Klik voor ware grootteFoto: Jan Ramroth

Nadat de jongen zich ervan had verzekerd dat de voorpoten van de kameel naast hem op de juiste manier bijeengebonden waren, richte hij zich op. Om hem heen waren zijn vrienden met hetzelfde bezig. Ze hadden een ongeduldige uitroep van een van de leiders over hen heen gekregen. |Of ze nog wisten wat opzadelen was…?

Ze keken wel uit dit nog een tweede keer te horen te krijgen. Voor hetzelfde geld mochten ze ineens niet meer mee! Snel waren ze toegeschoten. Nu kwam het er op aan geen fouten te maken; zo ja, zouden zij dit de hele oogstreis te horen krijgen, dat wist 'ie zeker!

Dit keer zagen de kamelen er anders uit, zo vlak voor een reis zou beginnen. De oude terrasakkers lagen vrij dichtbij de wadi waar hun stam woonde, wist hij. Gewoonlijk waren de grote zadeltassen van geitenleer die aan weerszijden van de zadels hingen, boordevol bij aanvang. Volgestouwd met proviand, water en olie voor tenminste het eerste gedeelte van de reis. Vanmorgen hingen ze slap en leeg over de ene bult heen laast de hoge rug. Hij hoopte dat ze bij terugkomst vol zouden zijn!

Behendig gingen zijn handen aan alle kanten over het zadel, de zadeltassen, de grote aangesnoerde riemen en kleinere aanhechtingen. Tegelijk met zijn ogen controleerde hij zo ook met zijn handen of er ergens geen klein scheurtje was. Hij bedacht dat zijn zussen goed werk gedaan hadden.

In de heetste periode, als er met de kudde en op de akkers niets te doen was, hadden zij in de schaduw gezeten. Al kwekkend als woestijnkippen wreven zij met doeken olijfolie in het leer. Met zowaar iets van respect besefte hij dat hij wellicht dankzij hen, niet samen met de volle oogsttassen van de kameel naar beneden zou storten!