fbpx
  • Kinderen schuilen onder hun tafeltjes tijdens een raketalarm in Israël. - Foto: Uri Lenz/Flash90
  • Israëlnieuws via Whatsapp

  • Nieuws

    Het went nooit

    Joanne Nihom - 2 september 2015

    Gisteren was de eerste officiële schooldag in Israël na de zomervakantie. Dat is altijd een feestelijke gelegenheid. Gisteren klonk om 05.20 uur ook de code rood sirene in het zuiden van Israël. De eerste keer in september, de zoveelste keer dit jaar.

    Het afgaan van de sirene, of er wel of niet een raket ergens terechtkomt, is een traumatische gebeurtenis voor kinderen. Ook al is het de honderdste keer. Het went nooit.
    In de meeste gevallen bombardeert het Israëlische leger Gaza na een raketaanval. Een vergeldingsactie. Een traumatische gebeurtenis voor kinderen in Gaza. Ook al is het het zoveelste bombardement. Het went nooit.

    Wat ook nooit went is vervolgens de politieke reactie. Beschuldigingen over en weer. Veroordelingen over en weer. Nog meer haat. Nog meer onbegrip. Ergens zal iemand best wel gelijk hebben. Het hangt er vanaf achter wie je staat, in wie je gelooft en steunt.

    Maar is dat nou echt nog belangrijk. Terwijl de ‘volwassenen’ oorlog voeren, groeien aan beide kanten hele generaties kinderen op met levenslange trauma’s en angsten.

    De VN houdt zich bezig met Zwarte Piet. Laat de VN eens objectief, zonder oordeel, zonder politiek, ‘de volwassenen’ oproepen wakker te worden en ze te dwingen voor een betere toekomst voor de kinderen in Israël en in Gaza te zorgen. Laat de VN ‘ergens’ een tafel neerzetten waar de betrokken partijen naast elkaar plaats nemen. En, totdat er een oplossing is, mag niemand de tafel verlaten.

    Gekker dan de wereld nu is, kan het toch niet worden. Dus misschien is dit helemaal niet zo’n raar voorstel.

    Over de auteur