fbpx
  • joden en Arabieren winkelen gemoedelijk samen in een supermarkt in Gush Etzion. - Foto: Flash90
  • Israëlnieuws via Whatsapp

  • Nieuws

    Een ervaring rijker

    8 juli 2015

    Ik ben weer een nieuwe ervaring rijker na mijn verblijf van zeventien dagen in Israël en ben veilig terug gekeerd in Nederland. Een fantastisch mooie tijd ligt achter mij. Ik heb een samenleving aangetroffen waarin mensen (Joden en moslims) zeer ontspannen en vriendelijk met elkaar omgaan.

    Ik heb daar in Nederland een heel ander beeld over ontwikkeld op basis van hetgeen ons door de media wordt doorgegeven. In Nederland komt informatie door die zich beperkt tot de negatieve berichten terwijl er ook zoveel goeds gebeurt. Die positieve geluiden horen we niet. Ik heb dat nooit zo duidelijk aan den lijve ervaren als tijdens deze reis.

    Ik heb deze keer uitgebreid de kans gekregen om dit te horen en te zien op de rondreis die ik samen met mijn Israëlisch-Joodse vriendin Chaya heb gemaakt. Ik leerde haar kennen in 2012 op een reis waar ik de tourleader was en zij de gids. De afgelopen jaren groeide er een vriendschap. Zij heeft ze mij het “gewone dagelijkse leven” in Israël laten zien en ervaren. Ik heb van haar veel geleerd over het Jodendom.

    Ik heb geprobeerd om iets te leren van de Israëliërs die altijd de positieve kanten blijven benoemen en een onvermoeibare drang hebben om van de toekomst het allerbeste te maken.

    Chaya heeft 24 uur per dag al het Hebreeuws voor mij vertaald – tot en met de nieuwsberichten op radio en televisie – waardoor ik Israël niet alleen heb gezien maar ook daadwerkelijk heb beleefd oftewel aan den lijve heb ‘gevoeld’. Door haar verhalen en die van andere mensen, heb ik een beter beeld gekregen over het Israël zoals het werkelijk is – en ook de achterliggende gedachten en gevoelens die het dagelijkse leven bepalen heb ik beter leren begrijpen. Het was een verrijkende reiservaring en ik voel mij een gezegend mens dat ik dit heb mogen meemaken!

    Ik was voor de elfde keer in Israël. Ik heb deze keer meer dan andere keren ervaren dat ik terug kwam in een ‘vrij’ land. Ik heb deze zeventien dagen de dreiging van oorlog en geweld meer gevoeld – doordat ik daar meer bij bepaald werd. Ik voelde me minder toerist en meer onderdeel van de samenleving. Een unieke ervaring, maar ik merk bij mezelf dat het impact heeft om bijvoorbeeld in Sderot of Askhelon op een terrasje te zitten terwijl daar een paar dagen terug de mensen nog de schuilkelders in gevlucht zijn vanwege neerkomende raketten uit Gaza.

    Het is ingrijpend om in een gebied te zijn dat wij op het Acht uurjournaal als een oorlogsgebied voorgeschoteld krijgen. Een jong serveerstertje vertelt dat het leven zwaar is maar dat men met deze spanning, als men hier wil wonen, om moet leren gaan. Het is best ontroerend om de mensen hierover te horen vertellen en dat doet iets met je gevoel. Ook is het bijzonder om het afgaan van het luchtalarm te ervaren – ook al is het (maar) een oefening, om het overvliegend luchtverkeer over de Golan te horen en te zien, zonder te weten wat er aan de hand is – en om contact te hebben met de soldaten – die momenteel in grote getale te zien zijn op straat en die je overal waar je bent willen beschermen en zeer hulpvaardig zijn. Jonge jongens die hun leven riskeren voor de veiligheid van hun volk. Ik heb daar heel veel respect voor.

    En dan zijn er de bunkers in het open veld waar je kunt schuilen bij een aanval uit de lucht en de schuilkelders in de woonwijken en de huizen. In de gebieden met de meeste dreiging hebben de huizen een betonnen kamer die bij het huis is aangebouwd. In de speeltuintjes in de woonwijken zijn de schuilplaatsen ‘verstopt’ in de speelattributen om de traumatische ervaring voor de kinderen zo beperkt mogelijk te houden, voor zover dat mogelijk is.

    Als een oorlogsdreiging constant boven je hoofd hangt, praat je wel anders dan dat wij Nederlanders doorgaans doen. Wij hebben op een veilige afstand gemakkelijk praten. Waar gaat het hier precies over en hoe gemakkelijk oordelen we niet over het politieke handelen van Israël. Ik heb geprobeerd om iets te leren van de Israëliërs die altijd de positieve kanten blijven benoemen en een onvermoeibare drang hebben om van de toekomst het allerbeste te maken. Een levenskunst die ze zich eigen hebben gemaakt door de jaren van de geschiedenis heen. Een mooi voorbeeld zijn ze voor velen!

    Bid dat de Israëli’s zich ondanks de moeiten van het bestaan in Israël, positief mogen blijven. Bidt dat wij met respect en liefde naar Israël zullen blijven kijken.Meer gebedspunten Als ik in Israël ben voel ik Gods aanwezigheid. Op deze reis heb ik de nabijheid van God ervaren en ik heb mij geen moment onveilig gevoeld. Ook niet op Palestijns grondgebied en ook niet bij de noodzakelijk strenge controles op de luchthaven.

    Ik zou direct weer terug willen gaan naar Israël. Omdat ik het volk Israël wil steunen en omdat ik mij met het volk van God verbonden voel. Ik ben niet bang (geweest) en weet zeker – dat God Zijn volk zal beschermen, hoe het ook zij – en wat er ook gebeurt. Ik nodig iedereen uit om dit mooie land te bezoeken en de mensen daar persoonlijk te spreken, Gods aanwezigheid te ervaren en kennis te maken met het ‘ware’ Israël! En vooral om te letten op de positieve kanten!

    Onze steun, ons begrip, respect en gebed vraag ik voor al die mensen – zowel Joden als Moslims – die in deze situatie leven en hier mee om moeten (leren) gaan. Laten wij proberen om met respect en liefde te kijken naar alles wat zich afspeelt in Israël. Dat is wat het volk nodig heeft en van ons vraagt.

    Over de auteur