• Israëlnieuws via Whatsapp

  • Nieuws

    ‘EU-etiketteringsbeleid is strafbaar’

    19 november 2015

    Eugene Kontorovich, een rechtsgeleerde met onder andere het internationaal rechtals specialisme, publiceerde vorige week een opinieartikel in de New York Times dat verzet zou kunnen oproepen in Brussel. Het stuk van Kontorovich met als titel “Europa plakt Israël een fout etiket op“, leest de Europese Commissie de les voor het breken van de wetten van de EU in zijn ijver om de Joodse Staat aan te vallen.

    Kontorovich schrijft dat “Diplomaten in Brussel en nongouvernementele organisaties hebben duidelijk gemaakt dat meer dwingende maatregelen zullen volgen”. Dit duidt erop dat de EU gestart is met een “proces om een juridisch getto rond Israël te bouwen, waarbinnen een speciale set van regels van toepassing is”.

    “De grondleggende overeenkomsten van de Europese Unie vereisen consistentie in regelgeving.”

    “Kontorovich merkt op dat “de Europese Unie, Marokko – dat uitgebreide handelsbetrekkingen met Europa heeft, maar de Westelijke Sahara sinds 1975 heeft bezet en uitgebreid bevolkt heeft met kolonisten – toestaat om producten vanuit deze bezette gebieden te exporteren met het etiket ‘made in Marokko’ en hij wijst er op dat “wanneer de Commissie daarop wordt aangesproken ze formeel verklaart dat het labelen van zulke goederen als “made in Marokko” niet misleidend is en in overeenstemming is met Europese handelsovereenkomsten”.

    Maar wacht even, er is nog veel meer: Europese gerechtshoven hebben de opvatting van de Europese Commissie beoordeeld en afgewezen, namelijk: om de ‘bescherming van consumenten’ uit te breiden, zodat het winkelend publiek kan beslissen om wel of niet Israëlische producten te kopen .

    “Juist vorig jaar oordeelde het Britse Hooggerechtshof in een zaak die Ahava schoonheidsproducten uit de ‘Westbank’ betrof, dat “er geen basis bestond om te zeggen dat de gemiddelde consument zou worden misleid door een label “made in Israël”.

    Kontorovich stelt dat, zoals de EU besliste in het geval van Marokkaanse producten uit de Westelijke Sahara, evenzo hield het Hof in Groot Brittannië staande dat het label “niet misleidend was met betrekking tot zowel de Britse wetgeving als die van de Europese Unie”.

    Hij stelt dat “het probleem niet is dat de Europese Unie in gebreke blijft om in sommige gevallen zijn eigen standaard te handhaven, zoals in dat van Marokko, maar dat de Unie in andere gevallen expliciet het bestaan van een dergelijke standaard ontkent.

    Dit is naar de mening van Kontorovich “met recht een echte wetsovertreding. De grondleggende overeenkomsten van de Europese Unie vereisen consistentie in regelgeving. En discriminatie van handelspartners betekent een kernovertreding van de Algemene Overeenkomst van Tarieven en andere overeenkomsten van de Wereld Handelsorganisatie.

    Hoe moet de VS reageren op deze klaarblijkelijke overtreding van de eigen handelswetten van de EU? Nog afgezien van de internationale overeenkomsten die de EU ondertekend heeft?

    Op woensdag vertelde Mark C.Toner, de plaatsvervangend woordvoerder van het Ministerie van Buitenlandse Zaken van de VS aan verslaggevers: “We hebben begrepen dat het doel is om consumenten in de EU van correcte informatie te voorzien over de herkomst van producten, zoals vereist wordt door de wetgeving van de EU. De EU heeft duidelijk gemaakt dat deze maatregelen geen boycot zijn en dat de EU ook zeer duidelijk heeft gemaakt dat ze tegenstander is van boycots tegen Israël . Het is aan de EU om haar eigen richtlijnen te bepalen voor producten die verkocht worden in de EU-landen.”

    “Onjuist” schrijft Kontorovich, die gelooft dat “het labelen van de Europese Unie een precedent dreigt te worden dat het gebruik van het systeem voor politieke doeleinden mogelijk zou maken en de economische belangen van de VS op een breed vlak en op een onvoorspelbare manier zou ondermijnen.

    Daarom is het geen verrassing dat, eerder dit jaar, de VS een wet aannam die zich verzet tegen zulke maatregelen van de Europese Unie tegen Israël”.

    Concreet, introduceerde senator Benjamin L.Cardin eind juni, Amendement 20 bij de Fast Track Wet van president Obama, dat luidt:

    A) In algemene zin – Met betrekking tot een overeenkomst die voorgesteld is om geïntroduceerd te worden bij de landen van het Transatlantische Handels- en Investerings Partnerschap en waarop sectie 103 (b) van toepassing zal zijn, zal het belangrijkste onderhandeldoel van de VS met betrekking tot dat commercieel partnerschap als volgt zijn:

    (i) Om acties van potentiële handelspartners te ontmoedigen die direct of indirect commerciële activiteiten van de VS en Israël schaden of anderszins ontmoedigen.
    (ii) Om politiek gemotiveerde acties te ontmoedigen die Israël willen boycotten, investeringen willen terugtrekken uit, of sancties willen instellen tegen Israël en om te pogen om politiek gemotiveerde tolgrenzen voor Israëlische goederen, diensten of andere handel ingesteld tegen de Staat Israël, te slechten.
    (iii) Om door staten-ondersteunde buitenlandse boycots tegen Israël, die niet gesanctioneerd zijn uit te bannen evenals tegemoetkoming aan de boycot van de Arabische Liga door toekomstige handelspartners.

