• Israëlnieuws via Whatsapp

  • Achtergrond

    12 redenen waarom de VS zijn veto had moeten uitspreken over VN resolutie 2334

    17 januari 2017

    Een open brief van de directeur van UN Watch Hillel Neuer aan ambassadeur van de VS, Samantha Power over VN-resolutie 2334.

    Geachte ambassadeur Power,

    Ik schrijf in reactie op uw stemonthouding op vrijdag die ruimte gaf aan de resolutie van de VN Veiligheidsraad die Israël veroordeelde en in reactie op de uitvoerige stemverklaring die u gaf. Met de mogelijkheid dat nog verdere maatregelen van de VN volgen voordat president Obama zijn ambt neerlegt op 20 januari, vraag ik u en uw regering dringend – aangezien u een invloedrijke rol speelt als lid van het kabinet van de president en als een van president Obama’s meest vertrouwde adviseurs – om uw benadering te heroverwegen.

    Over uw toespraak op vrijdag was veel goeds te zeggen. Zoals u gedurende drie jaar met kracht hebt gedaan, hebben uw opmerkingen in dwingend detail de dubbele maatstaf die de VN toepast op de Joodse Staat bloot gelegd, die zoals u terecht opmerkte, “niet alleen Israël raakt maar ook de wettigheid van de VN zelf ondermijnt.”

    Zoals u vorig jaar op de 40e verjaardag van de beruchte resolutie ‘Zionisme is Racisme’ opmerkte, bij de VN “gaat er zelden een dag voorbij zonder een poging om Israël onwettig te verklaren.” Bij die gelegenheid riep u iedereen op om “zonder ophouden te vechten” tegen deze “onwetendheid en haat.”

    Uw stem(onthouding) op vrijdag vormt hiermee echter een dramatische breuk. Hoewel het volkomen gerechtvaardigd is om het oneens te zijn met Israël over de nederzettingen, was het moreel verkeerd en strategisch schadelijk om toe te laten dat resolutie 2334 werd aangenomen. Zoals hieronder uiteen gezet wordt geloven wij dat, met de beslissing om te berusten in het aannemen van deze eenzijdige resolutie, jaren van voorgaande praktijk herroepen wordt, de zaak van de vrede wordt tegen gegaan en de belangen van Israëli’s, Palestijnen en Amerikanen worden geschaad.

    Leiders van de Linkse oppositie van Israël verwerpen VN resolutie
    Onmiddellijk en overtuigend bewijs laat zien dat de (Amerikaanse) regering faalde om zijn doel, zoals u benadrukte, de twee-staten oplossing  bevorderen, te bereiken.

    De toespraak van minister van buitenlandse zaken Kerry van gisteren verzuimde het veelzeggende feit te erkennen dat de doorsnee van de samenleving van Israël, inclusief belangrijke voorstanders van de twee-staten oplossing, de VN resolutie scherp van de hand gewezen hebben en kritiek hebben geleverd op de rol van de VS in het bevorderen en aannemen ervan.

    Neem in overweging:

    • Isaac Herzog, leider van de oppositie en voorzitter van de Arbeiders partij – die u recent erkende als “zo principieel voor de vrede” – vroeg resolutie 2334 te annuleren omdat het, zoals hij zei, “ernstige schade” veroorzaakte.
    • Evenzo, zijn collega, de vroegere minister van buitenlandse zaken, Tzipi Livni die leiding gaf aan de pogingen om tot een twee-staten oplossing te komen bij de Conferentie van Annapolis en die de resolutie verwelkomde van 2008 van de Veiligheidsraad die deze conferentie aanbeval, zei in tegenstelling daarmee dat de door de VS ondersteunde resolutie van vrijdag “de belangen van Israël schade toebrengt”, “Jeruzalem schade toebrengt” en ervoor dreigt te zorgen dat Israëlische officieren voor het Internationale Strafhof worden gedaagd.
    • Yair Lapid, voorzitter van de Yes Atid oppositie partij, die het Saudi-Arabisch vredesinitiatief ondersteunde als basis voor vredesbesprekingen en die een tegenstander is van de voorgestelde wet van de Knesset om de buitenposten, die u vrijdag noemde, te legaliseren, noemde de VN resolutie “gevaarlijk”, “oneerlijk”en een “daad van huichelachtigheid.”
    • Ehud Barak, die als premier naar Camp David ging in 2000 en een ongekend en verstrekkend vredesaanbod deed aan de Palestijnen, noemde deze resolutie een “vernederende klap voor Israël.”
    • Amos Yadlin, hoofd van het Instituut voor Studies van Nationale Veiligheid van de Universiteit van Tel Aviv, de meest invloedrijke ‘denktank’ van het land en een andere prominente supporter van de twee-staten oplossing, zei dat de resolutie “extreem problematisch voor Israël en ook voor het vredesproces is” en hij beschuldigde president Obama van het maken van “een ernstige anti-Israël manoeuvre” die “ de meest standvastige bondgenoot van de VS beschadigde.”

