fbpx
  • Een voorbeeld van het ruimtevaartuig van SpaceIL. | Foto: SpaceIL
  • Israëlnieuws via Whatsapp

  • Nieuws

    Reis naar de maan

    Alfred Muller - 1 april 2014

    “De tijd is aangebroken om een Israëlisch ruimtevaartuig op de maan te laten landen”. Dat zei president Shimon Peres in december 2011. De bedoeling is dat dat eind volgend jaar gebeurt.

    Drie naties zijn er tot nu toe in geslaagd de maan te bereiken. Dat zijn de Verenigde Staten, Rusland en – afgelopen december – China. Israël hoopt de volgende te worden.

    Een paar jonge Israëlische technologen besloot mee te doen met de Google Lunar X Prize Competition. Het X Fonds kondigde de door Google gesponsorde wedstrijd in 2007 aan. De deelnemers moeten proberen voor eind 2015 als eerste een ruimtevaartuig op de maan te laten landen. Dit vaartuig moet zich op de maan vijfhonderd meter verplaatsen en hoge resolutie foto’s naar de aarde zenden. De winnaar krijgt twintig miljoen dollar. De organisaties die meedoen moeten door particulieren worden gesponsord. Eerst deden er 33 organisaties mee, dat aantal is vandaag geslonken tot 18.

    De oprichters van SpaceIL en president Peres onthullen hun ruimtevaartuigmodel, december 2011. | Foto: Yossef Avi Yair

    De oprichters van SpaceIL en president Peres onthullen hun ruimtevaartuigmodel, december 2011. | Foto: Yossef Avi Yair

    SpaceIL
    Een van de organisaties die meedoet is SpaceIL. De initiatiefnemers richtten in 2011 deze non-profitorganisatie op. Dr. Eran Privman is directeur van SpaceIL, en Yariv Bash, Kfir Damari en Yonatan Winetraub zijn de medeoprichters.

    Ze kregen de steun van bedrijven, waaronder Israël Ruimtevaartindustrie, en van filantropen. Ook leiders van wetenschappelijke instellingen reageerden enthousiast. Het Weizmann Instituut bood een ruimye aan waarin het ruimtevaartuig in elkaar wordt gezet.

    Israël heeft de kennis om satellieten om de aarde te laten draaien, maar de ervaring ontbreekt om de maan te bereiken. SpaceIL heeft daarom vroegere werknemers van de Amerikaanse organisatie NASA bij het project betrokken. Het SpaceIL-team bestaat vandaag uit ongeveer 20 fulltime werkers en 250 vrijwilligers.

    Lancering
    Het project kost 36 miljoen dollar, waarvan SpaceIL er tot nu toe in is geslaagd om 21 miljoen bij elkaar te krijgen. Een van de initiatiefnemers, de technoloog Yair Bash, hoopt dat ze over enkele maanden een akkoord kunnen sluiten met een bedrijf dat ruimtevaartuigen afschiet.

    De lancering zal niet in Israël plaatsvinden, omdat Israël alleen ervaring heeft met het afvuren van satellieten. De leiders van het project hopen de lancering voor eind 2015 zal plaatsvinden, maar ze sluiten niet uit dat het pas begin 2016 gebeurt.

    Nadat het ruimtevaartuig de ruimte in is geschoten, maakt het eerst een paar cirkels om de aarde, totdat de maan in de juiste positie staat om de reis van 384.000 kilometer te beginnen. Als het de maan nadert, moet het snelheid verminderen om een landing te kunnen maken. “Dat zullen – afhankelijk van hoe het gaat – vijftig minuten van ontzetting of roem worden”, voorspelt Bash.

    De maanlander is 97 centimeter hoog en 71 centimeter breed. Aan boord zijn computers en camera’s. Als het vaartuig de ruimte kiest weegt het 140 kilo, als het landt 40 kilo. De gewichtsvermindering ontstaat omdat het tijdens de reis naar de maan ongeveer de helft van de totale brandstof verbruikt. De laatste brandstof is nodig om het vaartuig op de maan een sprong van vijfhonderd meter te laten maken. Van de eerste en tweede landing worden videobeelden gemaakt.

    Bash benadrukt dat het om een civiel project gaat en dat het niets met militaire doelen te maken heeft. “SpaceIL staat open voor iedereen. Het Israëlische Ruimteagentschap steunt het project, maar dat is omdat het het mandaat heeft om programma’s in de private sector te beginnen.”

    Het Apollo effect: kinderen anders laten denken over wetenschap, technologie en wiskunde, door onderwijs over ruimtevaart. | Foto: Alon Hadar

    Het Apollo effect: kinderen anders laten denken over wetenschap, technologie en wiskunde, door onderwijs over ruimtevaart. | Foto: Alon Hadar

    Doel
    Het doel is niet alleen om de maan te bereiken. “Het is niet nodig dat alle kinderen ingenieur worden, maar in Israël hebben we daar wel gebrek aan. We willen dat de volgende generatie een start-upgeneratie blijft. We hebben al vijftigduizend schoolkinderen bereikt met voorlichting over het project.”

    SpaceIL werkt daarvoor samen met het ministerie van Onderwijs en met leraren van middelbare scholen. Er is een programma over SpaceIL dat leraren natuurkunde kunnen gebruiken bij hun lessen. Waar Bash aan denkt is het ‘Apollo effect’: de volgende generatie in Israël en andere landen anders te laten denken over wetenschap, technologie en wiskunde.

    Een ander belangrijk doel is grenzen verleggen. “Een lancering kost normaal gesproken 100 miljoen dollar”, zegt zakelijk directeur Daniel Saat. “Dit toestel gaat de lucht in voor 36 miljoen dollar. De kennis die we op deze wijze verzamelen, kunnen anderen weer gebruiken. Minder rijke landen en universiteiten zullen hun eigen ruimteonderzoek kunnen doen.”

    Thema

    Over de auteur