• Israëlnieuws via Whatsapp

  • Nieuws

    Palestijnen bouwen moderne stad

    Alfred Muller - 23 juni 2010

    Shireen Nazer geeft uitleg aan een groepje journalisten in Rawabi. Foto's: Alfred Muller.

    Shireen Nazer geeft uitleg aan een groepje journalisten in Rawabi. Foto’s: Alfred Muller.

    Door Alfred Muller in Rawabi

    RAWABI – De chauffeur manoeuvreert de bus over een smalle, slingerende weg. Aan de rechter kant gaapt een ravijn. Zo ver het oog reikt, zien we heuvels. Die in de nabijheid zijn nog wat groen door de winterregens, die in de verte zijn grijs vanwege de nevel. Enkele kleine dorpjes liggen over de bergen uitgespreid, met in hun midden een minaret.

    Aan een groot hek dat zich opeens naast ons bevindt, wapperen Palestijnse vlaggen en de wit-groene vlaggen van Rawabi. De poort zoemt open en we stappen uit. In de verte creëert een bulldozer een reusachtige stofwolk. Er staat een harde wind en het stof prikt in de ogen. Een paar Palestijnen in gele vesten en met knalgroene helmen op met het woord “Rawabi”, lopen op ons af om ons te woord te staan.

    Architect en stedelijk planologe Shireen Nazer vouwt een plattegrond open. Ze studeerde architectuur aan de universiteit van Bir Zeit en stadsplanning in Frankrijk. Toen het project twee jaar geleden begon, ging ze er gelijk voor werken. Klaar om de laatste planologische inzichten toe te passen. Haar vinger glijdt over de lijnen en de blokjes: straten, groenstroken, moskeeën, scholen, openbare centra, klinieken, wandelgebieden, brandweerkazerne, politiebureau en de kerk. “Alle bewoners krijgen binnen 300 meter van hun huis een kleine supermarkt.”

    Plateaus

    Achter ons hebben graafmachines lange geelgrijze plateaus in de heuvels aangelegd. Daar komt het stadscentrum met de openbare gebouwen. Het grondwerk begon in januari en met de bouw wordt deze zomer een aanvang gemaakt. “Het Palestijnse Ministerie van Plaatselijk Bestuur keurde de bouw op 630 hectare goed”, vervolgt de planologe. “We werken nu aan de eerste 14 hectare.”

    2674.jpg

    Nazer is er zich van bewust dat een nieuwe stad het risico loopt de oudoosterse sfeer te missen die andere Arabische steden hebben. “In de Oude Stad van Jeruzalem en Nablus zijn gebieden waar alleen voetgangers komen. Die leggen wij hier ook aan. We zullen hier geen huizen met rode daken bouwen. Die passen niet in de Arabisch-Palestijnse cultuur. We gebruiken hier de blokvormen.”

    Ingenieur Tariq Nazzal (34) vertelt dat de stadsontwikkelaars de Palestijnse waterdienst hebben gevraagd voldoende water te leveren. Hij weet nog niet of de dienst deze van de Israëlische Mekorot maatschappij zal krijgen of dat deze eigen bronnen zal aanboren. De plaats krijgt ook een rioolwaterzuiveringsinstallatie.

    Rawabi gaat een moderne stad worden, van alle gemakken voorzien en gebaseerd op de laatste stedenbouwkundige inzichten. “Dit wordt een stad waar kinderen veilig kunnen spelen”, belooft hij. “Ik wil hier later ook wonen. Het eerste huis dat ik betrok, lekte.”

    In Ramallah

    We bezoeken ook Bashar Masri in Ramallah. Zijn kantoor bevindt zich in een van de nieuwe, geavanceerde gebouwen in de Palestijnse stad. Rawabi is het idee van deze 49-jarige Amerikaans-Palestijnse zakenman, die stamt uit een rijke familie uit Egypte die zich vroeger in Nablus vestigde. Hij vertelt dat toen het plan was geboren, hij naar de Arabische wereld ging om investeerders te vinden. In Qatar voerde hij twee dagen lang gesprekken. Daarna liet de grote investeringsmaatschappij Qatari Diar weten dat ze in Rawabi dollars wilde steken.

    Zijn bedrijf, Massar International en Qatari Diar, richtten samen de Bayti Real Estate Investcompany op. Bayti steekt 800 miljoen dollar in het project. Dat is de grootste particuliere investering die ooit is gedaan in de Palestijnse gebieden. Het project staat open voor nieuwe investeerders. Masri merkt dat er belangstelling bestaat in de Arabische wereld, maar ook daarbuiten. Ook Joden uit de hele wereld zijn geïnteresseerd. “Ze zien graag een welvarend Palestina, omdat ze denken dat dat goed is voor Israël – het land waar ze van houden.”

    Bashar Masr vertelt over Rawabi in zijn kantoor in Ramallah.

    Bashar Masr vertelt over Rawabi in zijn kantoor in Ramallah.

    Rawabi bevindt zich in een A-zone. Dat zijn gebieden op de Westelijke Jordaanoever die onder militaire en bestuurlijke controle van de Palestijnen bevinden. Palestijnen kunnen in de A-zones en B-zones (onder Israëlische militaire en Palestijnse burgerlijke controle) bouwen zonder toestemming van de Israëliërs.