    Voor de goede orde, al deze naar links-neigende personen gaven premier Netanyahu de schuld of berispten hem dat hij deze klap niet had voorkomen. Maar, noch president Obama, minister Kerry of iemand anders van uw regering heeft zich tot nu toe bezig gehouden met het verbazende feit dat hun naaste politieke Israëlische bondgenoten en gesprekspartners om het vredesproces te bevorderen, unaniem een actie veroordeeld hebben waarvan u claimt dat hij hun standpunt vooruit helpt.

    Hamas & Islamitische Jihad terroristen juichen de resolutie toe: ”Nu kan Israël worden geïsoleerd, geboycot en worden aangeklaagd ”
    Anderzijds, bent u niet bezorgd dat de terroristengroeperingen Hamas en Islamitische Jihad  onder de eersten waren die de resolutie ondersteunden? “Hamas prijst de landen die hun oppositie kenbaar maakten tegen de agressieve nederzettingen politiek van de Israëlische bezetting, gericht tegen het Palestijnse volk,”zei de woordvoerder van Hamas Fawzi Barhoum. Hamas prees “de belangrijke omkeer in het internationale standpunt ten gunste van het Palestijnse volk.” De door Iran gesteunde Islamitische Jihad verwelkomde de door de VS gesteunde resolutie en zei “Het is overduidelijk te zien dat de wereldopinie tegen Israël en zijn beleid is,”en “nu kan Israël worden geïsoleerd en geboycot en ook worden aangeklaagd in het internationale strijdperk voor al zijn misdaden.”

    12 Redenen waarom de VS zijn veto had moeten uitspreken over VN resolutie 2334
    Om te begrijpen waarom, daarentegen, zo veel voorstanders van een Israëlisch-Palestijnse vrede zich verzetten tegen wat u vrijdag deed, vraag ik u en de regering dringend de volgende 12 punten te overwegen:

    1 Resolutie 2334 moedigt  de afwijzingspolitiek van de Palestijnen aan en ondermijnt onderhandelingen

    De resolutie maakt de Palestijnen op een gevaarlijke manier ongevoelig om naar de onderhandelingstafel te komen. In plaats daarvan zal resolutie 2334 hen voor de naaste toekomst aanmoedigen om te wachten tot hetzelfde of meer hun wordt overhandigd bij internationale goedkeuring. Dit zal de Palestijnse strategie voeden om bij voorkeur zaken te doen met de internationale instellingen boven bilaterale onderhandelingen met Israël. Tegengesteld aan het gestelde doel zal de resolutie daarom de onderhandelingen verder weg schuiven.

    In dit opzicht herinneren we ons dat uw voorganger Susan Rice een veto uitsprak over een dergelijke resolutie op grond van het risico dat het “de standpunten van beide kanten verhardt” en “het de partijen kan aanmoedigen om weg te blijven van de onderhandelingen.” Ze zei  dat het “onverstandig van de Raad was om te proberen de kerngeschilpunten op te lossen die de Israëli’s en Palestijnen verdelen.”

