Klik voor ware grootteHamas deelt zoetigheid uit op straat in Gaza na de moorden op vijf leden van de familie Fogel uit Itamar. | Foto: Said Katib

Terwijl de dramatische gebeurtenissen in Japan ook in Israël terecht het nieuws domineerden, zorgde de moord op drie kinderen en hun ouders in Itamar in Samaria (Noord Westoever) voor een vloed van emotionele uitingen. Redacteuren van Israëlische media zoals The Jerusalem Post, Israel National News en Ynet berichtten ons dat er zelden zoveel opinieartikelen waren binnengekomen over één onderwerp als in de afgelopen week.

In Nederland leidden de gruwelen in Itamar tot Kamervragen en een motie van Cees van der Staay (SGP), deze motie werd met een grote meerderheid aangenomen. Wim Kortenoeven van de PVV kaartte de zaak aan bij de Europese commissie. Centraal in deze politieke acties stond de ophitsing tegen de Joden in Israël in zowel de Palestijnse samenleving als in de internationale arena.

Tot nu toe is er weinig discussie geweest over de jarenlange campagne tegen de Joden op de Westoever, maar daar komt nu verandering in. Yediot Acharonot, de grootste Israëlische krant, plaatste om die reden het artikel 'When words lead to murder' op de voorpagina van haar website. In de Palestijnse media werd ook aandacht besteed aan de moorden op de familie Fogel.

Ma’an News uit Bethlehem was verantwoordelijk voor een verhaal over Thaise gastarbeiders in Itamar die de moorden zouden hebben uitgevoerd. Dit verhaal en de uitspraken van PA-president Mahmoud Abbas over de onwaarschijnlijkheid dat een Palestijn een dergelijke daad op zijn geweten zou hebben, vonden hun ingang in de Palestijnse maatschappij. Palestijnen die wij spraken, vertelden dat zij walgden van de moorden maar dat Palestijnen zoiets niet doen.

Ten eerste is inmiddels gebleken dat er geen Thaise gastarbeiders in Itamar of omgeving zijn . Noch is een andere suggestie waar die circuleert in Palestijnse kringen. In dat verhaal zou de familie Fogel de Thaise bouwvakkers die hun huis bouwden niet betaald hebben. David Ha Ivri van de regionale raad Judea en Samaria (Westoever) berichtte ons dat er geen enkele Thaise gastarbeider in de omgeving van Itamar werkt of woont. Het huis van de familie Fogel was door Joden gebouwd, schreef hij. IDF woordvoerder Aliza Landes zei ons dat de IDF geen enkele Thaise gastarbeider heeft verhoord in deze zaak.

Ten tweede is er een lange lijst van Palestijnse terreuracties waarbij kinderen het doelwit waren. De bekendste voorbeelden daarvan zijn de moord op een Joodse baby in 2002 in Hebron die door een Palestijnse sluipschutter door haar hoofd werd geschoten, en vergelijkbare gruweldaden zoals de moord op de familie Hatuel in Gaza in 2003. Een moeder en haar kinderen werden toen van dichtbij door hun hoofd geschoten. In kibboets Metzer werd in dezelfde periode een vrouw met haar twee kinderen vermoord op een soortgelijke wijze als de moord op de familie Fogel.

De commandant van de IDF in Samaria (Noordelijke Westoever) meldde gisteren dat er vooruitgang is geboekt in het onderzoek naar de moorden op de familie Fogel. In Israël is het gebruikelijk dat er informatiestop wordt ingevoerd tijdens het politieonderzoek in het geval van ernstige misdrijven. In Gaza werden de moorden in Itamar gevierd door het traditionele uitdelen van snoepjes aan voorbijgangers op straat. Dit tafereel werd door een aan Hamas gelieerde website vastgelegd en de wereld in gezonden. De foto bovenaan werd in Gaza gemaakt afgelopen zaterdag.

Dit stuitende gedrag stond in schril contrast met de acties van Joden en het Israëlische leger in Itamar deze week. Daar werden een Palestijnse vrouw en haar baby gered toen zij voortijdig moest bevallen en er ernstige complicaties optraden. De vrouw gaf uit dankbaarheid haar baby de naam Jude. De gebeurtenis leidde tot grote emotie in Itamar waar de traditionele één week durende rouw in acht wordt genomen.

Een ander verhaal dat werd gepubliceerd in de Israëlische media was het optreden van de directeur van de populairste supermarktketen in Israël, Ramy Levy. De supermarkttycoon beloofde de overgebleven kinderen van de familie Fogel, waarvan de jongste twee jaar is, tot aan hun achttiende jaar te voorzien van levensmiddelen.

Missing Peace