Klik voor ware grootte

Met een vaart schoven de dikke witte wolken boven hen langs. De zon straalde soms ineens in een blauwe opening, en dan blonk het water plotseling fel op, dat achter de dammen was blijven staan.

Gedrieën glibberden en gleden ze langs de dammen. Hij was er met zijn beste vriend op uitgestuurd om op onderzoek uit te gaan na de overstroming van vannacht. Zijn hond sprong enthousiast mee, zijn karakteristieke kop in alle holen stekend waardoor hij er met al die modder niet meer uitzag. Hij was de slimste van al de honden uit hun vallei, die hun oorsprong hier vonden en Kanaänhonden werden genoemd. Zijn vacht had dezelfde lichte kleur als de natte leem, zag hij.

Ze hompelden naar het eind van de vallei, met dikke klodders leem aan hun sandalen gekleefd en z’n vriend schaterde het uit toen hij ineens uitgleed. Snel zette hij hem dit betaald door een dikke klodder in zijn nek te gooien. Ze waren uitgelaten vrolijk, na al dat water dat door de vallei was komen razen! Dat hadden zij zelf nog nooit meegemaakt.

Nu moesten ze gaan bekijken wat er in de oude valleien verderop was gebeurd. Braaf hadden ze moeten beloven niet het stroomgebied in te gaan. Nu was dat vrijwel onmogelijk, zag hij, door de modder en de stilstaande laag water achter de nieuwe dammen.

Aan het eind van hun vallei schuin met de bocht mee, zagen ze rechts in alle rust een kudde wilde ezels drinken. De streep vanaf hun manen tot hun staart stak donker af tegen hun lichte vacht. Ze telden er in alle haast ongeveer dertig!

met de grote wadi meeslingerend sopten ze ongeveer nog een kilometer waarbij hij met zijn ogen de hellingen afzocht. Hier begon je de kleine muurtjes te zien, die zo'n twee meter vanaf de bovenkant gestapeld waren, en met de vorm van de heuvels meeliepen. Ze kwamen een heel eind verder in het enorme waterreservoir uit.

Hij had  veel gehoord over dit vernuftige waterleidingssysteem. Hun stam had er niet aan meegewerkt, zij waren hier later aangekomen. Z'n vriend wees hem op de droge struikjes en takken die achter de muurtjes waren blijven steken, toen het regenwater van de heuvels afliep en door de muurtjes naar het bassin geleid werd. Zo bleef de wateropvang schoon van rommel, begreep hij ineens!

Verbaast keken ze van bovenaf de enorme bak water in. Ze geloofden hun ogen niet.  Over driehonderd hectaren grond hadden de muurtjes al het regenwater hier heen geleid. Als het bassin vol zou zijn, zouden ze 250.000 liter water als voorraad hebben! En ze konden hun stam vertellen dat 'ie al bijna vol stond...

Deze zomer zouden de wachters weer zorg dragen voor een eerlijke verdeling van het water tussen al de families. De kudden zouden genoeg te drinken hebben en er zou ook water over zijn voor de gewassen in de valleien, schatte hij zo in. Hij voelde enorme dankbaarheid voor deze zegen en trots en bewondering voor de hem onbekende bouwers.

Bekijk hier alle columns van Fraidzjah