fbpx
  • Israëlnieuws via Whatsapp

  • Nieuws

    Dudu’s droom verwezenlijkt

    Joanne Nihom - 5 maart 2014
    Foto: Malka Nihom

    Foto: Malka Nihom

    “Met Dudu. Weet je nog dat ik je twee jaar geleden vertelde dat ik een droom had, het is zover, de droom is uitgekomen.” Aan de telefoon is Dudu Moatty, directeur van het WIZO (Women’s International Zionist Organisation)-buurtcentrum in Afula dat financieel gesteund wordt door WIZO Nederland, een internationale organisatie van Joodse vrouwelijke vrijwilligers wereldwijd in 53 landen die kwetsbare groepen binnen de Israëlische samenleving een beter leven wil bieden, ongeacht hun achtergrond of geloofsovertuiging.

    Onder Dudu’s bezielende leiding worden activiteiten ontwikkeld die de bevolking van Afula helpen verder te komen. Zoals opvang en begeleiding van Ethiopische Joden, speciale programma’s voor hangjongeren en een project met studenten die blinde en dove ouderen in de stad bezoeken en hen helpen bijvoorbeeld met de boodschappen.

    Toen ik Dudu twee jaar geleden interviewde vertelde hij mij zijn droom: “Rond Afula liggen drie Arabische dorpen, Sulam, Dechi and Nin. Het contact tussen de Joodse en Arabische bevolking is miniem, we vallen elkaar niet lastig maar we mixen ook niet. Voor de intifada in 2000 was dat anders. Ik ben opgegroeid met Arabische jongeren, we kwamen bij elkaar thuis. Mijn kinderen denken dat Arabieren en terroristen hetzelfde zijn. Ik wil projecten starten waar Arabieren en Joden elkaar beter leren kennen om zo een basis te vormen voor een betere toekomst. Want we wonen samen in dit land ‘so we better make the best of it’.”

    Onder leiding van een bevoegde lerares van het WIZO centrum in Afula werd een paar maanden geleden een groep gevormd van dertig Joodse en Arabische vrouwen die schilderen. De opdracht was een eigen interpretatie van de olijfboom te schilderen. “Het schilderen is een manier om tot een dialoog te komen. Vrouwen die elkaar anders nooit ontmoeten, raken in gesprek met elkaar”, aldus Dudu.

    “De olijfboom is als onderwerp gekomen omdat het kracht en wijsheid symboliseert. De olijfboom groeit hier al duizenden jaren, onder alle omstandigheden, zelfs als er geen water is. Altijd heeft het bladeren en geeft het fruit. In het verhaal van Noach bracht de duif een olijftakje naar de ark: een teken van hoop en nieuw leven. Iedere boom is anders en vertelt een ander verhaal. Dat geldt ook voor de vrouwen.”

    Gisterenavond vond de eerste expositie plaats van alle schilderijen. Indrukwekkend. Een Joodse vrouw vertelde dat, toen ze begon te schilderen, het twee stammen werden. Daar raakte ze van de in war. Het maakte haar emotioneel. “Boosheid kwam bij mij naar boven. De beelden van aanslagen, van terreur. Maar dit is niet hoe ik over de Arabieren wil denken waar ik mee samenwoon. Ik vroeg onze begeleidster hoe ik het moest oplossen. Zij zei, ga de bomen blaadjes geven. En dat heb ik gedaan. Langzaam maar zeker werden de twee stammen een geheel. Zo wil ik het Israel van morgen zien, dat we hier in vrede samenleven.”

    Foto: Malka Nihom

    Foto: Malka Nihom

    Arabische Manar is zeventien jaar en de jongste van de groep. “Voor mij geeft een olijfboom warmte en veiligheid”, zegt ze een beetje verlegen. “maar ook liefde tussen jou en mij, tussen Arabisch en Joods. Dat is wat het verliefde stel onder de boom symboliseert”. Haar ouders en haar broers en zusje staan trots naast haar. “Wat een prachtig project is dit”, zegt haar moeder lachend. “Ik ben trots dat mijn dochter hier aan mee heeft gedaan, maar het schilderen is eigenlijk bijzaak. Het gaat erom dat we elkaar ontmoeten, jij en ik, en dat we ons beseffen dat we in dit land samenwonen. Het is zo jammer dat we elkaar niet beter kennen.”

    Thema

    coexistentie

    Over de auteur