• Israëlnieuws via Whatsapp

  • Nieuws

    Analyse: Internationale houding frustreert Israëlische actie

    Yochanan Visser - 4 augustus 2014

    De internationale gemeenschap heeft opnieuw ingegrepen in een poging om een einde te brengen aan een oorlog tussen Israël en Hamas. Om acht uur vrijdagmorgen begon een humanitair staakt-het-vuren dat door de VN en de VS was georganiseerd.

    Kort na acht uur landde echter de eerste mortiergranaat in Israël en om half tien lokale tijd voerde Hamas een aanval uit op een IDF-eenheid waarbij IDF-officier Hadar Goldin werd ontvoerd en twee andere soldaten werden gedood. Het was de zesde keer dat Hamas een staakt-het-vuren schond. Korte tijd later braken hevige gevechten uit in Rafah in Gaza.

    Premier Netanyahu van Israël verklaarde op donderdag dat het ultieme doel van de IDF-actie is om Gaza te demilitariseren. De grondoperatie, die tot nu toe vooral gericht was op het vernietigen van de terreurtunnels die Hamas over de laatste twaalf jaar onder de grens met Israël heeft gebouwd, zou worden uitgebreid. Er werden opnieuw 16.000 reservisten opgeroepen om de strijdkrachten in Gaza te versterken.

    Eerder deze week negeerde Israël de eis van de Amerikaanse president Obama om een onmiddellijk staakt het vuren te accepteren. Volgens rapporten in de Israëlische media had Obama deze eis op tafel gelegd tijdens een telefoongesprek met premier Netanyahu.

    Obama kwam in actie nadat eerdere pogingen van zijn minister van Buitenlandse Zaken John Kerry om een staakt-het-vuren te bereiken, waren mislukt. Hamas wilde niets van een staakt-het-vuren weten en schond ook de gevechtspauzes die door Israël op verzoek van de VN in acht werden genomen. Israël kon vorige week niet ingaan op de voorstellen van Kerry omdat die te veel elementen bevatten die onacceptabel waren, zoals het accepteren van Hamas als een legitieme onderhandelingspartner. Hamas staat immers op de lijst van verboden terroristische organisaties in zowel de VS als de EU.

    Obama’s interventie leidde opnieuw tot fricties in de relatie tussen Israël en de Verenigde Staten. Dat kwam op donderdag opnieuw aan het licht tijdens een persconferentie in het Witte Huis. Woordvoerder John Earnest veroordeelde een aanval op een VN-school in Gaza waarbij 16 Palestijnen omkwamen. Hij deed een dringend beroep op Israël om de hoge standaard die men zichzelf had opgelegd betreffende het voorkomen van burgerdoden na te leven. “Er is duidelijk meer dat men kan doen om de veiligheid te verzekeren van onschuldige burgers”, verklaarde Earnest.

    De secretaris van de VN Ban Ki Moon schaarde zich eerder ook in het koor van criticasters en veroordeelde Israël voor de aanval op de VN-school. Uit Europese hoofdsteden kon men soortgelijke veroordelingen optekenen. De internationale steun voor de Israëlische actie tegen Hamas in Gaza was dus duidelijk aan het afbrokkelen. Waarom dit gebeurde is simpel te verklaren; het oplopende dodental onder de Palestijnen in Gaza. Er werden voortdurend vergelijkingen gemaakt met het relatief lage aantal doden aan Israëlische zijde. Dat zou bewijzen dat het Israëlische optreden buiten proporties is.

    Er is echter een verschil tussen buitenproportioneel optreden en asymmetrische oorlogsvoering. In het geval van de oorlog in Gaza is er sprake van asymmetrie en niet van een buitenproportioneel optreden. De IDF beschikt over precisiewapens en maakt gebruik van een uniek waarschuwingssysteem dat burgers in Gaza waarschuwt voor een op handen zijnde aanval. Verder heeft de IDF een anti-raket-systeem (Iron Dome) dat in meer dan 90% van alle gevallen voorkomt dat een door Hamas afgeschoten raket Israëlische burgers treft. Hamas heeft geen enkele voorziening getroffen die de burgers in Gaza moet beschermen en gebruikt juist burgers en burgervoorzieningen als wapens in de strijd tegen de IDF.

    Het relatief hoge dodental aan Palestijnse kant verdient dan ook nadere toelichting. Een eerste oorzaak hiervan is het aantal raketten dat binnen Gaza ontploft. Op woensdag landde bijvoorbeeld 37% van de 130 raketten die Hamas op Israël afschoot in Gaza. Aangezien Hamas de meeste van die raketten afschiet vanaf locaties in woonwijken is de kans groot dat de eigen burgerbevolking wordt getroffen.