    C-zone

    Tussen de  zone waarin Palestijnen Rawabi bouwen en de stad Ramallah ligt echter een C-zone – een gebied dat helemaal onder bestuur van Israël staat en waar de nederzetting Ateret ligt waarin honderd gezinnen wonen. Defensieminister Ehud Barak is bereid 2,8 vierkante kilometer van deze C-zone over te hevelen naar de Palestijnen. Palestijnen kunnen dan een brede weg aanleggen tussen Ramallah en Rawabi. Deze zal de aanvoer van bouwmaterialen en in de toekomst de rit naar Ramallah vergemakkelijken. Het gebied echter was bestemd voor de uitbreiding van een Joodse nederzetting en de bewoners van Ataret hebben tegen de overheveling geprotesteerd.

    Met plaatjes en een Powerpoint Presentatie toont hij hoe het woonoord straks moet worden.  Het gaat om de eerste Palestijnse stad die Palestijnen bouwen volgens een grondgebruiksplan. Het plan werd in december goedgekeurd door het Palestijnse Ministerie van Plaatselijk Bestuur. Het publiek kreeg inspraak over vragen als welke kleur de stenen moeten krijgen en hoe hoog de gebouwen moeten worden.

    Bayti bouwt de eerste 6000 woningen: 5000 voor de middelinkomens en 1000 voor de kapitaalkrachtigen. Alleen al via de website hebben zich 7000 belangstellenden gemeld. Masri hoopt in eerste instantie vooral de jonge, werkende mensen aan te trekken. Voor de dure woningen bestaat ook grote belangstelling onder Palestijnen uit de Golfstaten, Europa en Centraal Amerika. In een later stadium moet Rawabi de domicilie worden van 50.000 mensen.

    Masri denkt dat de prijzen van de flats – met een afmeting van minimaal 95 vierkante meter – tussen de 70.000 en 100.000 dollar zullen bedragen. “Dat is 25 procent goedkoper dan in de gemeente Ramallah. Als de prijzen in Ramallah omhoog gaan, gaan ze in Rawabi eveneens omhoog.” Mensen hebben nog geen aanbetalingen gedaan: eerst moeten alle obstakels worden opgeruimd. De bouw is hard nodig: hij schat dat er een tekort aan 200.000 appartementen op de Westoever bestaat – en hij verwacht dat het aantal zal oplopen tot 450.000.

    2672.jpg‘Heuvels’

    Rawabi is de eerste Palestijnse stad die in de moderne tijd wordt gebouwd. De naam is ontleend aan de natuur. Het woord betekent ‘heuvels’. Het oord ligt in het midden van de Westoever: 9 km ten noorden van Ramallah, 25 kilometer ten zuiden van Nablus, 40 km ten oosten van Tel Aviv en 70 km ten westen van Amman.

    De aanleg van de stad zal aan 8000 tot 10.000 Palestijnen werk bieden. Bayti huurt indien nodig buitenlandse ingenieurs en adviseurs in. De stad zal bovendien 3000 personen een vaste baan verschaffen, vooral in de sectoren van het bankwezen en de informatie- en communicatietechnologie.

    Olijfbomen die in de weg staan zullen worden herplant. In de stad worden vijftien verschillende soorten nieuwe planten in de grond gezet, waarvan de meeste behoren tot de altijd groene soorten. Het grondgebruikersplan voorziet in 25.000 bomen, waarvan een deel door het Joodse Agentschap is gedoneerd. De Israëlische regering staat positief tegenover Rawabi.

    Thema

    Over de auteur

    3 Reacties

    • M. Nyrolder -  26 september 2011 Zeer goede reportage. Onmogelijk, dat dit verslag in een NRC, VK. Trouw komt, want dat is te positief en brengt het hysterisch geschreeuw tegen de Israelische huizenbouw in gevaar. En, de NOS gaat zeker niet een kijkje nemen en aan Palestijns-Arabische leiders vragen: "Waarom deden jullie dat nou niet van 1948 tot 1967 " ? Ook toen was er Arabisch (olie)geld genoeg.. Men had overal, kleinschaliger dan Rawabi, kunnen bouwen, er was daar geen enkele Israelische soldaat of bestuurder te vinden.
      En, Yaacov, beschouw het geld uit NL maar als deels ook door Arabieren in NL betaald belastinggeld..
    • A. Muller -  07 juli 2010 Beste Jaacov,
      De kosten zijn voor Bayti Real Estate Investcompany, waar Massar International en Qatari Diar geld in hebben gestoken. Het zijn is dus fondsen van Arabische beleggingsbedrijven. Verder kunnen particuliere investeerders er geld insteken als ze willen. De bereidheid van beleggers om in de Palestijnse gebieden te investeren is groot, omdat er goede resultaten worden geboekt. Ze hopen dat allemaal weer terug te verdienen door de verkoop van de huizen. Er zit dus geen Nederlands belastinggeld in. Als het zo doorgaat is buitenlandse hulp na een aantal jaar ook niet meer nodig. Met hartelijke groet, Alfred Muller in Jeruzalem.
    • Jaacov -  29 juni 2010 Wie betaalt dit allemaal?
      U, de Nederlandse belastingbetaler, want 45 Miljoen euro per jaar aan de 'Palestijnse' gebieden, waarvan een groot deel vrij en zonder toezicht achteraf te besteden is, salarissen voor hun 'politie' en op 26 Juni weer 5 Miljoen extra geschonken door Verhagen.
      Zie elders op deze Internetpagina het gesprek met Verhagen en het wordt u des te duidelijker.

      Maar overigens geen woord daar over door de redactie van Christenen voor Israël.
      Is bij Christenen voor Israël ook een verandering gaande, evenals bij de E.O. voorheen?

    Plaats een reactie