De maanden oktober en november zijn traditioneel drukke tijden voor het alijawerk. Ook voor december staan veel ritten gepland, met op het einde van dit jaar een VIP-vlucht, wat betekent dat honderden olim vanuit de voormalige Sovjet-Unie op dezelfde dag aankomen in Israël en een dag later hun Israëlische paspoort krijgen tijdens een ceremonie.
Daar komt nog bij dat het team hier ter plaatse extra werk zal hebben met het verdelen van duizenden voedselpakketten tijdens de wintermaanden voor arme Joodse families.
Hindernissen
Maar de terugkeer gaat niet zonder slag of stoot. Elke familie heeft altijd wel te kampen met ‘verwachte’ en ‘onverwachte’ hindernissen. Zo was er een gezin waarvan de man kanker had. Twee jaar geleden hadden ze al hun hebben en houden verkocht om de dure operatie hier te kunnen betalen, maar nu was de kanker terug en de familie was radeloos. Vladimir had al vele jaren een zus in Israël wonen. De zus beloofde dat ze, als de familie naar Israël zou immigreren, een doktersafspraak zou regelen.
Opruimen
Alles moest plotseling heel snel geregeld worden, maar de dag voor het verkrijgen van hun uitreisvisum werkte de computer van de ambassade niet. Dus verlieten ze s’avonds de ambassade zonder hun uitreisvisum. Een paar dagen later gingen we terug. Alles was nu in orde. Galina en Vladimir vertrokken voorgoed naar Israël.
Onderweg vertelden deze mensen ons dat het zonder onze hulp heel moeilijk zou zijn geweest. Ze hadden eigenlijk letterlijk niets meer. Toen vertelden wij hen dat de Here ons had geroepen om dit werk te doen en te helpen in het opruimen van de ‘hindernissen’ bij de terugkeer van het Joodse volk naar het Beloofde Land. Als afscheid baden we nog samen en toen namen we voorgoed afscheid.