    Ofschoon uw toespraak claimt dat de omstandigheden nu veranderd zijn, zullen velen slechts een veelbetekenend verschil zien in het feit dat de huidige overgangsperiode een president  de gelegenheid geeft om impopulaire beslissingen te nemen zonder een politieke prijs.

    2 De resolutie bevordert het op de korrel nemen van Israëli’s  door de Palestijnen met BDS & Internationale rechtszaken

    Minister van buitenlandse zaken John Kerry beloofde deze maand plechtig elke “bevooroordeelde, oneerlijke resolutie bedoeld om Israël te delegitimeren” te bestrijden. En ofschoon hij iets dergelijks ook zei op vrijdag na de stemming dat hij trots is op “het verdedigen van Israël tegen elke poging om de veiligheid of wettigheid in de internationale vergaderingen te ondermijnen,” en op “het standvastig tegengaan van boycots, desinvesteringscampagnes en sancties gericht tegen de Staat Israël,” is het een feit dat dit precies de pogingen zijn die worden versterkt door resolutie 2334.

    De tekst van vrijdag verschaft niet alleen de eerste steun van de Veiligheidsraad voor het schandalige standpunt van advies van de ICJ uit 2004 dat aan Israël het recht ontzegde om zichzelf te verdedigen tegen raketten uit Gaza, maar impliciet moedigt het het Internationale Strafhof (ICC) aan om zijn voorlopig onderzoek voort te zetten of Israëlische functionarissen zich hebben schuldig gemaakt aan de “oorlogsmisdaad” om nederzettingen te bouwen en verschaft het dezelfde stimulans voor rechtsvervolging in nationale gerechtshoven die wereldwijde jurisdictie claimen. Als Tzipi Livni al eerder een arrestatiebevel van Groot-Brittannië overhandigd kreeg, zal resolutie 2334 alleen maar de anti-Israël rechtsgedingen verergeren. De VS zouden zich nooit hebben moeten laten lenen voor een campagne opgezet om Israëls civiele en militaire leiders als misdadigers te delegitimeren.

    Daarnaast, is de oproep van de resolutie, in paragraaf 5,aan alle staten om actie te ondernemen, een duidelijke oproep om campagnes op te voeren om Israëlische producten, bedrijven en burgers te boycotten. Zeker zal de Raad voor Mensenrechten van de VN (UNHRC) zich gesterkt voelen om door te gaan met het maken van een zwarte lijst van Israëlische bedrijven die zaken doen over de groene lijn, die in maart zou uitkomen. Intussen zullen de door de resolutie verplichte rapporten van de secretaris-generaal, elke drie maanden, constante activiteit verzekeren.

    3 In tegenstelling tot de claims van de VS, verzuimt de resolutie om de Palestijnse ophitsing te veroordelen

    U zei na de stemming dat de VS,”de resolutie niet had laten passeren als hij niet ook aandacht had besteed aan de contraproductieve acties van de Palestijnen zoals terrorisme en ophitsen tot geweld.” Maar dat is precies wat gebeurde: de resolutie die werd aangenomen noemt terrorisme en ophitsen slechts in abstracte zin; nergens worden deze misdaden toegeschreven aan Palestijnen. Terwijl  Israël wordt genoemd en veroordeeld door de hele tekst, worden de Palestijnen ongemoeid gelaten. De VS keerde tientallen jaren van voorgaande praktijk om door het aannemen van zo’n onevenwichtige tekst toe te staan.

    Het tekortschieten van deze resolutie om werkelijk de Palestijnse ophitsing aan de kaak te stellen is niet in tegenspraak met uw falen om u uit te spreken tegen de routinematige ophitsing tot antisemitisme en terreur door Palestijnse schoolleiders en onderwijzers bij UNRWA waaraan uw regering  vorig jaar $ 380 miljoen gaf. We stuurden u petitie na petitie ondersteund door duizenden wereldwijd maar uw enige uitspraken over UNRWA zijn geweest om de organisatie te verdedigen en aan te bevelen en niet om ze verantwoordelijk te houden. Ik hoop dat u uw benadering zult veranderen wanneer we spoedig onze laatste ‘rijke’ vondst aan online UNRWA ophitsing  zullen onthullen.

