Beste voorbidders,
Voorbede is zelfverloochening, want bijna al het andere wat we doen in ons geestelijk leven doen we om een goed gevoel te krijgen. Dat zei een spreker op een conferentie dit voorjaar. Vorig jaar noteerde ik van een andere spreker het volgende. Voorbidders ontvan- gen zelden eer en erkenning hier op aarde, in tegenstelling tot predikanten, organisten, theologen, schrijvers en dirigenten. Voorbidders ontvangen hun loon in de hemel. Misschien zijn beide uitspraken iets te gechargeerd? Feit is dat de meeste Israël bidstonden slecht bezocht worden en voorbede vaak een eenzame taak is.
In deze brief wil ik u dringend oproepen de komende maanden extra tijd apart te zetten, om te bidden voor het Joodse volk. De staat Israël is in gevaar, groot gevaar. "Laat de priesters, de dienaren des Heren, tussen de voorhal en het altaar wenen en zeggen: Spaar, Here, uw volk en geef uw erfdeel niet prijs aan de smaad, zodat de heidenen met hen zouden spotten. Waarom zou men onder de volken zeggen: Waar is hun God?" (Joël 2:17).
Op uw muren, o Jeruzalem, heb Ik wachters aangesteld.
Pieter Bénard, Coördinator gebedswerk
