fbpx
  • De familie Korobka vlak voor hun vertrek naar Israël. - Foto: CvI
  • Israëlnieuws via Whatsapp

  • Nieuws

    Met Gods hulp van Lugansk naar Kiev

    Koen Carlier - 1 oktober 2015

    Onlangs hielpen we de Joodse familie Korobka, vijf personen in totaal, om alija te maken (terugkeer naar Israël). Zij waren gevlucht uit Lugansk in het oosten van Oekraïne en woonden tweeëneenhalve maand in onze schuilplaats in Kiev voordat al hun papieren in orde waren. Op de dag van hun vertrek vertelde deze familie dat zij graag wilden dat de andere helft van hun grote familie zich bij hen zou voegen in Israël.

    Door de huidige situatie in het bezette gebied is er geen legale route om het gebied te verlaten – niet met de bus of de trein! Dank God voor de vrijwilligers die deze uitdaging op zich nemen! De chauffeur haalde de familie Zolotarev en een andere vrouw op, zes mensen in totaal. De chauffeur kon ze alleen naar de Russische grens brengen zonder het gebied van de Rusland te verlaten. Om eerlijk te zijn is dit maar een zeer korte schets van een zeer grote operatie.

    Niet-officiële grensovergangen
    De chauffeur haalde de mensen op in Lugansk, reed naar Rusland via de niet-officiële grensovergang – er zijn namelijk geen officiële grensovergangen meer tussen het bezette gebied in Oekraïne en Rusland. Vervolgens reed hij zevenhonderd kilometer naar de dichtstbijzijnde grensovergang met Oekraïne, dat is bij Goptivka. Daar zouden wij hem ontmoeten. Wij kwamen uit Kiev, dat is zo’n 1100 kilometer naar Goptivka, we gingen de grens over en Rusland binnen. Het probleem was dat we geen telefoonnummer hadden van de vrijwillige chauffeur. We hadden afgesproken om elkaar rond een uur ’s nachts bij de Russische douane te ontmoeten.

    We vroegen of God met Zijn Heilige Geest al onze stappen wilde leiden om de ontmoeting te doen slagen. Toen wij – Nataliya en Nikolay – uit Kiev bij de Russische grens kwamen, moesten we ongeveer acht uur wachten. En laat er geen misverstand over bestaan, we waren bezorgd voor de mensen die zo lang moesten wachten om de grens te kunnen oversteken. Een van de passagiers was aan bed gekluisterd – hij is epileptisch en zwakbegaafd – en er was een klein meisje van vier jaar, Dasha, die nog maar een maand geleden een maagoperatie had ondergaan. Uiteindelijk, ondanks alle moeilijkheden, konden we de grens oversteken van Rusland naar Oekraïne.

    Wonder
    De bedlegerige passagier wordt in het busje getild om naar Kiev vervoerd te worden.Tijdens ons ‘bezoek’ aan Rusland en terugkeer naar Oekraïne gebeurde er een wonder. Op het moment dat we Rusland binnen waren kregen we een telefoontje van de chauffeur die ons vertelde dat hij net bij de douane was. En daar moet ik dan wel bij vertellen dat het op dat moment zeven uur in de ochtend was! Ook zij hadden al eerder die grens moeten oversteken tussen Lugansk en Rusland. Toen we elkaar ontmoetten, laadden we zowel de bagage als de mensen over naar ons busje en gingen we naar Oekraïens grondgebied.

    We hadden te horen gekregen dat er moeilijkheden konden zijn aan de grens, omdat iedereen weet dat er geen officiële toegang is vanuit Lugansk. Maar hoe dan ook, wij wisten dat er op dat moment veel mensen voor ons aan het bidden waren. Toen ik de documenten aan de beambte overhandigde, kreeg ik de mededeling dat vanaf nu iedere passagier een formulier moet invullen, een boete moet betalen en dat ik persoonlijk als een privéchauffeur problemen zou krijgen. Ik zei de man: “We zijn er klaar voor om te wachten, om welke papieren dan ook te tekenen en om alles te doen wat nodig is, maar wees alstublieft barmhartig. We hebben een klein kind en een bedlegerige passagier bij ons.” En voorzichtig voegde ik daaraan toe: “Wij wilden niet dat deze oorlog begon. De burgers moeten niet lijden. Zij ontvluchtten het schieten om in veiligheid te komen.” Ik liep zachtjes weg van het raampje waar de beambte achter zat en ik droeg in mijn hart opnieuw de hele situatie op aan God.

    Die dag stond er een koude wind en het was inmiddels zestien uur geleden dat beide busjes – zowel die uit Lugansk als die uit Kiev – van huis waren vertrokken. We stonden te bevriezen van de kou! Maar toen gebeurde er opnieuw een wonder. De beambte riep me, gaf me alle paspoorten terug en zei met zachte stem: “Een vlotte thuisreis gewenst!”

    Dank aan God
    Bij de grens tussen Rusland en Oekraïne.Op dat moment was onze dank aan God eindeloos. Snel stapten we in de auto, gingen naar het dichtstbijzijnde benzinestation en hadden we tezamen een werkelijk uitstekend ontbijt. Alle passagiers waren opgewonden – zoals kinderen – over alles wat ze zagen: de vele auto’s en mensen die ze in de straten zagen. Ze waren het niet meer gewoon om dergelijke dingen te zien. Ze konden gewoon niet geloven wat ze zagen, toen we ze naar de schuilplaats in Kiev brachten. Vanaf die dag begonnen we het proces om alle papieren voor de familie Zolotarev in orde te kregen. Op 16 september kregen ze groen licht voor hun vertrek naar Israël van het consulaat. Met Gods hulp maken ze binnenkort alija.

    Dank u!
    Vanaf deze plek een enorm ‘dank u’ aan een ieder die in gebed naast ons stond! Jeremia 31:8 zegt: “Zie, Ik doe hen komen uit het land van het noorden, Ik zal hen bijeenbrengen van de uithoeken van de aarde; onder hen zijn blinden en verlamden, zwangeren en barenden met elkaar: met een grote menigte zullen zij hierheen terugkomen.” Wij hebben waarlijk Gods machtige hand gezien in deze situatie en wij voelden dat Hijzelf streed voor zijn volk die nacht!

    Voorzien in vervoer
    Voorzien in vervoer naar de Israëlische ambassade en de luchthavens. Meer en meer mensen willen hun documenten in orde brengen om Oekraïne te kunnen verlaten en te gaan naar Israël. Vanwege de enorme afstanden die de mensen moeten reizen om de ambassade of het consulaat in hun regio te bereiken, helpt Christenen voor Israël met het vervoer met behulp van eigen busjes of door het huren van kleine en grote bussen om groepen naar de ambassade of de luchthaven te brengen. De gemiddelde kosten voor een persoon zijn € 135. Help alstublieft ons alijawerk.

    Over de auteur