fbpx
  • - Foto: CvI
  • Israëlnieuws via Whatsapp

  • Nieuws

    Oude en nieuwe gelovigen

    Ds. Henk Poot - 30 april 2015

    De grote vraag is of er in de loop van de tijd iets veranderd is in het denken van de kerk over Israël. Iets in de geloofsleer dat de kerk is binnengeslopen, misschien wel onbewust, wie weet, iets wat de generaties en eeuwen door is verder gedragen en zich zo heeft genesteld in het denken van christenen dat sommigen met een oprecht geloof in God en Jezus hun schouders ophalen bij het woord Israël.

    Laten we eerst eens gaan kijken hoe de situatie was niet lang na opname van Christus in de hemel. In het jaar 46 van onze jaartelling ziet het er ongeveer zo uit:
    Er is een groep van duizenden Joden in Jeruzalem die gelooft dat Jezus de beloofde Messias is en dat met Hem het einde van de heilsgeschiedenis is ingegaan.

    Deze Joden leven als Jezus: Ze houden de Sjabbat in ere, maar komen ook samen op de eerste dag van de week als herinnering aan de dag van de opstanding van hun Meester. Zij eten koosjer, laten hun kinderen besnijden, maar ze kennen ook de doop als het laatste reinigingsbad voor de komst van het Koninkrijk.

    Een van die vragen was de verhouding tussen Israël en de nieuwe gelovigen uit de volkeren.

    Zij weten dat het Nieuwe Verbond is ingesteld door Jezus en bekrachtigd is door zijn offer en zij leven uit de gaven van dat Nieuwe Verbond: De vergeving van hun zonden en de kracht van de Heilige Geest. Zij kennen een grote onderlinge liefde, volharden in het gebed en houden vast aan het evangelie van de leiders van hun gemeenschap, de apostelen.

    De toekomst die zij voor ogen hebben is de toekomst zoals God die beloofd heeft door de profeten. Jeruzalem zal hersteld worden, de dagen van het paradijs zullen aanbreken, Israël zal bevrijd worden van haar vijanden en alle stammen van Israël zullen uiteindelijk worden vergaderd en thuis komen in het beloofde land. Het evangelie van de apostelen is niet in tegenspraak met deze toekomstverwachting. Niemand weet wanneer het zover zal zijn, maar de apostelen spreken erover dat de tijden kort zijn en dat het einde der eeuwen over hen gekomen is.

    Wennen
    Waar de meesten aan moeten wennen is dat er nog een belofte is vervuld waarover de profeten gesproken hadden. Gods naam zou bekend worden in heel de wereld en de naties van de wereld zouden de God van Israël gaan belijden als de enige en levende God.

    Van de weg van het evangelie naar de volkeren had Petrus getuigd, maar meer nog dan hij de nieuwe apostel Paulus. Zijn bediening stond helemaal in het teken van de heidenen. Het bracht ook nieuwe vragen met zich mee. Een van die vragen was de verhouding tussen Israël en de nieuwe gelovigen uit de volkeren. Moesten deze gelovigen Jood worden met alles wat God aan het Joodse volk had opgedragen?

    Dat de gelovige heidenen tot Israël verzameld werden, was wel duidelijk, de apostel Paulus sprak over het beeld van de edele olijfboom, beeld van Israël, waar de heidenen als wilde takken werden ingeënt, maar betekende dat ook dat zij voluit Jood zouden worden. Moesten zij ook besneden worden en zich houden aan alle wetten die God zijn volk had opgedragen?

    Het antwoord op die vragen was niet eenvoudig. Sommigen beweerden dat heidenen, die door hun geloof in de God van Israël bij Israël gebracht werden, zich moesten beijveren om Gods wetten voor zijn volk na te volgen. Anderen vonden van niet. Zij meenden dat er een verschil moest blijven en dat men niet verder moest gaan dan hen die wetten op te dragen die golden voor de vreemdeling die zich bij Israël zou aansluiten. De Thora gaf daar in verscheidene teksten aanwijzingen voor.

    Nieuwe stroming
    Tijdens een conferentie in Jeruzalem wordt tot het laatste besloten. Ondertussen betekende dat nogal wat voor de identiteit van Israël. De Kahal YHWH, de gemeente van de Here, Israël bestond al sinds eeuwen uit verschillende geloofsstromingen.

    Er waren Farizeeërs en Sadduceeërs en Essenen, maar nu was er binnen die ene Gemeente dus ook een steeds groter wordende stroming van mensen die geloofden dat Jezus van Nazareth de Messias was en dat het Koninkrijk voor de deur stond en er waren nu talrijke heidenen die met een beroep op de naam van Jezus zich ook beschouwden als deel van het uitverkoren volk van God.

    Er waren altijd wel mensen geweest die sympathiseerden met het Jodendom, maar dit ging verder. Bovendien woonden deze mensen verspreid over het Romeinse rijk. Of ze nu in Efeze, Antiochië of Rome woonden, zij wisten zich geleid door de apostelen van Israël en geleid ook door de broeders en zusters in Jeruzalem. De grote vraag was alleen of de synagoge bij hen om de hoek zo ook tegen hen aan keek?

    Hoe het ook zij, vijftig jaar later is de situatie compleet veranderd.

    BEKIJK ALLE ARTIKELEN IN DEZE SERIE

    Over de auteur