Beweringen over vermeende Israëlische mensenrechtenschendingen in Judea en Samaria hebben zo langzamerhand de vorm aan genomen van pseudologica fantastica. De meeste van deze claims – waarover Missing Peace regelmatig rapporteerde – zijn afkomstig van Palestijnse bronnen en van de meer dan 170 nongouvernementele organisaties (NGO’s) die betrokken zijn bij de Palestijnse zaak. Maar hieronder zal duidelijk worden dat ook gerespecteerde media en organisaties zoals The Economist en UNWRA niet aarzelen om deel te nemen aan deze campagne. Een campagne die gebaseerd is op desinformatie, vooringenomenheid en zelfs regelrechte leugens.

UNWRA’s anti-Israëlhouding is niet geheel nieuw, maar tot nu toe bleef die beperkt tot kwesties die gerelateerd zijn aan vluchtelingen. Nu heeft UNWRA klaarblijkelijk besloten om zich te mengen in de toch al explosieve situatie in Judea en Samaria. De VN-organisatie sloot zich aan bij de algemene desinformatiecampagne tegen Israël, zoals zal blijken uit het relaas hieronder. Gezien het feit dat UNWRA genoeg problemen heeft met de zorg voor Palestijnse vluchtelingen en hun nazaten in Gaza en Syrië, kan de deelname aan de desinformatiecampagne tegen Israël gerust een schokkende ontwikkeling worden genoemd.

Hier zijn enige recente voorbeelden van de werking van die desinformatie campagne:

Nederlands orkest door IDF aangevallen?
Eind juli publiceerde het Palestijnse nieuwsagentschap PNN een artikel over een Nederlands orkest dat tijdens een concert zou zijn aangevallen door de IDF in het Palestijnse dorp Kfar Qadum. Het bericht vond ook zijn weg naar de internationale media. Een lid van ‘de Fanfare van de eerste liefdesnacht’ publiceerde echter een gedetailleerd verslag over de gebeurtenis op het internet. Het bleek dat het orkest deelnam aan wat men noemde een ‘vreedzame’ betoging. De Palsolidarity website berichtte echter dat een groep Palestijnen de IDF-soldaten benaderde, waarop die traangas gebruikten. De IDF kwam desgevraagd met meer informatie en zei dat er een ‘missing piece’ in het verhaal zat: namelijk dat de groep Palestijnen stenen naar de soldaten gooide. Dus geen ‘concert’ en geen ‘vreedzame’ betoging.

IDF verwoest olijfbomen van Palestijnse boer?
Een ander bericht dat ook in Nederland voor verontwaardiging zorgde, was afkomstig van de pro-Palestijnse website Joint Advocacy Initiative (JAI). Volgens het bericht zou de IDF tweehonderd, door Nederlanders geplante olijfbomen van boer Na’el Whalid bij het dorp Al Walajah hebben vernietigd, tijdens de bouw van het veiligheidshek. JAI rapporteerde ook dat Whalid een deel van zijn land zou gaan verliezen aan Givat Ya’el, een geplande Joodse gemeenschap tussen Walajah en Jeruzalem.
Wij vroegen de IDF om opheldering en ontvingen het volgende antwoord: "In overeenstemming met de uitspraak van het Israëlische Hooggerechtshof betreffende de omlegging van de route van het veiligheidshek, heeft de IDF bomen die toebehoren aan dhr.Na’el Whalid herplant op een nabijgelegen stuk land. Tevens is er voor gezorgd dat Whalid in staat bleef om zijn land te bewerken.
Klik voor ware grootte

The Economist: De IDF ‘verminkt’ niet genoeg Palestijnen
The Economist publiceerde onlangs een artikel waarin de Joodse Israëli Eran Segal uit het dorp Halamish in Samaria werd geciteerd. Segal zou volgens The Economist het volgende hebben gezegd in verband met het voortdurende Palestijnse geweld tegen de Joden in Halamish: “De Israëlische soldaten verminken niet genoeg Palestijnen”.
Toen wij Segal belden bleek hij niet op de hoogte te zijn van de publicatie van zijn ‘uitspraken’. Hij reageeerde boos en ontzet op de wijze waarop The Economist hem had ‘geciteerd’. Hij zei dat het gesprek met The Economist in gebrekkig Hebreeuws en Engels was gehouden en dat hij het volgende had gezegd: “Wanneer de IDF de incidenten meer serieus zou hebben genomen en op een andere wijze gehandeld zou hebben, zou het stenen gooien al verleden tijd zijn geweest”.

