fbpx
  • Ambassadeur Aviv Shir-On. - Foto: CvI
  • Israëlnieuws via Whatsapp

  • Nieuws

    ‘Je vertegenwoordigt ook het Heilige Land’

    Ruben Ridderhof - 28 oktober 2016

    Sinds oktober wordt Israëls ambassade in Den Haag bemand door Aviv Shir-On. Eerder diende hij in landen als Duitsland, Oostenrijk en Zwitserland. In zijn vorige post was hij directeur-generaal van Europese Zaken binnen het ministerie van Buitenlandse Zaken. Nu is hij ambassadeur in Nederland. Een kennismaking.

    Welkom in Nederland. Kunt u iets vertellen over hoe u op deze post bent terechtgekomen?
    “Toen ik als diplomaat diende in Bonn, bezocht ik Nederland vaak met mijn gezin. We gingen naar de Efteling, Panorama Mesdag, Madurodam en natuurlijk Amsterdam. Aan die bezoeken koester ik warme herinneringen, dus toen de post van ambassadeur in Nederland vrij kwam, was dit een makkelijke keuze.”

    “Het Israëlisch-Arabische conflict gaat niet over het bestaan van een Palestijnse staat, maar over het voortbestaan van de Joodse staat.”

    Uw voorganger, ambassadeur Haim Divon, vertelde dat Nederland voor Israëlische diplomaten een gewilde post is …
    “Dat klopt. Ik was niet de enige kandidaat. Nederland wordt in Israël inderdaad gezien als een belangrijke post. Dat komt allereerst door de achtergrond van goede relaties. Toen de Joden in 1492 uit Spanje werden verbannen, opende Amsterdam zijn poorten voor Joden. Ik ben op Grote Verzoendag bijvoorbeeld in de Portugese Synagoge in Amsterdam geweest. Ook de staat Israël en Nederland hebben altijd goede banden gehad.

    Daarbij komt dat Israëli’s altijd een positieve band met Nederland hebben gevoeld. We houden van de Nederlandse kazen, de tulpen, het voetbal. En we voelen overeenkomsten. Nederlanders hebben bijvoorbeeld veel land veroverd op de zee, Israëli’s op de woestijn. Die innovatieve geest schept een verwantschap die diplomatiek wordt gevoeld. Toen ik als ambassadeur aantrad, werd ik ontvangen door koning Willem-Alexander. Ik had het al van meerdere diplomaten gehoord, maar die ontvangst was enorm hartelijk. Ik voelde me erg welkom.”

    Ervaart u het ambassadeurschap in Nederland ook als een uitdaging?
    “Zeker. Dit is namelijk het eerste land waarvan ik de taal niet spreek. En dat, ervaar ik nu, maakt het werk veel moeilijker. Ik spreek vloeiend Duits en redt me in het Frans. Dat kwam in landen als Duitsland, Oostenrijk en Zwitserland goed uit. Ik kon daar zelf de kranten lezen en als je ergens bent, kun je horen wat er om je heen wordt gezegd. Hier ben ik veel meer afhankelijk van mijn Nederlands sprekende staf. Gelukkig heb ik hier uitstekend personeel. Sowieso kan een ambassade nergens ter wereld functioneren zonder de lokale medewerkers. Ik heb hier een fijne kennismakingsperiode. Je moet toch van alles leren: waar je dingen kunt kopen, een bankrekening openen, dat soort zaken.”

    U was hiervoor diplomaat in de EU. Die lijkt toch steeds kritischer op Israël te worden. Werkt dat in Nederland niet door?
    “Há! Over uitdagingen gesproken! Laat me vooropstellen dat de Europese Unie een prachtige alliantie is. Israël kent historisch een grote verwantschap met Europa. De stichters van de staat Israël kwamen vooral uit Europese landen. Israël heeft met de EU op bijvoorbeeld economisch en cultureel gebied uitstekende betrekkingen. Op politiek gebied kennen we onze verschillen. Die mogen er ook zijn. Maar het is frustrerend hoe onder meer door een aantal lidstaten die meer invloed naar zich toe willen trekken Israël steeds op een negatieve manier op de agenda wordt gezet. Dat beïnvloedt uiteindelijk toch het beleid.

