fbpx
  • Israëlnieuws via Whatsapp

  • Nieuws

    Jom Kipoer

    Joanne Nihom - 3 oktober 2014
    10444555_10152272041607583_5249486889633273914_n

    ‘De Jom Kippoer oorlog moet de laatste oorlog zijn’ | Schilderij: Yuval Doron

    Vanavond begint begint Jom Kipoer, Grote verzoendag, de heiligste dag van het Joodse jaar.

    Jom Kipoer gaat over verzoening voor tegen G’d begane zonden in het afgelopen jaar. Over fouten die we tegenover onze medemens hebben gemaakt. Het is een gebruik om vóór Jom Kipoer vrienden, familieleden en kennissen vergeving te vragen voor wat je niet goed hebt gedaan of gezegd en alle nare gevoelens die in het afgelopen jaar zijn ontstaan weg te nemen.

    Jom Kipoer is de dag die door G’d als Zijn dag voor vergeving is gekozen. Om zo geconcentreerd mogelijk te zijn bij deze dag van vergeving kent Jom Kipoer vijf verboden: op eten, drinken, (ook de mond wordt niet gespoeld), op leren schoenen lopen (ook niet op schoenen waarin leer is verwerkt), op het contact tussen man en vrouw, en op zich wassen, alleen de vingers en oogleden mogen ‘s morgen gewassen worden.

    Religieus of niet-religieus, Jom Kipoer is voor iedereen een bijzondere dag. Het is de dag dat Israël letterlijk even stilstaat. Het openbaar leven ligt volledig plat. Winkels en restaurants zijn dicht. Er rijden geen bussen of treinen. Er zijn geen televisie-uitzendingen en ook de radio zwijgt. Wegen zijn uitgestorven. Niemand rijdt. Voor de kinderen is Jom Kipoer een feest. Op deze dag kunnen ze overal fietsen en hebben de dag van hun leven.

    Ik ben de hele dag in de synagoge, zoals zoveel Joden op deze wereld. Voor mij is het een van de meest spirituele dagen van het jaar. Een etmaal lang niet eten, niet drinken … maar bidden, bezinnen en nadenken. Eigenlijk zou zo’n dag er iedere maand moeten zijn.

    Maar Jom Kipoer is ook de herinnering aan de Jom Kipoeroorlog uit 1973. De Jom Kipoeroorlog (die ook Oktoberoorlog wordt genoemd) was een oorlog tussen Israël en de Arabische staten Egypte en Syrië. De oorlog duurde van 6 tot 25 oktober 1973 en wordt zo genoemd omdat deze uitbrak op Jom Kipoer, Grote Verzoendag. Israël werd door de aanval van Egypte en Syrië volledig overrompeld en veel Israëlische soldaten verloren hun leven.

    Oud-Nederlander Salo Soesan vocht in die oorlog. Nog ieder jaar bezoekt zijn eenheid de families die toen een zoon of broer verloren. “Het is lang geleden en de pijn en het verdriet zijn minder, maar het blijft een onderdeel van ons leven”, aldus Salo. Zijn eenheid bestond uit vierenvijftig soldaten en al tijdens de eerste anderhalf uur van de oorlog werden veertien soldaten gedood.

    “Het begin van de oorlog was een slachtveld. In totaal zijn van onze eenheid achttien jongens omgekomen en drieëndertig gewond geraakt. Het bezoeken van hun families voel ik niet als een verplichting. Het is iets dat ik doe, ieder jaar weer, al eenenveertig jaar lang.

    Waarom? Ik had ook slachtoffer kunnen zijn. Doordat zij hun leven gaven, leef ik nog. Sinds 1973 is Jom Kipoer voor mij een dag met dubbele gevoelens. Aan de ene kant is er het religieuze, dat ik van huis uit mee heb gekregen: het vasten en naar de synagoge gaan. Maar na alles wat ik mee heb gemaakt, is het religieuze er een beetje af.

    Natuurlijk hebben we in ons leven allemaal onze problemen en onze uitdagingen. Maar als ik denk aan de soldaten die met hun gebedskleed om werden neergeschoten, dan is daar geen enkele gerechtvaardigdheid voor, dan kan ik niet anders denken dan ‘waar was G’d?’”

    Over de auteur