    4 De resolutie geeft Israël de schuld als “ernstig obstakel”naar vrede. Maar de Palestijnen ontwijken hun verantwoordelijkheid

    Ondanks het feit dat de Palestijnen weigeren te onderhandelen zonder voorwaarden vooraf, zelfs gedurende de bevriezing van de nederzettingen door Israël in 2009-2010, de raamwerkprincipes van Kerry verwierpen en op het hoogste niveau ophitsen tot terrorisme, worden ze in de resolutie gespaard voor elk verwijt. In plaats daarvan beschuldigt de resolutie alleen Israël, vanwege de nederzettingen, “een ernstig obstakel” voor een rechtvaardige, duurzame en allesomvattende vrede te zijn

    5 Het falen om onderscheid te maken tussen nederzettingen verliest de hoofdstroom van de bevolking van Israël

    Door de Clinton parameters te negeren was de Obama regering op een onverstandige manier in staat om zichzelf te vervreemden van de overgrote meerderheid van de Israëlische bevolking en politieke partijen, die de Joodse wijk, de Westelijke Muur en Joodse wijken in Oost-Jeruzalem zoals Ramot en Gilo als een ondeelbaar onderdeel van Israël  beschouwen – al deze genoemde plaatsen worden in de resolutie gedefinieerd  als “bezet Palestijns gebied” – en evenzo worden de Israëlisch joodse gemeenschappen in de grote nederzettingenblokken zoals Gush Etzion  al jaren lang beschouwd als deel van de Israëlische consensus. Het falen van de VS om onderscheid te maken tussen deze en geïsoleerde verafgelegen nederzettingen is wat de VN resolutie veroordeelde tot een complete afwijzing door de Israëlische gemeenschap  als geheel.

    6 Beledigend om Jeruzalems Heilige plaatsen “bezet Palestijns gebied” te noemen

    De resolutie is beledigend voor Joden in de hele wereld door, absurd genoeg, de Joodse wijk van Jeruzalem en de heiligste Joodse plaatsen van de Tempelberg en de Westelijke Muur als “bezet Palestijns gebied” te definiëren. Bij het beschrijven van uw verbondenheid met Israël als persoonlijk en diep hebt u bij verschillende  gelegenheden voor een Joods en Israëlisch gehoor opgemerkt dat uw zoon van zijn vaders zijde een afstammeling is van rabbi Elijah, de 18e eeuwse Lithause Joodse  wijze bekend als de Gaon van Vilna, beschouwd als de grootste Talmud geleerde van zijn tijd.

    Gegeven dat de visie van de Gaon op de terugkeer naar het Land Israël een beslissende factor was in de herbouw van de Joodse wijk door honderden van zijn volgelingen te inspireren om te immigreren naar Jeruzalem in de vroege 19e eeuw en gegeven dat we op het punt staan de 100ste verjaardag van de Balfour Declaratie te gedenken die de oude Joodse erfrechten op het Heilige Land – internationaal geformaliseerd door de Volkenbond met het Mandaat voor Palestina dat stelde dat de Britse regering “ aaneengesloten vestiging van de Joden op het land zou aanmoedigen” – hoop ik dat u uw logica om de Joodse bewoners van de Joodse wijk te criminaliseren, zult heroverwegen.

    7 Probeer de hoeksteen resolutie 242 opnieuw te interpreteren & te herschrijven

    Door het nieuwe begrip “de lijnen van 4 juni” toe te voegen probeert de resolutie de VN resolutie 242 van november 1967 van de Veiligheidsraad te herinterpreteren en te herschrijven, de hoeksteen  van Arabisch- Israëlische vredesbesprekingen  van de voorbije halve eeuw – onderschreven door de Palestijnen in Oslo – die vraagt om het recht van elke staat om in vrede te leven binnen “veilige en erkende grenzen” en wat betreft Israël om zich terug te trekken “uit bezette gebieden.”

