fbpx
  • Een Palestijnse villa in aanbouw nabij Husan in Judea. Door net buiten de dorpsgrenzen in de C-gebieden te bouwen, claimen de Palestijnen stelselmatig meer en meer van het land voor zichzelf. Israël durft deze illegale gebouwen, uit angst voor de reactie van de wereld, niet te slopen, terwijl het hiertoe volgens de wederzijds afgesproken Oslo-akkoorden wel recht toe heeft. - Foto: Regavim
  • Israëlnieuws via Whatsapp

  • Nieuws

    ‘Israël durft niet te slopen’

    Ruben Ridderhof - 31 mei 2013

    ‘Israël bouwt stelselmatig illegaal huizen op Palestijns grondgebied om zo uiteindelijk ‘feiten op de grond’ te creëren die een Palestijnse staat onmogelijk maken.’ Dat is in een paar woorden de meest gehoorde kritiek op Israëls rol in het Israëlisch-Palestijns conflict. De werkelijkheid is echter precies andersom.

    Ari Briggs is woordvoerder van de organisatie Regavim, een Israëlische organisatie die zich inzet om illegale Palestijnse bouw in de C-gebieden te bestrijden. Deze illegale bouw vindt op grote schaal plaats, maar komt nauwelijks in de publiciteit, omdat de Israëlische autoriteiten niet negatief in het nieuws willen komen met teveel slooporders.

    Een kaart van de wederzijds afgesproken verdeling in A-, B- en C-gebieden in Judea en Samaria.

    Een kaart van de wederzijds afgesproken verdeling in A-, B- en C-gebieden in Judea en Samaria.

    Oslo-akkoorden
    Bij de Oslo-akkoorden werd het burgerlijk en militair bewind in Judea en Samaria verdeeld tussen Israël en de nieuw op te richten Palestijnse Autoriteit (PA). In de zogenaamde A-gebieden kreeg de PA volledige autonomie. In de B-gebieden zou het burgerlijk bewind gevoerd worden door de PA en zou Israël het militair toezicht houden. De C-gebieden staan onder Israëlisch burgerlijk en militair bewind.

    Tegenwoordig wordt deze opdeling visueel voorgesteld met kaarten, waarop blijkt dat de C-gebieden veruit het grootste deel uitmaken van het geheel. Hierdoor lijkt het alsof Israël bij de Oslo-akkoorden al landjepik zou hebben gespeeld. Wat niet wordt verteld, is dat de Palestijnse Autoriteit met de A-gebieden autonomie kreeg over 95 procent van de bevolkte Palestijnse gebieden. De C-gebieden bestaan grotendeels uit de onherbergzame streken van Judea en Samaria. De visuele voorstelling op de kaarten is dus niet representatief voor de ‘eerlijke verdeling van het land’.

    Illegale bouw
    Uit talloze gedetailleerde satellietbeelden van de Israëlische overheid – die Regavim heeft weten te bemachtigen met een beroep op de wet Openbaarheid van Bestuur, die ook in Israël van kracht is – blijkt dat de Palestijnen sinds de Oslo-akkoorden stelselmatig illegale bouwwerken hebben neergezet in de C-gebieden. Op talloze plaatsen waar in 1999 nog enkel onherbergzaam gebied was, zijn nu op de satellietfoto’s bouwsels te zien, soms hele dorpen. Deze bouwwerken zijn illegaal, er is nooit een vergunning voor afgegeven. “Wanneer de Israëlische autoriteiten bouwwerken aantreffen die nog afgebouwd worden, hebben zij het recht om deze direct te slopen, maar wanneer deze bouwwerken zijn bewoond, moet een slooporder via de rechtbank worden afgedwongen en dit vergt in de regel veel tijd.

    Maar in veruit de meeste gevallen gedoogt Israël deze gebouwen, omdat een slooporder Israël veel negatieve publiciteit zou opleveren. Wat je daarom vaak ziet, is dat de Palestijnen tijdens de Joodse feestdagen, als de Israëlische autoriteiten niet opletten, geprefabriceerde huizen neerzetten en gaan bewonen. De Palestijnse Autoriteit stimuleert de illegale bouw in de C-gebieden door bijvoorbeeld spotgoedkoop water te leveren aan de bewoners. De Europese Unie steunt dit beleid door tegen de afspraken van de Oslo-akkoorden in haar focus te leggen op het ontwikkelen van infrastructuur in de C-gebieden.”

    Weinig slooporders
    Wanneer Israël toch een slooporder wil uitvoeren in de betwiste gebieden, staat de internationale gemeenschap op z’n kop. De media brengen een dergelijke actie van Israël zodanig in het nieuws dat Israël wordt neergezet als een imperialistisch, heerszuchtig regime dat over Palestijnse lijken gaat. “In feite zijn de Israëlische autoriteiten buitengewoon terughoudend met het uitvoeren van slooporders. Er zijn volgens officiële cijfers meer dan 12.000 illegale Palestijnse bouwwerken in de zogenaamde ‘C-gebieden’. Dat kunnen huizen zijn, stallen, schuren, waterputten, enzovoorts. Maar zelfs hierin is de Israëlische overheid terughoudend. Naar onze schattingen ligt dit aantal rond de 20.000 tot 25.000. Van 2008 tot 2011 werden 195 van deze bouwwerken met een slooporder verwoest. Dat is minder dan twee procent van de geregistreerde illegale bouwwerken en slechts 28 van die 195 slooporders betrof woonhuizen.”

    Legale strijd
    Regavim gaat de strijd aan tegen de illegale Palestijnse bouw in de rechtbank. Met behulp van harde bewijzen in de vorm van de satellietbeelden en het gebrek aan geldige eigendomspapieren van de eigenaren van de illegale bouwsels bereikt Regavim dat de rechtbank een slooporder uitvaardigt voor de betreffende bouwwerken. Die strijd kost echter veel tijd en inspanning en Regavim heeft maar een beperkt budget om juristen te betalen om deze strijd te voeren. “De Israëlische overheid is blij met onze inspanningen en moedigt ons aan om door te gaan. Toch worden veel slooporders die wij weten af te dwingen uiteindelijk niet uitgevoerd uit angst voor imagoschade. Een belangrijk deel van ons werk is dan ook om bewustzijn te creëren over wat er gebeurd. Daarvoor werken we samen met diverse organisaties die hun best doen om de waarheid rond het conflict te vertellen.”

    Grote schaal
    Het probleem van de illegale bouw is echter veel groter dan wat zich voordoet in de C-gebieden van Judea en Samaria. Regavim zet zich ook in om illegale bouw in Galilea en met name in de Negevwoestijn te bestrijden. Bedoeïenen in de Negev bouwen op grote schaal illegaal. Niet alleen de tenten en golfplaten bouwsels, die je zo her en der langs de weg tegenkomt, maar volledige gebouwen in steeds verder uitgroeiende illegale dorpen.

    Op deze manier maken de vijanden van Israël misbruik van het gedoogbeleid dat Israël voert uit angst voor de wereldopinie en stelen zij het land van het Joodse volk. Datgene waarvan zij Israël beschuldigen: het stelen van het land, begaan zij zelf.

    Over de auteur