• Israëlnieuws via Whatsapp

  • Nieuws

    Tass Saada over de hoop voor Palestijnen

    Alfred Muller - 11 augustus 2011

    Tass Saada toont zijn boek in zijn kantoor in Jericho. De familie van Tass Saada vluchtte in 1948 uit Jaffa. Na een verblijf in de Gazastrook en Saoedi-Arabië kwamen zijn ouders in Qatar terecht. Na de Zesdaagse Oorlog van 1967 sloot hij zich aan bij Fatah. Hij werd opgeleid tot sluipschutter. Hij keerde in 1970 terug naar Qatar. In 1974 emigreerde hij naar de VS, waar hij carrière maakte in de horeca. Hij besloot een werk op te zetten onder Palestijnen. Foto's: (c) Alfred Muller

    Tass Saada toont zijn boek in zijn kantoor in Jericho. De familie van Tass Saada vluchtte in 1948 uit Jaffa. Na een verblijf in de Gazastrook en Saoedi-Arabië kwamen zijn ouders in Qatar terecht. Na de Zesdaagse Oorlog van 1967 sloot hij zich aan bij Fatah. Hij werd opgeleid tot sluipschutter. Hij keerde in 1970 terug naar Qatar. In 1974 emigreerde hij naar de VS, waar hij carrière maakte in de horeca. Hij besloot een werk op te zetten onder Palestijnen. Foto’s: (c) Alfred Muller

    Een centrum van Seeds of Hope in Jericho.

    Een centrum van Seeds of Hope in Jericho.

    Jericho.

    Jericho.

    Hoop in de harten van de kinderen.

    Hoop in de harten van de kinderen.

    Voor Tass Saada is 14 maart 1993 een dag om nooit te vergeten. Hij had zijn vriend Charlie Sharpe gevraagd te vertellen over een connectie die hij had. Die dag vertelde Sharpe hem dat hij een relatie nodig had met een Jood.

    Saada bevroor. Hij had geleerd Joden te haten. Hij werd helemaal kwaad, toen Sharpe hem vertelde dat God een Zoon heeft. Als moslim, achtte hij dat blasfemie. Hij zou het gebouw uitgestormd zijn, als zijn vriend niet had gezegd: ‘kalmeer’. Hij plaatste de Bijbel op tafel. Op het moment dat hij uit het evangelie van Johannes begon te lezen, kreeg Saada een visioen van een helder licht.

    Kruis

    Naast het licht waren twee handen, waarop een kruis was afgebeeld. Hij besefte dat dat de handen waren van zijn vroegere Filipijnse kinderverzorgster Maryam. Zij had hem oprecht liefgehad. ‘Zij plantte een zaadje van hoop in mijn hart. Ze gaf dat zaadje water door haar gebed. Vandaar onze naam: Seeds of Hope.’

    De Heer zette het leven van Saada op zijn kop. Een maand later kwam zijn vrouw tot geloof. Ze sloten zich aan bij een evangelische gemeente. Zijn zoon was al in het geheim tot geloof gekomen, zijn dochter wilde eerst de kat uit de boom kijken. Overal waar hij gevraagd werd te spreken, vertelde hij over zijn ervaringen als sluipschutter bij Fatah en chauffeur van Yasser Arafat, hoe hij in de VS terecht kwam, daar een gezin stichtte en carrière maakte en hoe de haat in zijn hart plaatsmaakte voor liefde.

    Gaza

    Het bleef niet bij spreken. In 2006 zette hij een Seeds of Hope centrum op in zijn geboortestad Gaza. Helaas vernietigde Hamas alles nadat deze aan de macht kwam. Maar hij liet zich niet uit het veld slaan. Nu heeft zijn organisatie in de palmstad Jericho een kantoor, een kinderdagverblijf en een groot gebouw in de buurt van het Ein as-Sultan vluchtelingenkamp waarin een cultureel centrum en een jeugdcentrum gevestigd zijn.

    Bij Seeds of Hope werken gemengde teams van Palestijnen en Amerikaanse en Europese christelijke vrijwilligers. Met de peuters wordt zowel Arabisch als Engels gesproken. ‘Als kind werd ik fout geïnformeerd. Toen ik in Amerika kwam, ontdekte ik dat daar aardige mensen woonden. Voor mij is het dus heel belangrijk dat kinderen vandaag opgroeien in het besef dat Europeanen en Amerikanen hen niet haten.’

    Politiek

    Het gesprek komt op de politiek. Hij gelooft dat het Midden-Oosten conflict een geestelijk conflict is, dat om een geestelijke oplossing vraagt. ‘God riep om ons ons zorgen te maken over zielen, niet over land. Zonder Hem zijn de mensen verloren. Als ik naar mijn eigen hart kijk, dan zie ik hoe dat door Jezus Christus veranderd is. Daarom ben ik nu in staat hartstochtelijk lief te hebben in plaats van hartstochtelijk te haten. Ik ben me gaan realiseren dat dit het enige echte antwoord is voor het Midden-Oosten conflict.’

    Hij gelooft overigens na het lezen van de Bijbel dat het land aan de Joden is gegeven. Maar hij voegt er gelijk aan toe dat Palestijnen ook het recht hebben er te wonen. ‘In Ezechiël 47 staat dat de vreemdelingen die onder elke stam leven een gelijk deel van het land moeten krijgen. Dat betekent dat als de zonen van Benjamin een hectare krijgen, de zonen van Abdullah ook een hectare krijgen. Arabieren zullen onder Israëlieten wonen.’

    Kerken

    In Nederland wil hij de kerken vertellen dat christenen waakzaam moeten zijn. Hij gelooft dat christenen in Europa enerzijds sterk moeten staan tegenover de islam, anderzijds moslims moeten liefhebben. ‘Gebed voor de islamitische wereld is een must. Ik zeg dat omdat iemand voor mij bad. We hebben een God die onze gebeden verhoort.’

    (Voor meer over het leven van Tass Saada zie: Arafat was mijn held: hoe een PLO-sluipschutter liefde voor de Joden kreeg. Tass Saada met Dean Merrill, Uitgeverij Gideon. Hij brengt deze maand een bezoek aan Nederland om spreekbeurten te houden. Voor het overzicht zie hier.)

    Thema

    Over de auteur

    2 Reacties

    • Anneke Elen-v.d.Zalm -  18 augustus 2011 Een pracht verhaal!
      Zo zien we wéér dat Gods wonderen nog steeds bestaan en God ook mensen van Arabische komaf liefheeft. Ja; ook zij zijn schepselen van onze Vader Yhwh.
      "Hij wil niet dat er kinderen verloren gaan en ondergang vinden in de diepe duisternis. Hij zal de Zijnen redden, met Zijn handen en Woord"
    • Joop Sapulette -  15 augustus 2011 Ik hoop hem te zien en te horen in Drachten!!

    Plaats een reactie