    B) Definitie- In deze paragraaf betekent de term “acties om Israël te boycotten, te desinvesteren van, of sancties in te stellen tegen Israël”, acties door staten, niet-lid staten van de VN, internationale organisaties, of verbonden agentschappen van internationale organisaties, die politiek gemotiveerd zijn en de bedoeling hebben te straffen of anderszins commerciële relaties te willen beperken, specifiek met Israël of personen die zaken doen in Israël of in door Israël gecontroleerde gebieden.

    Bij het lezen van het goedgefundeerde opiniestuk van Kontorovich, zowel als het amendement van Cardin, blijkt dat de regeling van de Europese Commissie strafbaar is, zowel in de VS als in Europa.

    Bron: United with Israël | vertaling: J. Wemmers

    6 Reacties

    • Pieter -  26 april 2016 ET, Ik zie je in verschillende posts op de site hoog van de toren blazen over het alleenrecht op de waarheid van de zogenaamde internationale gemeenschap. Je noemt de VN, internationaal strafhof etc. Ik zou je aanraden toch iets verder te kijken dat dat en niet alles klakkeloos aan te nemen. Als er bijvoorbeeld 1 orgaan is wat overduidelijk (beetje onderzoek is voldoende) vooringenomen is met betrekking tot Israel, dan is het wel de VN. Je kan beter de historische feiten bestuderen en de vele verschillende informatiebronnen en dan tot een weloverwogen mening komen. Ik kan je zeggen, dan zal je visie op de internationale gemeenschap, welke een groot belang heeft bij het tevreden houden van de Islamitische wereld (olie), allicht een beetje genuanceerder worden. De VN zegt een hele hoop, maar zet toch aub overal je vraagtekens bij. Zelfde geldt voor elke andere organisatie die een claim op de 'waarheid' legt.
    • ET -  25 november 2015 Sorry Fred, je hebt gelijk. De term "grenzen van 1967" is feitelijk niet juist. Formeel moet je spreken van "de bestandslijnen zoals die golden tot aan de oorlog van 1967". Maar iedereen weet wat er mee bedoeld wordt, De rest van je betoog beschouw ik als hasbara. Formeel betekent dat woord "uitleg", maar in de praktijk staat het voor nonsensverhalen om een gelijk te halen dat er niet is. De internationale gemeenschap (VN, Internationaal Gerechtshof, EU etc.) zijn heel duidelijk over de grenzen van Israel. Die vallen namelijk samen met die bestandslijnen zoals die golden tot de oorlog van 1967. Sterker, Israel erkent dat indirect zelf ook op twee manieren. Ten eerste door in krantenberichten te spreken over "Israel Proper" en "the Territories" en ten tweede door een ander bestuurlijk en juridisch systeem te hanteren ten westen en ten oosten van de groene lijn, eh.. pardon de bestandslijnen tot de oorlog van 1967.
    • Fred -  25 november 2015 De door ET aangehaalde "grenzen van 1967" zijn geen grenzen en hebben ook niets te maken 1967 (al worden ze foutief wel door de meesten zo genoemd). De grenzen van Israël zijn feitelijk vastgesteld toen Trans Jordanië is ontstaan daarna is er NOOIT meer een verdrag geweest wat BEIDE partijen hebben goedgekeurd. Anders kan Libanon ook een provincie van Syrië zijn of zoals Koeweit van Irak.....
    • svan hoeve -  24 november 2015 De God van Israel is druk doende, al de vijanden van Israel verslagen aan Hen over te leveren Dit geld ook voor onze kerken en regeringen, dus niet alleen voor de omringende landen vanIsrael
    • Ahmed Salem Amr Khaddad -  24 november 2015 Vergelijking tussen Israël en de Westelijke Sahara grondgebied niet geschikt is. Westelijke Saharawi zijn soeverein in moederland. Ze zijn gratis en er trots op om deel te nemen aan de wereldwijde economie.
    • ET -  20 november 2015 Meneer Kontorovich heeft de richtlijn kennelijk niet goed gelezen of niet goed begrepen. Het gaat namelijk niet over Israel. In alle overeenkomsten tussen de EU en Israel wordt expliciet aangegeven dat ze gelden voor het Israel binnen de grenzen tot 1967 en niet daarbuiten. Dus die overeenkomsten gelden niet voor de nederzettingen. De labeling richtlijn is daarmee consistent: het gaat over de illegale nederzettingen en niet over Israel binnen de grenzen tot 1967. Het aanhalen van het amendement van meneer Cardin is daarmee ook niet relevant, want dat gaat over Israel. De internationaal erkende grenzen van Israel zijn de grenzen tot 1967, of je het nu leuk vindt of niet.

    Plaats een reactie