    Neem nu een land als Zweden. Zij hebben natuurlijk het volste recht om een eigen regering te kiezen. Maar als de eerste daad qua buitenlands beleid het erkennen van een Palestijnse staat is … Laat me zeggen dat het me dan niet verbaasd heeft dat dit Europees lidstaat zich bij de Unesco-resolutie heeft onthouden van stemming, met andere woorden: maakte geen bezwaar!

    Bid voor een goede ambtsperiode voor de nieuwe ambassadeur. Dat hij hier velen bereid mag vinden om Israël te zegenen.Meer gebedspunten Israël kent zeer goede bilaterale relaties met veel Europese lidstaten, waaronder Nederland. Het gezegde gaat dat het geheel méér is dan de delen, maar voor de relatie met Israël gaat het omgekeerde op. Laat me daarbij nogmaals onderstrepen dat er op veel vlakken goed wordt samengewerkt met de EU. Helaas belichten de media echter alleen de negatieve politieke verhoudingen. Binnenkort is er bijvoorbeeld een Israëlisch filmfestival in Nederland, maar aan zulke positieve zaken wordt nauwelijks media-aandacht gegeven.

    Ik heb in mijn functie voor Europese Zaken onder meer het bezoek van premier Netanyahu aan Nederland mogen helpen voorbereiden. Dat was een zeer positief bezoek en nu mag ik als ambassadeur in Nederland de resultaten van dat bezoek helpen vormgeven.”

    Wat denkt u persoonlijk te kunnen inbrengen in uw functie als ambassadeur?
    “Als ambassadeur vertegenwoordig je meer dan alleen de regering van je land, je bent er ook namens de bevolking. Israël kent een enorm diverse bevolking en veel nieuwkomers. Het is een land dat continu strijd heeft moeten voeren om zijn bestaan. Ik denk dat ik dat met mijn familiegeschiedenis kan overbrengen aan mijn gesprekspartners in Nederland. Mijn ouders vluchtten uit Europa vóór de Tweede Wereldoorlog. Mijn vader vocht in de Joodse brigade en hielp zo bij de bevrijding van Tilburg en Breda. Hij hoopte dat zijn kinderen niet meer zouden hoeven te vechten. Maar ik moest vechten tijdens de Jom Kippoeroorlog en raakte gewond. Ik hoopte dat mijn kinderen niet zouden hoeven te vechten, maar zij vochten toch in Libanon en Gaza. Nu hoop ik dat mijn kleinkinderen niet zullen hoeven te vechten.

    Ik besef ook dat ik niet alleen ambassadeur ben van de staat Israël. Je vertegenwoordigt ook het Heilige Land. Ik ben niet religieus in de zin dat ik me aan alle geboden houd, maar ik ben er wel enorm trots op Jood te zijn. Het Jodendom heeft universele waarden aan de mensheid gegeven. De waarde van het menselijk leven. Het is een taak van alle burgers van de vrije wereld om die rechten te verdedigen. In die zin is het extra schrijnend dat Unesco nu meent ons van onze rechten te kunnen beroven.”

    Toch lijken Europa en Nederland steeds meer anti-Israël te worden. Bent u niet bang soms dat u een verloren strijd voert?
    “Nee. Wij strijden voor ons bestaan. Maar ook om begrepen te worden. Het Israëlisch-Arabische conflict gaat niet over het bestaan van een Palestijnse staat, maar over het voortbestaan van de Joodse staat. Zo was het altijd. Zo was het vóór de nederzettingen al en zo zal het zijn als morgen alle nederzettingen zouden worden ontruimd – wat overigens de droom van velen is. Het is mijn belangrijke taak om dit te communiceren. Daarom zit jij ook hier als journalist om dit te helpen uitdragen.

    Ik geloof dat uiteindelijk de waarheid zal overwinnen. En ik heb geen twijfel aan de goede intenties van mijn volk. Ik zeg niet dat we engelen zijn, maar wat door Israëls vijanden wordt verkondigd, heeft niets met de waarheid te maken en zal uiteindelijk niet kunnen standhouden.”

    Over de auteur