fbpx
  • Elisheva Ronen-Luurs en haar moeder Judith Luurs bij de Kotel in Jeruzalem. - Foto: Joanne Nihom
  • Israëlnieuws via Whatsapp

  • Nieuws

    Nooit te oud om bat mitswa te worden

    Joanne Nihom - 23 november 2015

    Afgelopen vrijdag was zo’n dag met een zonnetje en een gouden randje. In Jeruzalem, bij de Klaagmuur. De bat mitswa van Judith Luurs, de moeder van Elisheva Ronen–Luurs.

    Elisheva en ik kennen elkaar al vanaf de middelbare school en ik was, met een klein gezelschap, uitgenodigd voor deze bijzondere gebeurtenis.

    Joodse meisjes worden bat mitswa, voor de Joodse wet meerderjarig, op twaalfjarige leeftijd en Joodse jongens op dertienjarige leeftijd. Judith werd afgelopen week zevenentachtig jaar.

    Ze komt uit een Joods gezin waarin voor de oorlog socialisme belangrijker was dan Jodendom. “Na de verschrikkingen van de Tweede Wereldoorlog was alles wat met Jodendom te maken had bij ons thuis taboe. Ik trouwde met een niet-Joodse man, we kregen een zoon en een dochter.”

    “Mama, jij bent ook nooit bat mitswa geworden, dan doen we dat ook.”

    Maar het bloed kruipt waar het niet kan gaan. Op achtjarige leeftijd vroeg Elisheva aan haar vader of ze misschien Joods is. In haar klas zaten een aantal Joodse kinderen en er was iets in hen dat haar boeide. “Ja”, zei haar vader, “Je moeder is Joods, maar je mag er nooit met haar over praten.”

    Zo klein als ze was, wilde ze er meer over weten. En zonder haar moeder te willen kwetsen, in het diepste geheim, las ze alles wat ze over het Jodendom kon vinden. Ze volgde zelfs Joodse lessen op haar niet-Joodse lagere school. Thuis sprak ze er nooit over. Tot ze, toen ze twaalf werd, naar haar moeder stapte met de vraag of ze bat mitswa mocht worden.

    Haar moeder antwoordde: “Lieve schat, ik weet niet wat het is, ik ben er niet mee opgegroeid, ik zou niet weten hoe ik dat moet doen.” En haar dochter antwoordde: “Mama, ik begrijp het, maar ik vind het wel jammer.”

    De jaren verstreken. Elisheva bleef leren en zich verdiepen in het Jodendom. En via de kennis van haar dochter ontwaakte Judith’s Joodse hart en leerde ze mee over dat bijzondere volk waar ze toe behoort, maar eigenlijk niets over wist.

    Dank God dat Hij Zijn volk bewaart en op wonderlijke wijze bij Zijn geboden terugbrengt.Meer gebedspunten In 1987 verhuisde Elisheva naar Israël, stichtte een gezin, en is al jarenlang kinderarts in het zuiden van het land. Regelmatig bezoekt haar moeder haar. En tijdens een van die bezoeken kwam de bat mitswa van ‘toen’ ter sprake. Elisheva zal, met G’ds hulp, in april bat mitswa worden. “Maar”, riep Elisheva in haar enthousiasme, “Mama, jij bent ook nooit bat mitswa geworden, dan doen we dat ook.”

    Afgelopen vrijdag was het voor haar moeder zover. Veel emotie. Met elkaar zeiden we de gebeden. “Mijn bat mitswa is meer dan symbolisch. Dat mijn dochter, hoe jong ze ook was, haar Joodse wortels voelde, is voor mij dagelijks nog steeds een G’dswonder. Door haar sta ik hier, in ons eigen land, zo dicht bij waar de tempel ooit was. Het is het bewijs dat we leven en zullen blijven leven, wat er ook in de wereld gebeurt”, bleef het ‘bat mitswa-meisje’ maar zeggen.

    Thema

    jodendom

    Over de auteur