    Uw voorganger Arthur Goldberg, voormalig rechter van het Hooggerechtshof en ambassadeur bij de VN voor de VS maakte, toen 242 was vastgelegd, duidelijk dat “de opmerkelijke weglatingen in de bewoordingen”van de tekst aangaande terugtrekking, de woorden  “de”, “alle” en “lijnen van 5 juni 1967”zijn. De keus van de taal was duidelijk ,verklaarde hij: er ontbreekt een verklaring  die van Israël eist om zich terug te trekken uit de (of al de) gebieden door haar bezet op en na 5 juni 1967.”

    In plaats daarvan bepaalt de resolutie “terugtrekking van bezette gebieden zonder de mate van terugtrekking te definiëren.” En het “kan worden afgeleid uit het invoegen van de woorden veilige en erkende grenzen dat de territoriale correcties gemaakt door de partijen in hun vredesovereenkomst  minder zouden  kunnen omvatten dan een complete terugtrekking van Israëlische strijdkrachten  uit bezette gebieden.” Zo vertelde Goldberg ook aan Koning Hussein in de aanloop naar 242 dat er “een noodzaak voor een aantal territoriale aanpassingen” bestond.

    8 Verklaring van stemgedrag geeft langbestaande VS politiek verkeerd weer

    Uw toespraak op vrijdag opende met een uitspraak uit 1982 van president Ronald Reagen waarbij hij tegen nederzettingen was en u stelde dat uw stem vandaag volledig in lijn was met de tweepartijen  (Democraten/Republikeinen) geschiedenis hoe Amerikaanse presidenten deze zaak benaderd hebben. In feite was uw toespraak selectief, door belangrijke uitspraken weg te laten van leiders van de VS die de notie van terugkeer naar de wapenstilstandslijnen van 1949 verwierpen, door de Israëlische staatsman Abba Eban ooit “Auschwitz grenzen”genoemd.

    • Bijvoorbeeld u liet na de rest van de uitspraak van president Reagan te citeren waarin hij zei “Ik heb persoonlijk Israëls heroïsche worsteling om te overleven gevolgd en gesteund sinds de oprichting van de Staat Israël 34 jaar geleden. Binnen de grenzen van voor 1967 was Israël nauwelijks 10 mijl breed op zijn smalste punt. Het grootste gedeelte van de bevolking van Israël woonde binnen het bereik van de artillerie van vijandige Arabische legers. Ik ga Israël niet vragen om opnieuw op die manier te leven.”
    • Ook citeerde u president Lyndon Johnson niet die zei: “Wij zijn niet degenen die moeten zeggen waar andere naties hun lijnen tussen elkaar moeten trekken, die elk van hen verzekeren van de grootste veiligheid. Het is echter duidelijk dat terugkeer tot de situatie van 4 juni 1967 geen vrede zal brengen. Er moeten veilige en er moeten erkende grenzen zijn.”
    • Evenzo liet u de uitspraak van 1988 van minister van buitenlandse zaken Schulz weg: “Het territoriale geschilpunt moet realistisch worden benaderd. Israël zal nooit onderhandelen vanuit of terugkeren tot de scheiding van troepen lijnen of tot de grenzen van 1967.”
    • De parameters van Clinton van december 2000 die de annexatie van grote nederzettingen blokken overwegen worden ook genegeerd door de resolutie.

    9 De stellingname van de VS breekt met de beloften in de brief van Bush aan Sharon van 2004

    Door een nieuwe verwoording van de resolutie toe te staan waarbij “de lijnen van 4 juni 1967” wordt ingevoegd, die de wapenstilstandslijnen van 1949 zijn, breekt het standpunt van de VS met de briefwisseling van 2004 onderhandeld tussen premier Ariel Sharon en president George W.Bush. De brief van Bush stelt:  ”In het licht van nieuwe werkelijkheid op de grond, inclusief reeds bestaande grote Israëlische bevolkingscentra, is het onrealistisch om te verwachten dat de uitkomst van onderhandelingen over de uiteindelijke status een volledige en complete terugkeer zal zijn naar de wapenstilstandslijnen van 1949  en alle voorgaande pogingen tot onderhandelen over een twee-staten oplossing zijn tot dezelfde conclusie gekomen.”