    Zo werd bijvoorbeeld op maandag gemeld dat Israël een luchtaanval op het al-Shifa ziekenhuis in Gaza had uitgevoerd waarbij minstens 30 Palestijnen gedood werden. Ook werd een aanval op een park waarbij 8 burgers de dood vonden toegeschreven aan Israël. In beide gevallen ging het om een raket van Hamas die explodeerde kort na de lancering. Een aanval op het al-Shati vluchtelingenkamp werd ook toegeschreven aan Israël maar bleek ook het werk van Hamas, zo meldde de Italiaanse journalist Barbati.

    De tweede reden is de wijze waarop Hamas oorlog voert. Er is van verschillende zijden gerapporteerd dat Hamas VN-scholen en -klinieken gebruikt als wapenopslagplaatsen en lanceerplekken voor raketten. UNRWA heeft al drie keer gerapporteerd dat Hamas raketten had opgeslagen in haar scholen. Hamas gebruikt deze scholen of de gebouwen naast die scholen ook om Israëlische posities te schieten. Dit is bevestigd door John Ging, de directeur van OCHA – het VN-kantoor dat humanitaire hulp coördineert.

    Tot slot dient opgemerkt te worden dat de cijfers over het dodental en het aantal burgers onder hen onbetrouwbaar zijn. De Palestijnen hebben eerder bewezen dat men loog over het aantal terroristen onder het dodental. In 2009, tijdens operatie Gegoten Lood, meldde Hamas dat 49 van haar leden onder de meer dan 1100 Palestijnse doden waren. Later gaf de organisatie toe dat het aantal tussen de 600 en 700 lag (Israël hield altijd al een aantal van 709 aan).

    Ook nu zijn er aanwijzingen dat minstens de helft van de doden leden van terroristische organisaties zijn en dat het aantal doden lager is dan wordt opgegeven. Hamas bewerkt dus de wereldopinie op sinistere wijze en klaarblijkelijk opnieuw met succes. De vraagt rijst echter waarom intelligente diplomaten en politici zoals Ban Ki Moon en Barack Obama opnieuw in dezelfde val trappen en Israël kapittelen wanneer men de beschikking heeft over de bovenstaande informatie. Verder valt het juist nu op dat de VN en een groot deel van de Westerse wereld opnieuw een obsessie vertonen met Israël en het land beoordelen met dubbele maatstaven.

    De afgelopen week werden in Syrië 1700 mensen gedood in de strijd tussen Assad en de oppositie. Ook werden opnieuw massamoorden gemeld in Irak waar ISIS honderden sjiieten en christenen op gruwelijke wijze executeerde. Deze misdaden waren geen reden voor een bijzondere zitting van de VN Veiligheidsraad of het instellen van een onderzoek door de VN Mensenrechtenraad.

    Dezelfde diplomaten en politici weten ook dat de VS en haar bondgenoten in de NAVO in vergelijkbare gevallen zoals in Afghanistan en Irak werkelijk buitenproportioneel geweld gebruikten dat tot een relatief veel hoger dodenaantal onder burgers leidde. Bovendien werd toen niet geprobeerd om de strijd tegen vergelijkbare islamitische groeperingen zoals de Taliban en Al Qaida met een wapenstilstand te beëindigen.

    Door Israël herhaaldelijk te dwingen een staakt-het-vuren te accepteren op een moment dat Hamas een beslissende nederlaag toegebracht kan worden ondergraaft de internationale gemeenschap niet alleen de positie van de Joodse staat. Dit is namelijk hét moment waarop Israël een einde zou kunnen brengen aan het Hamas-regime en daarmee eindelijk een einde aan de raketterreur die Israël al twaalf jaar teistert.

    Een Israëlische overwinning op Hamas zal echter vrijwel zeker ook regionale gevolgen kunnen hebben. Ten eerste voor de dreiging die andere islamistische groeperingen zoals Hezbollah en ISIS voor Israël vormen. En ten tweede voor de toekomst van de landen rond Israël zoals Egypte dat zijn eigen strijd voert tegen islamisten in de Sinaïwoestijn en van Jordanië dat wordt bedreigd door ISIS.

    Hamas, Hezbollah en ISIS hebben dezelfde fascistische ideologie gemeen en vormen een bedreiging voor de wereldvrede. Van de internationale gemeenschap zou verwacht mogen worden dat men Israël steunt in de strijd tegen deze groeperingen. In plaats daarvan zien we keer op keer dat men een Israëlische overwinning blokkeert en niets doet om de wapenwedloop en de opkomst van het islamitische fascisme in het Midden-Oosten te stoppen.

     

    Foto: de Israëlische VN-ambassadeur Eviator Manor in Genève. © Fabrice Coffrini/AFP

    Over de auteur