroompjes in de omgeving hadden de laagste weg naar beneden gezocht en verzameld vormden zij een watervloed. Stroomafwaards richting zee.Vergezeld van vreugdekreten door de Nabateeers!
Na een paar dagen bleef er een dikke natte kleilaag achter elke dam liggen. Uiterst vruchtbare akkers lagen klaar. De woestijn zou bloeien…
Bekijk hier alle columns van Fraidzjah
