• Dr. Henk Vreekamp (1943-2016) - Foto: Tjerk de Reus / CC3.0 Wikimedia
  • Israëlnieuws via Whatsapp

  • Nieuws

    In memoriam: dr. Hendrik Vreekamp (1943-2016)

    Ruben Ridderhof - 1 maart 2016

    Op 29 februari 2016 overleed dr. Henk Vreekamp op 72-jarige leeftijd in zijn woonplaats Epe door een auto-ongeluk.

    Ik had het genoegen dr. Vreekamp begin 2008 te interviewen naar aanleiding van zijn boek Zwijgen bij volle maan. Het is tot op heden een van de meest bijzondere interviews die ik heb gemaakt. We hielden het interview al wandelend rond het Uddelermeer en in een gezellig café in het centrum van Kootwijk, in het hart van de Veluwe, waar hij tijdens zijn vele wandelingen zijn gedachten over de heidense wortels van de kerk ordende.

    Ik begreep destijds nog niet de volle betekenis van zijn gedachtegoed, en pretendeer niet dat nu wel te doen, maar door de loop van de jaren heen, ben ik in mijn werk voor Christenen voor Israël, en in de ontmoeting met het Jodendom, gaan ontdekken hoe waardevol dr. Vreekamps inzichten waren.

    “Zo zag hij ook de rijkdom van de kerk: als een verheffing van onze heidense wortels tot glorie van Israëls God.”

    Waar veel christenen in de ontmoeting met Israël zich al te makkelijk innestelen in zijn uitverkiezing, roemend in het ‘ingeënt zijn’, de ‘afgebroken tussenmuur’ of zelfs een ‘ingelijfd zijn bij’, werd dr. Vreekamp zich bewust van zijn afkomst. In het moeizame contact namens de kerk met de synagoge, keek hij het Jodendom in de ogen en werd geconfronteerd met moeilijke vragen. Vragen die we als kerk te vaak al te makkelijk naast ons neerleggen.

    Hoe komt het dat de kerk door de eeuwen heen het Jodendom heeft willen uitbannen? Waar komt het christelijke antisemitisme vandaan? Wat maakt dat wij als gelovigen in de God van de Bijbel toch zo’n afkeer van het Bijbelse volk Israël hebben?

    Dr. Vreekamp ontdekte dat het christendom historisch gezien een ‘sausje over het heidendom’ was. En dat onze heidense wortels diep gaan. ten diepste is de heiden in ons – die los staat van Israël – niet bereid om zich zomaar gewonnen te geven aan de God van Israël. Laat staan dat we met onze West-Europese cultuur van heldhaftigheid de hoofdrol in Gods heilsplan uit handen zouden geven aan een nietig, onooglijk, verstrooid volk als Israël …

    Daar lag de testcase voor het christendom, volgens dr. Vreekamp. Kunnen wij Israël erkennen. Kunnen wij erkennen dat God hen het land Israël heeft toebedeeld? Gunnen wij hen dat?

    Het is daarbij mooi dat Vreekamp het heidendom niet miskende. Hij erkende de weerstand van het heidendom tegen de God van Israël. Maar daartegenover herkende hij ook dat we als heidenen een rijkdom bezitten die, in de erkenning van Israël, mag worden verheven tot de meerdere glorie van de Heere. Zo zag hij ook de rijkdom van de kerk: als een verheffing van onze heidense wortels tot glorie van Israëls God.

    Ik ben dankbaar dat ik dr. Vreekamp heb mogen ontmoeten en van zijn gedachtegoed kennis heb mogen nemen. Het heeft me bepaald bij mijn afkomst, maar ook bij de diepte van Gods genade. Dat Hij uit de verdorvenheid van deze wereld, met toedoen van Zijn volk en diens Messias, rijkdom weet te putten tot Zijn glorie.

    Zo heeft het werk van dr. Vreekamp mogen dienen tot zegen voor het volk Israël en tot meerdere eer en glorie van Israëls God. Moge het nog lang doorwerken tot Zijn wederkomst.

    Als Christenen voor Israël zijn we bevoorrecht geweest om dr. Vreekamp in ons midden te hebben mogen begroeten om te luisteren naar zijn lezingen. Zeer kort geleden nog sprak hij zeer open tijdens de nog lopende Israëlcursus in Nijkerk over het thema ‘de Tabernakel en de volkeren’. De video van deze lezing willen we u niet onthouden en kunt u hieronder bekijken.

    Ook sprak dr. Vreekamp eind 2015 tijdens het tienjarig jubileum van het ondernemersplaform ‘Werken aan de Toekomst’ van Christenen voor Israël. Deze lezing bekijkt u hier

    Rabbijn Raphaël Evers, die goed bevriend was met dr. Vreekamp en op dezelfde dag sprak tijdens de Israëlcursus, schreef op de website van het Nederlands Israëlitisch Kerkgenootschap (NIK) een mooi in memoriam.

    Over de auteur

    1 Reacties

    • Klaas Hoekstra -  01 maart 2016 Gistermiddag sprak ik met Jan Vreekamp, mijn zangmaatje over mijn jubileum van mijn 25 jaar lidmaatschap van ons streekmannenkoor. Jan had mooie foto's genomen van Rietje en mij en ons deze toegezonden. Gisteravond avond kreeg ik, telefonische het verdrietige bericht van zijn andere broer, Rick Vreekamp dan hun broer dr. Henk Vreekamp gistermiddag in Epe dodelijk was verongelukt op de leeftijd van 72 jaar. Henk Vreekamp was een oprecht mensenkind, een broeder in de Heere, ja een man om van te houden. Als wij enigszins konden bezochten Rietje en ik de diensten waarin hij, de eerste dag na de Sabbat voorging. De laatste was in Nijkerkerveen enkele weken terug. Henk was ook onze laatste spreker op ons tweede lustrum van ons ondernemersplatform 'Werken aan de Toekomst'. Zijn thema was: ‘’De psalmen van Israël, de mooiste gezangen in de Kerk”. Zoals dr. Henk Vreekamp ook het voorwoord, van het booklett van de CD 'Jeruzalem, o stad zo hoog gebouwd' verwoordde van de organist Gerrit Christiaan de Gier, dat kon er maar één met die woorden van warmte, liefde, zicht en inzicht in en op de plaats van Israël in onze wereld, geloofsbeleving. De psalmen van Israël., Gods eigen liedboek beademd door Zijn Geest, opgenomen in Zijn Woord. Henk had iets met Israël omdat de God van Israël, waar hij elke week met warmte en met de liefde van zijn hart en een diepe kennis over mocht preken en spreken, iets met hem had. De psalmen spreken wel tot ons maar niet over ons, zij verbinden ons Gods volk, met Israël. Zaterdag stond er in de bijlage van het Reformatorisch Dagblad ‘Accent’ een artikel over een regeling rond kanselruil. Toen zei tegen Rietje, wat zou het goed zijn als dr. Henk Vreekamp in onze Christelijke Gereformeerde Kerk in Nijkerk voor zou kunnen gaan!! Nu, nu is hij voorgegaan naar het Vaderhuis met de vele woningen! Thuis…. een thuis met liefde!!! Ja, God heeft hem thuisgehaald en… met jaloersheid, in de goede zin van het woord, mag ik hem, met mijn Tinnitus hem nazien. Gisteravond belde ook Peter Vreekamp, zijn andere broer mij op!! Wat kan je dan zeggen? Ja, Henk, zijn broer was een man om van te houden.

    Plaats een reactie