    Premier Sharon vertrouwde op de beloften van Bush als onderdeel van een onderhandeld pakket van overeenkomsten dat werd beschouwd als de beloning die Israël ontving en waarop het vertrouwde in ruil voor een totale terugtrekking uit Gaza. Als de VS geschreven toezeggingen aan bondgenoten negeert zal zijn internationale geloofwaardigheid gevaarlijk afnemen. Bovendien, de brief van Bush ondermijnt ernstig uw claim dat de stemonthouding van de VS van vrijdag “volledig in lijn”was met de voorgaande geschiedenis.

    10 De resolutie mist wettigheid in de publieke opinie in de VS

    De resolutie werd vastberaden verworpen door de brede doorsnee van de Amerikaanse samenleving, inclusief leiders van het Congres van de eigen partij van de president:

    • Aantredend leider van de minderheid in de Senaat Charles Schumer (Dem-N.Y.) noemde de stemming (onthouding) van de VS “frustrerend, teleurstellend en verwarrend”en zei dat het het Midden-Oosten verder zal verwijderen van vrede.
    • Senator Ron Wyden (Dem- Ore) was “ernstig teleurgesteld” dat de regering “langbestaand VS-beleid ter zijde schuift om ruimte te geven aan zo’n eenzijdige resolutie.”
    • De onthouding door de VS aangaande “zo’n flagrant eenzijdige resolutie,”zei Senator Richard Blumenthal (Dem-Vt) “is onvoorstelbaar.”
    • Senator Mark Warner (Dem-Va) zei dat hij “verbijsterd”was “dat de regering afweek van tientallen jaren VS-beleid door geen veto uit te spreken over de VN resolutie.”
    • Zelfs de vroegere speciale gezant van Obama voor Vrede in het Midden-Oosten was tegen de beslissing. “President Obama zou verstandig geweest zijn om zijn veto uit te spreken over de resolutie ,”zei George Mitchell, een voormalige leider van de meerderheid in de Senaat, “ vanwege de timing en de omstandigheden waartoe het leidt met betrekking tot het weer bij elkaar brengen van de partijen.”

    De Washington Post  noemde de beslissing van de VS “een gevaarlijk slotsalvo op Israël” dat waarschijnlijk meer schade dan goed doet.

    11 Is een omkeer in decennia lange praktijk

    Er is in een hele generatie geen resolutie geweest als deze, niet sinds de jaren 1979 en 1980 van Carter en zelfs die resoluties vonden niet plaats  in een tijd van extreme BDS campagnes  en in de context van wereldwijd gezochte gerechtelijke veroordelingen van Israël  bij de ICC en elders. Dit is een omkeer van de praktijken van zowel Democratische als Republikeinse presidenten. Bovendien, afwijkend van de paar andere door de VS ondersteunde resoluties in de geschiedenis, die van tijd tot tijd kritiek leverden op Israël, creëren het karakter van de coördinatie en de zorgvuldige timing  van deze manoeuvre tegen een naaste bondgenoot bepaald de schijn doelbewust en vijandig te zijn.

    12 Aansluiting bij Venezuela & Maleisië om Israël te veroordelen

    Bij de VN is het van belang bij wie men zich aansluit. Ik kan geen andere tijd bedenken in de moderne geschiedenis waarin de VS een VN resolutie ondersteunde die mede-ondertekend werd door landen zoals Venezuela waarvan het Maduro regiem de leiders van de oppositie in de gevangenis heeft gegooid en massale verhongering heeft veroorzaakt en Maleisië een broeinest van antisemitisme.

    Sprekend over Venezuela voor wiens politieke gevangen wij zijn opgekomen, moet ik opmerken dat – terwijl minister Kerry  gisteren herhaaldelijk zei: de VS “kan niet, in goed geweten, niets doen en niets zeggen” met betrekking tot Israëlische nederzettingen – uw regering elk jaar niets heeft gezegd toen wij een beroep op u deden om de verkiezing tot de Raad voor Rechten van de Mens van de VN van ‘tirannieën’, zoals Venezuela, te verhinderen. U zei niets om te verhinderen dat het Maduro regiem vorig jaar gekozen werd, u zei niets om te verhinderen dat Saudi-Arabië, China en Cuba dit jaar verkozen werden en u zei niets om te verhinderen dat Rusland in 2013 gekozen werd. De politiek van uw regering om zich uit te spreken als een goed geweten dat vereist zou minder selectief moeten zijn.

