fbpx
  • Israëlische burgerwachten oefenen een ontruiming in de Knesset tijdens een landelijke oefening waarbij een oorlog werd gesimuleerd. - Foto: Flash90
  • Israëlnieuws via Whatsapp

  • Nieuws

    Op oorlog voorbereid …

    30 september 2016

    De schrijver van een artikel in YnetNews, Yoav Zitun, stelde pas de vraag: “Heb je ooit in de loop van een geweer gekeken? Dat geeft geen goed gevoel. Volgens bronnen van de IDF kijken wij in het huidige Israël in de ‘lopen’ van zo’n 23.000 raketlanceerinstallaties.”

    In de week van 18 tot 25 september voerde het Israëlische leger en de Dienst voor Burgerbescherming (Home Front Command) een grote oefening uit in het hele land. Met de bedoeling de bevolking voor te bereiden op een te verwachten gelijktijdige aanval door Hezbollah in Libanon en Syrië, door Iran en door Hamas in de Gazastrook.

    Overdag klonken twee sirenes, een tijdens werkuren en een ’s avonds. Burgers konden te weten komen waar schuilkelders/-plaatsen waren, zowel op hun werk als thuis in het geval van een raketaanval.

    De Dienst voor Burgerbescherming verwacht bij een eerste aanval zo’n 300 tot 400 slachtoffers. IDF-strijdkrachten zullen zich voorbereiden op een te verwachten poging van Hezbollah om te infiltreren, en een Israëlisch stadje of kibboets vlakbij de noordgrens in te nemen.

    “Dit is een tijd om dichter bij God te komen. Dat is de beste voorbereiding.”

    Zitun stelde verder de vraag: “Hoe bereidt iemand zich voor op oorlog? Ja, we kunnen voedsel en water inslaan, onze ‘veilige kamers’- als we die hebben – in orde maken. Maar is dat genoeg? Naast deze praktische dingen blijft over hoe je jezelf emotioneel voorbereidt op een totale oorlog.”
    Hij vervolgt: “Ik heb vijf oorlogen meegemaakt sinds ik naar Israël verhuisde. Maar alle aanwijzingen duiden erop dat de volgende oorlog verwacht wordt veel erger te zijn dan we ooit hebben meegemaakt, met name voor de burgerbevolking.”

    Voorbereiding
    “In mijn ervaring vallen de mensen uiteen in twee categorieën. Een groep neemt de dreiging serieus en treft maatregels; een aantal van hen wordt echter overmand door vrees (en komt niet echt in actie). De andere groep negeert de dreiging en maakt geen voorbereidingen. Deze mensen leven in ontkenning. Ik herinner me de dag waarop de Golfoorlog in 1991 uitbrak. Ik werkte in een groot ziekenhuis in Galilea, en ik was er helemaal ondersteboven van dat het leek alsof er totaal geen voorbereidingen getroffen waren om dit ziekenhuis te beschermen.

    Op het laatste moment werden mensen erop uit gestuurd om in de stadjes in de nabijheid plastic en kleefband te kopen. Maar het was bijna niet te doen nog iets te bemachtigen, en de prijzen waren heel hoog geworden. En dit vond plaats nadat we drie maanden te voren te horen hadden gekregen om ons voor te bereiden. Er waren veel mensen die niet geloofden dat er oorlog zou uitbreken totdat de raketten begonnen te vallen.”

    Veel buitenlandse christenen moesten ook een kamer in gereedheid brengen voor een mogelijke gasaanval. Verschillende van deze christenen verlieten het land. Sommigen van hen hadden geen keus omdat hun organisaties hen terugriepen. Een aantal christenwerkers bleef echter, ondanks familiedruk om ‘naar huis’ te komen.

    Vertrouwen op God
    De schrijver van het YnetNews artikel stelde vervolgens: “Dit is een tijd om dichter bij God te komen. Dat is de beste voorbereiding die ik ken. Ik roep op in geloof en vertrouwen, kalm te blijven. Onze Herder waakt nog steeds over Zijn kudde, en Hij zal ons weer beschermen.”

    Hij vervolgde: “Ondanks de mogelijkheid dat we grote verliezen zullen lijden in de volgende oorlog, heb ik het volste vertrouwen dat God niet zal toestaan dat Israël vernietigd wordt, hoewel dat het doel is van onze vele vijanden. Hoe vaak hebben we de laatste tijd niet de roep van de ayatollah in Iran en de kalief van Islamitische Staat (om niet meer te noemen) gehoord om eerst de ‘kleine satan’ (Israël) volkomen te vernietigen en vervolgens de ‘grote satan’, de VS?”

    Bid dat de Heere Zijn volk beschermt tegen de vijanden die het willen vernietigen.Meer gebedspunten Wij hebben het hier in Israël zo vaak gehoord dat we het gevaar lopen het niet meer serieus te nemen. Het feit echter dat er nog geen poging toe is gedaan, wil niet zeggen dat men het niet zal proberen. Wij hier in Israël en de hele wereld moeten deze dreigementen ernstig nemen. Het is niet alleen lege retoriek.

    Terwijl veel christenen druk zijn met het interpreteren van de vele oorlogen, aardbevingen, hongersnoden, sociale verloedering en wijdverbreide gewelddadigheid als ‘geprofeteerde gebeurtenissen’ voorafgaand aan de wederkomst van onze Messias Yeshua, komt het misschien als een verrassing te weten dat vele moslims dezelfde gebeurtenissen in verband brengen met de komst van hun ‘messias’, de Mahdi.

    Wie is de Mahdi?
    Mahdi is een titel, niet een persoonsnaam. Het is een Arabisch woord dat ‘hij die geleid wordt’ betekent. In het Farsi (Persisch), Turks en Urdu, wordt het als ‘Mehdi ‘vertaald. Zowel Soeni als Shia moslims verwachten de komst van de Mahdi. Zij zijn het erover eens dat hij een afstammeling van Mohammed is, maar ze zijn het niet met elkaar eens over zijn identiteit en rol.

    In de soennitische islam is de Madhi een gewoon mens die in Medina geboren zal worden en als een boodschapper of voorbode van Allah zal optreden. In de sji’ietische islam is de Mahdi een bovennatuurlijke verschijning van de 12de imam die in 869 geboren was, op 5 jarige leeftijd imam werd en op 73 jarige leeftijd op mysterieuze wijze verdween. Men gelooft dat hij nu in een verborgen plaats zijn terugkomst afwacht aan het eind van de tijd. Dit is het leidende principe van het sji’ietische geloof, en hun hele religieuze systeem is hierop gebaseerd. Ze geloven dat aan het eind van de tijd de Mahdi zal terugkomen vergezeld door Isa (Jezus) om de wereld te veroveren en alle niet-moslims daaruit te verwijderen.

    Juist vanwege de apocalyptische ijver van Israëls vijanden en de opruiende aard van de leugens die gepaard gaan aan oorlogsvoorbereiding, zou het inderdaad – zoals Joav Zitun zei in z’n artikel – de ergste oorlog kunnen worden. We moeten als nooit tevoren voor Israël op de bres staan, en ook voor onze eigen naties die ongetwijfeld door zo’n oorlog beïnvloed worden.

    Over de auteur