Nieuws

Nooit te oud om te leren (3)

Ds. Henk Poot - 16 september 2016

In 1996 begon ik aan een onderzoek naar de persoon van de Messias in de joodse traditie. Uiteindelijk zou dat resulteren in het boek ‘Jozef, een Messiaanse geschiedenis’.

Ik ontdekte tijdens mijn zoektocht dat er binnen Israël verschillende ideeën zijn over de Messias en er zelfs meerdere personen zijn die zo worden aangeduid. Zo is er een Messias Efraïm en een Messias, zoon van David en ook een Messias, zoon van Jozef. Dat bracht me ertoe om de Bijbelse geschiedenis van Jozef opnieuw te gaan lezen met het zicht op Jezus. En ik moet zeggen dat ik geraakt werd door de hoeveelheid overeenkomsten.

Zo zijn er parallellen tussen Jozef de man van Maria en de Jozef van het Oude Testament: Hun vader heeft Jakob, beiden zijn vroom en rechtvaardig, bij beiden maakt God zich bekend door dromen en allebei reizen ze naar Egypte. Maar nog groter zijn de overeenkomsten tussen Jezus en Jozef: Beiden zijn de geliefde zoon van hun Vader, beiden worden verkocht door iemand met de naam Juda (s). Jezus en Jozef worden door lijden heen verhoogd. Jozef in de gevangenis bij twee veroordeelden, een schenker (wijn) en een bakker (brood), de een sterft aan een hout terwijl de ander verhoogd en verheerlijkt wordt.

“Ik ontdekte dat de geschiedenis van Jozef een profetie was van de komst van de Messias.”

Jozef wordt niet erkend en herkend door zijn broers en zal eerst Egypte redden van de dood, er staat zelfs dat heel de wereld naar hem toekomt – de grote koning legt hem alles ook in handen. Als de broers uiteindelijk voor hem staan, laat Jozef Simeon binden en bij wie is er sprake van gebonden worden in het Nieuwe testament bij de ‘oude’ Simeon die zegt: “Laat mij nu los, heerser, want mijn ogen hebben Uw heil gezien”. Zo zegt de Joodse traditie dat Jozef Simeon natuurlijk niet in een kerker op water en brood zette, maar zich spoedig aan hem bekend maakte. En daar is natuurlijk ook Simon (de Griekse naam van Simeon) Petrus tegen wie Jezus zegt dat een ander hem zal binden en brengen waar hij niet wil.

Kortom: ik ontdekte langzamerhand dat de geschiedenis van Jozef, 1700 BCE, een profetie was van de komst van de Messias, de uitverkorene onder zijn broeders (Gen.49:26).

Ik schrijf deze reeks blogs om door te geven welke teksten mij hebben veranderd in mijn zicht op Israël. Nu, de Jozefsgeschiedenis is daarbij een belangrijk gedeelte. Wat laat dit verhaal zien over Israël?

Jozef zet nooit een streep door de namen van zijn broers. Hij blijft een met hen. Hij krijgt een nieuwe naam, Hij wordt uitgedost als een Egyptenaar, hij spreekt zelfs een andere taal, maar nooit loochent hij dat hij een Hebreeër is. Zo is dat bij Jezus ook.

Jezus wordt wel als eerste de Heiland van de wereld, maar niemand vervangt zijn eigen broers.

Wist je trouwens dat de broers van Jezus (Matth.13:55) de namen dragen van de hoofdpersonen van de Jozefsgeschiedenis? Jozef, Jakob, Simeon en Juda.

Maar er is nog iets. Als Jozef zich bekend maakt aan zijn broers is er verder niemand bij. Dit is zijn moment! Er is geen Egyptenaar die hem voor is, zelfs zijn huisbewaarder heeft het geheim niet onthult. Dat zegt nogal wat. Sommige joodse Bijbeluitleggers zeggen dat Simeon en Benjamin het al eerder wisten – en misschien valt er daarmee profetisch licht op de Joden die nu al Jezus als Messias herkennen. Maar het uiteindelijke uur van de onthulling is toch als Jozef zelf zich bekend maakt aan zijn broers. Ik zou zeggen: Loop Jezus dan ook niet voor de voeten en gun Christus dat moment. Zo zal het trouwens ook  gaan. Als de Egyptenaren zich al als waren evangelisten van Jozef hadden ontpopt, hadden de broers hen waarschijnlijk niet eens geloofd. En wat is het dan aangrijpend om te lezen dat de broers niets uit kunnen brengen en dat ze pas voor het eerst iets durven en kunnen zeggen als Jozef hen wenend omhelst en gekust heeft (Gen.45:15).

En zo zal het dus gaan en niet anders.

Over de auteur

1 Reacties

  • willy -  16 september 2016 We moeten oppassen dat we iets lezen wat er niet staat . Er was tijdens jezus optreden in het land geen homogeniteit over wie de Messias zou moeten zijn. Er waren bij de joden verschillende interpretaties het meest gangbare was hij moest uit Juda komen. En jezus werd niet ter dood veroordeeld omdat hij zei dat hij de Messias was wat dat heeft hij nooit gezegd met zoveel woorden maar omdat hij zich gelijkstelde met God en hierin vergisten de joden zich niet. In het jodendom ook in jezus dagen was de Messias niet Goddelijk. shalom

Plaats een reactie