    Conclusie: de regering Obama sloot zich aan bij de wolven

    Tot slot vraag ik u wat een van uw voorgangers en rolmodellen , de overleden grote Daniel Patrick Moynihan, gedacht zou hebben over wat de VS op vrijdag deed.

    U citeerde Moynihan tijdens uw  goedkeuringshoorzitting als een voorbeeld- Amerikaan die “opkwam voor wat recht is.” En als een voorbeeld hoe men de VN er toe kan brengen om zijn idealen waar te maken, hebt u zich beroepen op de morele zuiverheid die Moynihan zo welsprekend  tot uitdrukking bracht in zijn formidabele toespraken als ambassadeur van de VS in 1975.

    We weten zeker wat Moynihan dacht over soortgelijk stemgedrag tegen Israël in 1979 en 1980 van de regering Carter. In zijn beroemde essay in Commentary van 1981,”zich aansluiten bij de wolven” stelde Moynihan de diagnose van de verwarde ideeën die er toe leidden dat afgevaardigden en  (VN)functionarissen  Israël  laten vallen tot wat de redactieraad van de Washington Post gekarakteriseerd had als de meute bij de VN die Israël schaamteloos belaagt. Carter, zei de Post, had besloten om “zich aan te sluiten bij de wolven.”

    Ik geloof dat de waarnemingen van 36 jaar geleden niet minder passend zijn voor de resolutie die u juist vorige week toestond:

    • Voor de VS is het zich onthouden bij een resolutie van de Veiligheidsraad betreffende Israël het zelfde als instemmen.
    • Als een direct resultaat van Amerikaanse politiek, werd aan de Veiligheidsraad toegestaan te degenereren tot het niveau van de Algemene Vergadering.
    • Over een resolutie van 1979 die de woorden “Arabische gebieden….met inbegrip van Jeruzalem,” gebruikte, zei Moynihan, “Jeruzalem is de hoofdstad van Israël. Hoe zou zijn hoofdstad in het gebied van anderen kunnen liggen?”
    • Om u tegen Israël te beroepen op de Vierde Conventie voor de Bescherming van Burgers in Tijd van Oorlog van 1949, een van een serie van overeenkomsten ontworpen om het gedrag van Nazi-Duitsland in wetgeving te vatten en zulk gedrag misdadig te verklaren onder internationaal recht, “speelde perfect in op het standpunt van de Sovjet propaganda dat Zionisme het huidige fascisme is.” Nodeloos te zeggen, resolutie 2334 van vrijdag beroept zich op dezelfde conventie en gebruikt taal om het bouwen van huizen door Israël op de Westoever, of Judea en Samaria zoals het VN delingsplan van 1947 de gebieden noemde, te beschrijven als oorlogsmisdaden.

    Als Moynihan vandaag in leven zou zijn, zou u eraan twijfelen dat hij vrijdag gezegd zou hebben dat de VS – na 36 jaar – zich opnieuw aangesloten heeft bij de wolven?

    Wat we nog niet weten is de mate waarin de VS, direct of indirect, de manoeuvre in feite georkestreerd kan hebben.  Als dat het geval blijkt te zijn – en gebaseerd op mijn kennis en ervaring met VN diplomatie, moet uw gezantschap een sleutelrol gespeeld hebben om de taal, zowel als de timing van deze resolutie te beïnvloeden – zou Moynihan niet gezegd hebben dat de VS deze keer niet alleen zich aansloot bij de wolven, maar leider van de roedel werd?

    Dank u voor uw aandacht.

    Hoogachtend,

    Hillel C. Neuer
    Directeur UN-Watch

    – Genève, Zwitserland

    Vertaling: Jan Wemmers

    Over de auteur