fbpx
  • Zonsopkomst boven het Meer van Galilea. | Foto: Ksenia Smirnova/CC Flickr.com
  • Israëlnieuws via Whatsapp

  • Nieuws

    Het geheim van Israel (16) – De verwerping van Jezus

    Ds. Henk Poot - 2 oktober 2014

    Het is inmiddels duidelijk geworden dat het evangelie ook verkondigd moet worden aan de volkeren buiten Israël. Als je kijkt wat er in Jesaja 49 geschreven staat over de roeping van de Messias, krijgt de derde missie voorrang: Vanuit Jeruzalem moet de naam van God bekend gemaakt worden in heel de wereld.

    Op zichzelf is dat volkomen in lijn met wat de profeten gezegd hebben en het heeft ook alles te maken met de verkiezing van Israël in de weg van de heilsgeschiedenis: Het gaat God uiteindelijk in de verkiezing van Israël om de wereld. Niet alleen zijn volk, maar alle naties van de aarde zullen zich ten slotte voor God neerbuigen. En zo vertrekt het evangelie voor haar lange reis door de wereld.

    Ondertussen tekent zich echter een dramatische ontwikkeling af: Het inzamelen van de volkeren betekent voor veel Joden dat zij niet langer meegaan. Dat is nog niet algemeen: De moedergemeente zal nog decennia lang de Joods-christelijke gemeente in Jeruzalem blijven, en Paulus spreekt in de Romeinenbrief over ‘enkele van de takken die zijn weggebroken’(Romeinen 11:17), maar de toon is wel gezet.

    Het is belangrijk om te beseffen dat niet Jezus zelf het breekpunt is, tenminste voorlopig – in onze tijd zal dat anders liggen. En waarschijnlijk heeft dat alles te maken met het feit dat de kerk uit de volkeren eeuwenlang Jezus heeft losgemaakt van zijn volledige profetische roeping voor Israël – het echte breekpunt is de komst van niet-Joden als volgelingen van Jezus.

    Als je het boek Handelingen van de apostelen leest, valt je op dat Paulus Sjabbat aan Sjabbat in synagogen in verschillende plaatsen ongestoord en met instemming over Jezus kan spreken, maar dat er pas een conflict ontstaat als niet-Joden tot geloof komen (Handelingen 13:43,44; 22:22!).

    De oorzaak van de verwerping van het evangelie is de vrees voor vermenging en een verlies van de unieke plaats van Israël. Na de confontatie met het Hellenisme (Zie Het geheim van Israël 11), zit de angst er goed in. Nu hebben de Joden er geen moeite mee als niet-Joden zich in de synagoge laten zien en sympathiseren met het Joodse geloof. Overal horen we van de zogenaamde Godvrezenden en Jodengenoten.

    Maar de apostelen gaan een flinke stap verder: Niet-Joden worden uitgenodigd om volledig deel uit te maken van het volk van God – en dat is enorm belangrijk – zonder uiteindelijk over te gaan tot het Jodendom! De apostelvergadering in het jaar 46 had daartoe besloten! (Handelingen 15). Niet-Joodse volgelingen van Jezus zouden niet de verplichting hebben de wet te houden, die aan Israël geschonken was. Met die boodschap worden Paulus en Barnabas ook uitgezonden door de vergadering in Jeruzalem.

    Het is dit besluit wat zal leiden tot grote verwarring. De Joden verwijten Paulus dat hij overal afval leert van de heilige wet van God (Handelingen 21:28). Deze verdenking leeft zelfs bij de Joods-christelijke gemeente in Jeruzalem. Als Jakobus Paulus opwacht bij zijn terugkeer in Jeruzalem, zegt Jakobus: “nu heeft men hun van u verteld, dat gij alle Joden onder de heidenen afval van Mozes leert door te zeggen, dat zij hun kinderen niet hoeven te besnijden” (Handelingen 21:21). Het besluit zal zelfs de kiem leggen voor de definitieve breuk tussen de kerk en Israël.

    Paulus worstelt met de verwerping van Jezus door zijn eigen volk. In Romeinen 9 – 11, zal hij daar uitgebreid op ingaan. Het antwoord dat hij formuleert is: De verwerping van Jezus (niet door Jezus! Romeinen 11:15) betekent niet dat God Israël verstoten heeft. God zelf heeft er de hand in. Het is tijdelijk. Het staat in dienst van de gang van het evangelie naar de wereld.

    De inzameling van de volkeren is dus niet alleen voor Joden een breekpunt, maar dit breekpunt zelf staat in het teken van het bereiken van de volkeren met het evangelie. Prachtig brengt hij dit alles onder woorden in Romeinen 11:28: ‘Zij zijn naar het evangelie vijanden – om uwentwil – naar de verkiezing zijn zij geliefden om der vaderen wil’.

    Over de auteur