Palestijnen worden van hun land gegooid om plaats te maken voor ‘kolonisten’?
Het meest schokkende voorbeeld van desinformatie over Judea en Samaria was afkomstig van UNWRA-woordvoerder Chris Gunnes in een interview met Ma’an, een Palestijns nieuwsagentschap uit Bethlehem. In dat interview beweerde Gunnes het volgende: “Vele verplaatsingen vinden plaats waar nederzettingen uitbreiden en daarbij zien wij een toename in de venijnige aanvallen van Joodse kolonisten. Palestijnen worden van hun voorouderlijk land afgegooid om plaats te maken voor kolonisten”.
Dit suggereert twee dingen. Ten eerste dat de nederzettingen nog altijd uitbreiden buiten hun gemeentelijke grenzen, en ten tweede, dat Joden de plaats innemen van Palestijnse Arabieren.
Gunnes weet echter heel goed dat sinds 2005 de uitbreiding in bestaande nederzettingen slechts plaatsvond in overeenstemming met bestemmingsplannen en binnen bestaande gemeentegrenzen. Desgevraagd gaf Gunnes toe dat hij bedoeïenen had bedoeld. Een Israëlische functionaris reageerde daarop met de mededeling dat de laatste tijd bedoeïenen met opzet op land naast nederzettingen neerstrijken en daarvoor geld krijgen van pro Palestijnse organisaties.

In het zelfde Ma’an-interview beweerde Gunnes het volgende in verband met een UNWRA-rapport over de sloop van illegaal gebouwde Palestijnse huizen in ‘Area C’, het door Israël bestuurde gebied in Judea en Samaria: “Er is groeiend bewijs dat dit (het slopen van huizen, red.) het maatschappelijk systeem van deze (Palestijnse) gemeenschappen verwoest. Uiteindelijk draagt dat bij aan een demografische verschuiving die de etnische samenstelling van Judea en Samaria verandert”. Deze uitspraak suggereert een langzame etnische zuivering van de Palestijnse bevolking in Judea en Samaria.
Natuurlijk weet Gunnes dat slechts 3% van de Palestijnse bevolking in de zogenaamde ‘Area C’ leeft. De meesten van hen zijn bedoeïenen die de gewoonte hebben om van plaats tot plaats te trekken. UNWRA’s eigen volkstelling uit 2007 laat overigens een gemiddelde groei van 2,5% zien van de Palestijnse bevolking in Judea en Samaria.

Toen wij Gunnes om onderbouwing van zijn uitspraken vroegen stuurde hij slechts een recent rapport dat alleen de data en locaties van de sloop van Palestijnse huizen bevatte, en eiste onmiddellijke publicatie van deze gegevens. Later, nadat we bleven aandringen op betere onderbouwing met harde bewijzen werd Gunnes uitermate geïrriteerd en gebruikte zelfs grove taal en bedreigingen.

Het UNWRA-mandaat
Dit was niet de eerste keer dat Gunnes werd betrapt op het verdraaien van feiten en deelname aan de anti-Israëlcampagne. Tijdens de Gaza-oorlog beschuldigde hij Israël valselijk van het beschieten van een UNWRA-hulpkonvooi. Het nieuwe schokkende aspect aan deze affaire is, dat UNWRA zich nu overduidelijk bemoeit met politiek en het VN-mandaat van de organisatie overtreedt, zoals hieronder zal blijken.

Het huidige UNWRA mandaat is om hulp, humanitaire ontwikkeling en bescherming te bieden aan Palestijnse vluchtelingen en personen die verplaatst werden door de vijandelijkheden in 1967 in de volgende gebieden: Jordanië, Libanon, Syrië, Judea en Samaria en de Gaza strook. Wat hebben UNWRA onderzoeken naar bouw- en nederzettingkwesties in Judea en Samaria te maken met het mandaat om hulp te bieden aan Palestijnse vluchtelingen uit 1967 en 1948? Gunnes vertelde ons telefonisch dat UNWRA zelfs een team van twaalf inspecteurs heeft dat deze kwesties dagelijks onderzoekt.

In plaats van het besteden van aandacht aan het schokkende gebrek aan mensenrechten in Libanese en Syrische UNWRA kampen, of de acute situatie rond de kampen in Gaza en Syrië, is UNWRA geobsedeerd met het Israëlische bestuur van 3% van de Palestijnse bevolking die in ‘Area C’ in Judea en Samaria leeft. Bovendien neemt de organisatie openlijk deel aan de desinformatie campagne tegen Israël.

Onderzoek
Het lijkt voor Israël te laat om de schade van die campagne nog te herstellen. Dat is rampzalig, gezien het feit dat andere campagnes zoals boycott, desinvesteringen en sancties (BDS) en delegitimering hun oorsprong vinden in deze desinformatiecampagne. De Israëlische regering lijkt nog altijd niet de ernst van de situatie te doorgronden en reageert niet of onvoldoende op de desinformatiecampagne. Het is echter niet te laat om een onmiddellijk onderzoek te eisen naar de UNWRA-deelname aan de cognitieve oorlog tegen Israël. De Nederlandse regering die onlangs haar bijdrage aan UNWRA opschroefde zou daarbij het voortouw kunnen nemen.

een meer uitgebreide Engelse versie van dit artikel is te lezen opmissingpeace.eu.